از دست دادن درج فقط چند دسی بل از دست دادن درج نیست. این به طور مستقیم حاشیه قدرت لینک شما را مصرف می کند. این حاشیه چهار چیز را تعیین میکند: تا چه حد لینک میتواند اجرا شود، چقدر سریع میتواند اجرا شود، چقدر پایدار است و چقدر نگهداری از آن آسان است. در زمینه، پیوند معمولاً به طور ناگهانی خراب نمی شود. قبلاً در حاشیه محکم بود، و یک کابل اتصال متقاطع یا وصله دیگر کافی است تا فضای سر باقی مانده را بسوزاند و کار را به آلارمهای متناوب، خطاهای افزایش یا افت تبدیل کند.
IL را در معادله سیستم قرار دهید - چگونه به یک مشکل تجاری تبدیل می شود؟
تنها فرمول از دست دادن درج مورد نیاز است
ماشین حساب تلفات درج: برق دریافت شده
Prx=Ptx - ILtotal
حاشیه قدرت
حاشیه=Prx − RxSensitivity − Reserve
وقتی حاشیه کوچک میشود، اختلالات واقعی{0} کوچک مانند تغییر دما، خمیدگیهای جزئی، صفحههای انتهایی کثیف یا یک اتصال مجدد میتواند پیوند را از لبه خارج کند.
IL نه تنها توان را کاهش می دهد - بلکه مرز خطای شما را جابه جا می کند
IL را به عنوان فضای سر در حال تبدیل شدن به خطر در نظر بگیرید:
IL بالا می رود → توان دریافتی کاهش می یابد → حاشیه کاهش می یابد → افت تحمل → خطاها، ارسال مجدد و افزایش آلارم ها → تجربه کاربر کاهش می یابد
عمق اختیاری: پیوندهای{0}}با سرعت بالا اغلب یک جلوه صخره را نشان میدهند. آنها تا زمانی که این کار را نکنند خوب به نظر می رسند، زیرا به محض از بین رفتن حاشیه، نرخ خطا به جای شکست تدریجی می تواند به سرعت افزایش یابد.

دفتر کل ضرر IL، جایی که هر دسی بل ضرر درج می شود
از دست دادن کل درج را به عنوان دفتری که می توانید حسابرسی کنید، تلقی کنید. برخی از ورودی ها قابل پیش بینی هستند و به ندرت تغییر می کنند. دیگران متغیر هستند و مانند ریسک رفتار می کنند، آنها با مدیریت، محیط و طرز کار حرکت می کنند. وقتی میتوانید هر مورد خط را نامگذاری کنید، میتوانید عمداً با حاشیه طراحی کنید، با قصد آزمایش کنید و بدون حدس زدن عیبیابی کنید.
یک راه عملی برای فکر کردن در مورد آن این است:
مجموع IL برابر است با تضعیف تلفات درج فیبر به اضافه تلفات جفت اتصال به اضافه تلفات اتصال به اضافه تلفات غیرفعال دستگاه به اضافه تلفات مربوط به خم شدن به علاوه فضای سر رزرو شده شما.

تضعیف فیبر، طول ضربدر طول موج
تضعیف فیبر قابل پیش بینی ترین بخش دفتر کل است. در درجه اول بر اساس نوع فیبر، طول مسیر و طول موج آزمایش تنظیم می شود. همان لینک نصب شده می تواند تلفات مختلف را در طول موج های مختلف اندازه گیری کند زیرا فیزیک فیبر و جذب مواد وابسته به طول موج هستند و به دلیل اینکه حساسیت خم می تواند با طول موج تغییر کند.
چه چیزی در نوشته خود باید تاکید کنید:
- این مورد از نقشه ها و مشخصات فیبر قابل پیش بینی است.
- معمولاً نوسانات ناگهانی میدان را توضیح نمی دهد، مگر اینکه فیبر از نظر فیزیکی آسیب ببیند، یک مسیر تغییر کرده باشد، یا تنظیم اندازه گیری تغییر کند.
وقتی اعداد معنی ندارند چه چیزی را بررسی کنیم:
- شما در طول موج متفاوتی نسبت به بودجه طراحی در نظر گرفته شده آزمایش کردید.
- نوع الیاف آن چیزی نیست که برچسب می گوید، یا طول آن چیزی نیست که نقاشی می گوید.
- شیب تلفات در طول مسافت غیرعادی به نظر می رسد، که می تواند به آسیب یا تنش در طول یک قطعه اشاره کند.
جفت های رابط، سریع ترین راه برای از دست دادن حاشیه
یک جفت کانکتور جفت جایی است که بیشترین تنوع در دنیای واقعی زندگی می کند. همان پیوند ممکن است یک روز بگذرد و روز بعد از کار بیفتد زیرا یک چهره انتهایی وضعیت را تغییر می دهد. کثیفی، روغنها، بقایای الکل یا یک خراش میکروسکوپی میتواند باعث از بین رفتن پراکندگی و جفت شدن شود و این ترکیبات از بین بروند در چندین اتصال.
چرا تلفات کانکتور بسیار متفاوت است:
- وضعیت انتهایی صورت: آلودگی، خراشیدگی، گودال، تراشه، باقیمانده
- هندسه و تراز: متمرکز بودن فرول، انحنای صورت انتهایی، کیفیت پرداخت
- وضعیت آداپتور: سایش آستین تراز، گرد و غبار محبوس شده در آستین، تکرارپذیری ضعیف
- کیفیت پچ کورد: قوام هندسه فیبر، تسکین فشار، قوام جلا
هزینه پنهان وصله چند مرحله ای:
هر اتصال متقابل اضافی یک جفت جفت جدید اضافه می کند و هر جفت جفت شده یک فرصت شکست در آینده است. حتی اگر میانگین تلفات خوب به نظر برسد، گسترش و رانش افزایش مییابد، که به معنای گسلهای متناوب بیشتر پس از حرکتها و تغییرات معمول است.
نکات نوشتاری قابل اجرا:
کانکتورها را هم در طراحی و هم در عیب یابی به عنوان اولویت اصلی در نظر بگیرید.
به عنوان یک قانون غیرقابل مذاکره با یک گردش کار بازرسی تمیز بازرسی رهبری کنید.
جفت های غیر ضروری را به حداقل برسانید. اگر نمی توانید، سیم ها و آداپتورها را استاندارد کنید و کنترل کنید.
اتصالات و اتصالات مکانیکی که بعداً تعمیر آنها سخت است
از دست دادن اتصال معمولاً زمانی که به درستی انجام شود پایدار است، اما زمانی که ضعیف انجام شود غیرقابل بخشش است. یک اتصال بد مانند یک کانکتور کثیف که در عرض چند دقیقه تمیز می شود، رفتار نمی کند. اغلب نیاز به کار مجدد دارد و در شبکههای بیرونی میتواند به یک خطر قابل اطمینان طولانی مدت تبدیل شود.
علل شایع از بین رفتن اتصال و بی ثباتی طولانی مدت:
- جدا شدن هسته از تراز ضعیف یا کیفیت شکاف ضعیف
- پارامترهای همجوشی غیربهینه که باعث ایجاد مفاصل ضعیف یا تلفات زیاد می شود
- تنش در نزدیکی اتصال به دلیل مسیریابی محکم یا محافظت ضعیف از اتصال
- در بسته شدن در فضای باز، ورود آب، چرخه حرارتی یا مدیریت ضعیف فیبر که باعث ایجاد ریز خم ها در نزدیکی اتصال می شود.
چگونه به این بخش احساس متخصص کنیم:
توضیح دهید که اتصالات وابسته به کار هستند، نه فقط وابسته به جزء.
تاکید کنید که بسته شدن و مدیریت کرنش بخشی از کیفیت اتصال است، نه یک فکر بعدی.
وقتی درست انجام می شود، اتصالات را به عنوان واریانس کم و در صورت اشتباه به عنوان هزینه بالا قرار دهید.
از دست دادن مربوط به خم شدن، علت شایع مشکلات متناوب
خم شدن جایی است که بسیاری از موارد مرموز از آن سرچشمه می گیرند زیرا می تواند متناوب و وابسته به مکان باشد.
دو رفتار مهم است:
ماکرو خمها خمهای آشکاری هستند که در زمانی که شعاع خیلی تنگ است، نور را از هسته ساطع میکنند.
ریزخم ها نقاط کوچک فشار و تغییر شکل هایی هستند که در اثر اتصالات، فشرده سازی سینی، لولاهای درب، مسیریابی ناهموار یا حرکت مرتبط با دما ایجاد می شوند.
چرا حتی زمانی که کابل به شدت خمیده به نظر نمی رسد این اتفاق می افتد:
شما می توانید بالاتر از حداقل شعاع بصری باقی بمانید و همچنان از طریق فشرده سازی یا تنش مکرر خمیدگی ایجاد کنید. یک کراوات محکم، لبه تیز سینی، یا بسته شدن درب روی یک بسته میتواند بدون هیچ گونه پیچ خوردگی چشمگیری باعث از دست رفتن شود.
نشانه های عملی که می توانید شامل کنید:
اگر پیوند هنگام لمس، خم شدن یا بسته شدن در تغییر کرد، ابتدا به میکروخم ها و کانکتورها مشکوک شوید.
مشکلات خمشی اغلب در برخی از طول موج ها قوی تر از سایر طول موج ها ظاهر می شوند، بنابراین آزمایش چند طول موج می تواند الگو را نشان دهد.
تعمیر مکانیکی است: مسیریابی، کاهش فشار، روش کراوات، و نظم شعاع خمشی.
دستگاههای غیرفعال، از دست دادن ساختاری که میتواند باعث ایجاد یا شکستن بودجه شود
دستگاه های غیرفعال مصرف کنندگان ساختاری حاشیه هستند. در PON، تقسیمکنندهها معمولاً بر دفتر کل ضرر تسلط دارند. در شبکههای دیگر، فیلترهای WDM، شیرها، و تضعیفکنندههای ثابت میتوانند بیصدا آخرین چند دسیبل از فضای سر را که طراحی شما فرض میکرد دارید، حذف کنند.
چرا آنها در نزدیکی صخره حاشیه اهمیت بیشتری دارند:
هنگامی که مارجین باقیمانده شما کوچک است، افزایش جزئی در از دست دادن کانکتور، یک وصله اضافی یا یک پورت کمی بدتر می تواند پیوند را از پایداری به خرابی سوق دهد. دستگاههای غیرفعال همچنین دارای تغییرات پورت به پورت و تلفات نصب عملی در بالای مقادیر اسمی خود هستند.
چه چیزی را پوشش دهیم تا شبیه یک مهندس به نظر برسد، نه بروشور:
ضرر فقط ارزش اسمی دستگاه نیست. شامل تغییرات پورت، رابط های رابط، و واقعیت های نصب می شود.
در معماری های تقسیم شده، تصمیم توپولوژی یک تصمیم حاشیه است. تغییر نسبت تقسیم یا اضافه کردن شیرها بعداً تغییر کوچکی نیست.
از نظر عملیاتی، هر عنصر غیرفعال اضافی، تحمل تغییر آینده شما را کاهش می دهد.

مرحله طراحی - نحوه نوشتن IL در بودجه پیوند

ورودی هایی که باید جمع آوری کنید
الف. پارامترهای اپتیک
حداقل قدرت انتقال
حساسیت گیرنده
محدودیت اضافه بار گیرنده
در دسترس بودن تشخیص دیجیتال برای خواندن قدرت Tx و Rx
ب- فیبر و طول موج
نوع فیبر: OS2، OM3، OM4، OM5
طول موج عملیاتی: 850، 1310، 1550 یا باندهای CWDM و DWDM
طول مسیر: طول ستون فقرات به اضافه جامپرهای سطح قفسه و شلی، نه فقط فاصله کشیدن
ج. توپولوژی و اجزاء
چند لایه متقاطع وصله می کند
چند جفت جفت شده در مسیر
چند اتصال یا اتصال مکانیکی و کجا هستند
هر دستگاه غیرفعال: اسپلیتر، WDM، شیر نظارت، تضعیف کننده ثابت، ماژول MPO
د. ذخیره مهندسی
برای تغییرات آتی، پیری، خطر آلودگی و تغییرپذیری ساختمان رزرو کنید
استراتژی پذیرش: تست یک طرفه یا دو طرفه، چه برای ردیابی به ردیابی های سطح 2 نیاز داشته باشید
مراحل بودجه را پیوند دهید که می توانید مانند یک الگوی تکمیل شده دنبال کنید
مرحله 1: مسیر را رسم کنید و موارد دفتر را بشمارید
Tx را به Rx نگاشت و هر جفت رابط، اتصال، دستگاه غیرفعال و طول بخش فیبر را علامت گذاری کنید
طول موج مورد استفاده برای بودجه و طرح آزمایش را برچسب بزنید
مرحله 2: برای هر شماره یک منبع اختصاص دهید
مشخصات پروژه برای محدودیت ها و روش تست
برگههای اطلاعات مؤلفه برای از دست دادن غیرفعال دستگاه و تغییر پورت
کتابخانه تجربه داخلی شما برای از دست دادن جفت اتصالات معمولی و محدوده از دست دادن اتصال
محدودیتهای میدانی که باعث تغییرپذیری میشوند، مانند شعاع خمیدگی و خطمشی وصله
مرحله 3: کل ضرر و حاشیه را محاسبه کنید، سپس آستانه تحویل را تعیین کنید
مجموع تلفات درج در فیبر نوری برابر است با تضعیف فیبر به اضافه از دست دادن جفت اتصال به اضافه از دست دادن اتصال به اضافه از دست دادن غیرفعال دستگاه به اضافه افت مربوط به خم شدن به اضافه ذخیره
حاشیه برابر است با بودجه توان موجود منهای کل تلفات درج در فیبر نوری
خروجی دو محصول تحویلی
حد ضرر شکست شفاف برای پذیرش
یک لیست ریسک رتبه بندی شده از گره هایی که احتمالاً در حین حرکت ها حاشیه سوزانده می شوند، اضافه و تغییر می کنند
تفکر بودجه برای سه سناریو رایج
فاصله کوتاه، پرش های زیاد در مراکز داده
فاصله کم است، تعداد اتصالات میدان نبرد است
جفت های جفت شده، وضعیت چهره انتهایی، کیفیت آداپتور و تغییر نظم را کنترل کنید
بودجه برای تنوع، نه فقط متوسط
پیوندهای راه دور پردیس و ساختمان
انتخاب طول و طول موج غالب است
روی دقت مسیر، سیاست شلی، کیفیت اتصال و نقاط تنش مکانیکی طولانی مدت تمرکز کنید
PON
معماری اسپلیت سقف را تعیین می کند
نسبت تقسیم و مرحله بندی تقسیم تعیین می کند که آیا طرح فضای سر دارد یا روی صخره زندگی می کند
اگر بودجه آن را محدود کنید، یک پچ سیم اضافی می تواند سرویس پایدار را به آلارم های گسترده تبدیل کند
تحویل و پذیرش - تبدیل IL از نظریه به شواهد قابل تحویل

اهداف پذیرش، آنچه باید ثابت کنید
از دست دادن انتها به انتها درج محدودیت را برآورده می کندکه طراحی و مشخصات شما برای pass fail تعریف می کند.
هر رویداد مهمی قابل توضیح استو با توپولوژی ساخته شده، از جمله جفت های اتصال، اتصالات، و دستگاه های غیرفعال مطابقت دارد.
وضعیت انتهایی صورت قابل قبول است، زیرا یک رابط کثیف یا آسیب دیده می تواند آزمایش را باطل کند و خطاهای نادرست یا پاس های نادرست ایجاد کند.
ردیف 1 با OLTS، چگونه آن را بدون سوختن انجام دهیم
روش مرجع را عمدا انتخاب کنید
هنگامی که استاندارد و تعریف پذیرش شما برخی از پچ کوردها را به عنوان بخشی از پیوند دائمی در نظر می گیرند، از یک مرجع یک جامپر استفاده کنید.
زمانی که میخواهید آزمایش شامل پیوند نصب شده باشد، از یک مرجع دو جامپر استفاده کنید و در عین حال اکثر موارد از دست دادن بند ناف تست را حذف کنید.
زمانی که به حداکثر کنترل بر شرایط مرجع و گنجاندن کانکتور نیاز دارید و میخواهید مقایسههای تکرارپذیر در بین تیمها انجام شود، از یک مرجع سه جامپر استفاده کنید.
زمانی که به قابلیت تحویل واقعی اهمیت می دهید از آزمایش دو طرفه استفاده کنید
یک جهت می تواند عدم تقارن را از کیفیت اتصال، تنش یا اتصالات پنهان کند.
دو نتیجه جهت کمک می کند تا مسائل وابسته به جهت را پیدا کنیم و بحث در مورد واقعی بودن یک عدد را کاهش دهیم.
چند حالته به شرایط راه اندازی ثابت نیاز دارد
نتایج از دست دادن چند حالته به شرایط پرتاب حساس هستند. اگر راه اندازی کنترل نشود، می توانید مشکل کلاسیک را که در آن پیوند امروز عبور می کند و فردا با تسترها یا سیم های مختلف از کار می افتد، دریافت کنید.
سیمها، راهاندازی مرجع و روشها را استاندارد کنید تا اعداد ردیف 1 شما قابل تکرار باشند.
قانون عملی: OLTS را به عنوان یک اندازه گیری واحد در نظر نگیرید. با آن به عنوان یک فرآیند کنترل شده با مرجع مستند، طناب و تمیزی رفتار کنید.
سطح 2 با OTDR، چگونه آن را مانند یک متخصص بنویسیم
آنچه OTDR در آن عالی است
پیدا کردن جایی که ضرر رخ می دهد، نه فقط اینکه چقدر ضرر دارید
شناسایی رویدادهایی مانند اتصالات، اتصالات، خمیدگی ها و شکستگی ها
قابلیت ردیابی ساختمان برای کار و سوابق کیفیت طولانی مدت
چیزی که OTDR در آن عالی نیست
جایگزینی پذیرش از دست دادن انتها به انتها به خودی خود
OTDR پراکندگی برگشتی و بازتابها را اندازهگیری میکند و تفسیر رویداد آن به تنظیم، عرض پالس، میانگینگیری، تنظیمات فهرست و مناطق مرده بستگی دارد. این عوامل می توانند آن را با یک اندازه گیری واقعی قدرت از انتها به انتها مخالفت کنند.
محدودیت هایی که باید در یک جعبه اخطار بیان کنید
مناطق مرده می توانند رویدادها را در نزدیکی انتها یا نزدیک اتصال دهنده های بازتابنده قوی پنهان کنند
رویدادهای اتصال پایانی میتوانند بدون راهاندازی مناسب و فیبرهای دریافتی تحریف شوند
پیوندهای بسیار کوتاه به سختی قابل حل هستند و اگر ذهنیت شکست OTDR را اجباری کنید، به راحتی قابل تفسیر اشتباه هستند.
مشاهده عملیات - آسیب واقعی IL رفتار روند و لبه-حالت است

از پذیرش یکباره-به پیوند مدیریت سلامت حرکت کنید
پذیرش به شما یک عکس فوری می دهد. عملیات نیاز به یک خط مبنا و یک روند دارد.
یک خط مبنا در زمان تحویل ایجاد کنید
پایان تحویل شده-تا-پایان دادن از دست دادن درج را برای هر فیبر و طول موجی که به آن اهمیت میدهید، ثبت کنید
در صورت وجود، خوانش های توان گیرنده را ضبط کنید تا بعداً یک نقطه مرجع زنده داشته باشید
زمینه آزمایش، از جمله روش مرجع، طنابهای تست، و یادداشتهای پاکیزگی را ذخیره کنید تا نتایج قابل مقایسه باشند
استراتژی را مجدداً آزمایش کنید که با شکست واقعی شبکه ها مطابقت دارد
تست مجدد اجباری پس از هر حرکت، افزودن یا تغییر
نمونهگیری برنامهریزیشده بر اساس بحرانی بودن، نه تنها بر اساس تقویم، آزمایشهای مجدد انجام میشود
پیوندهایی با حاشیه کم، فعالیت وصله بالا، یا نقاط تنش مکانیکی شناخته شده را در اولویت قرار دهید
هدف ساده است: شما می خواهید بدانید که چه زمانی یک پیوند به سمت صخره حرکت می کند قبل از اینکه کاربران آن را احساس کنند.
کنترل - را تغییر دهید
هر سیم{0}}متقابل یا وصله اضافه شده حداقل یک جفت جفت دیگر را به طور موثر اضافه می کند. حتی زمانی که میانگین ضرر کوچک به نظر می رسد، تنوع و ریسک افزایش می یابد و فضای سر باقیمانده شما کاهش می یابد.
افزودن یک جفت کانکتور واقعاً به چه معناست
ضرر کل بالاتر
تنوع بیشتر از تمیزی و تکرار جفت گیری
احتمال رفتار متناوب بعد از دست زدن بیشتر است
بودجه را قرار دهید و مجدداً در درخواست تغییر آزمایش کنید
برای تغییر پیشنهادی نیاز به محاسبه دلتای بودجه سریع دارید
نیاز به پست-تغییر آزمایش مجدد سطح 1، و سطح 2 فقط در صورت عیب یابی یا زمانی که تغییر ریسک بالایی دارد
اگر حاشیه از قبل کم است، قبل از تأیید تغییر، طرح جایگزین را بررسی کنید
تغییر چک لیست تاثیر
چند جفت جفت جدید اضافه شده است
آیا مسیر خطرات شعاع خمشی یا نقاط فشرده سازی جدیدی را معرفی می کند؟
آیا دستگاههای غیرفعال جدیدی اضافه شدهاند یا نسبتهای تقسیم تغییر کردهاند
هر گونه تغییر{0}نوع صورت را انجام دهید و با انواع جفت گیری سازگار هستند
آیا حاشیه باقیمانده هنوز بالاتر از حداقل عملیاتی شماست؟
چه کسی پاکسازی و تأیید{0}تغییر پست را انجام خواهد داد
چه آزمایش هایی به رکورد تغییر پیوست می شود
نقشه هشدار و علائم
| علامت | معمولاً به چه معناست | به احتمال زیاد باعث می شود ابتدا بررسی شود |
|---|---|---|
| قدرت Rx کاهش می یابد | توان نوری کمتری به گیرنده می رسد | صفحه های انتهایی کثیف، سیم پیچ بد، جفت جفت شده جدید، خم شدن محکم |
| فلپ های پیوند | پیوند روی صخره حاشیه کار می کند | میکروخم، تماس متناوب کانکتور، وصله فشاری، آداپتور خراب |
| خطاها افزایش می یابد، ارسال مجدد افزایش می یابد | قبل از اینکه پیوند را از دست بدهید، تحمل خود را از دست می دهید | آلودگی، مشکلات هندسی رابط، بدتر شدن اتصال، تغییر پورت دستگاه غیرفعال |
| هشدارهای کاهش سرعت یا FEC | این سیستم عملکرد را برای زنده ماندن معامله می کند | حاشیه کم از وصله اضافه شده، از دست دادن اسپلیتر، عدم تطابق طول موج، رانش تدریجی |
قانون عملیاتی: با این علائم به عنوان "هشدار حاشیه" رفتار کنید. با رابطها شروع کنید، سپس مکانیک، سپس دستگاههای غیرفعال، و تنها پس از آن به وجود فیبر مشکوک شوید
عیبیابی - «تلفات زیاد» را به درخت تصمیم تبدیل میکند

ابتدا شکست را طبقه بندی کنید
قبل از اینکه ابزارها را لمس کنید، رفتار را طبقه بندی کنید. دو دقیقه اول شما تصمیم میگیرد که این را در ده دقیقه یا ده ساعت حل کنید.
افزایش ناگهانیپس از ساخت،-وصله مجدد، یا تغییر
به احتمال زیاد یک رابط مختل، وصله اشتباه، یک خم جدید معرفی شده، یا یک پچ کورد آسیب دیده.
افزایش آهستهدر طول هفته ها یا ماه ها
تجمع احتمالی آلودگی، استرس مکانیکی تدریجی، آداپتورهای پیری، یا یک محیط اتصال ضعیف.
رفتار متناوبکه می آید و می رود
ریزخم های احتمالی، تماس ناپایدار رابط، حرکت تنش یا تغییرات مکانیکی مربوط به دما{0}}.
سریعترین دنباله هفت-گام
DOM و قدرت گیرنده را بررسی کنید
اگر توان Rx کاهش یافته و با آلارم ها یا خطاها مرتبط باشد، به مشکل حاشیه نوری نگاه می کنید، نه منطقی.
سطوح انتهایی را بررسی کنید، تمیز کنید، سپس دوباره-بازرسی کنید
از بازرسی نهایی غافل نشوید. تمیز کردن بدون تأیید، چگونه اعتماد به نفس کاذب ایجاد می کنید.
ابتدا ارزان ترین متغیرها را عوض کنید
پچ کورد را تعویض کنید. به یک بندر خوب-معروف بروید. این رایج ترین منابع خرابی را به سرعت جدا می کند.
OLTS را برای تأیید پایان-تا-پایان ضرر در مقابل حد مجاز اجرا کنید
OLTS به سوال پذیرش پاسخ می دهد: آیا ضرر کلی خارج از محدوده است یا خیر.
از OTDR برای تعیین محل زندگی فقدان استفاده کنید
شناسایی کنید که آیا تلفات غالب در یک اتصال دهنده، اتصال، دستگاه غیرفعال یا یک مکان مربوط به خم{0}} است.
مسیریابی و نقاط استرس را بررسی کنید
به دنبال نقض شعاع خم-، بست های محکم، فشرده سازی سینی، نقاط گیره درب، و هر جایی که کابل می تواند حرکت کند یا فشرده شود، باشید.
ارتقاء به بازسازی اصلاحی
فقط پس از اینکه مراحل قبلی به مکان و مکانیسمی اشاره کرد، -اتصالات را قطع کنید، آداپتورها را جایگزین کنید، دوباره-وصل کنید، یا دستگاه غیرفعال مشکوک را جایگزین کنید.
زمان رفع مشکل نقطه در مقابل طراحی مجدد توپولوژی
وقتی مشکل نقطه ای است آن را برطرف کنید
تمیز کردن عملکرد را بازیابی می کند
یک پچ کورد یا آداپتور بد جدا شده است
یک اتصال یا رویداد اتصال بر از دست دادن غالب است و می توان آن را دوباره کار کرد
زمانی که ساختاری است، دوباره طراحی کنید
مسیر دارای تعداد زیادی جفت جفت نسبت به حاشیه ای است که شما دارید
معماری اسپلیت برای کلاس اپتیک بسیار تهاجمی است
بودجه از روز اول محدود بود و تغییرات عملیاتی آن را به بالای صخره سوق می دهد
قانون سرانگشتی: اگر پس از حرکات و تغییرات معمولی، یک پیوند را به طور مکرر "تثبیت" کنید، مؤلفه بدی ندارید. شما یک معماری با حاشیه ناکافی دارید.
مطالعه موردی: یک پیوند DCI به طول 37 کیلومتر که به دلیل کاهش آهسته یک وصله{1}}ارتباط پانل شکسته شد

سناریو
یک لینک اتصال مرکز داده مترو، به طول حدود 37 کیلومتر، شروع به نشان دادن رفتار متناوب بالا و پایین کرد. ابزارهای استاندارد شبکه فقط نشان میدهند که پیوند در حال تکان خوردن است، نه چرا. بازرسی فیزیکی کامل-تا-پایان عملی نبود.
علائم
وضعیت پیوند بالا به پایین و برگشت تغییر کرد
هشدارها در طول هر فلپ فعال می شوند
مسیر اضافی از تأثیر فوری مشتری جلوگیری میکند، اما تیم عملیات، بال زدن را بهعنوان پیشدرآمدی برای قطعی بزرگتر و ریسک احتمالی SLA یا درآمد در صورت حل نشدن تلقی میکنند.
چیزی که ابتدا منتفی شد
مشتری فرستنده را برای دریفت طول موج و نوسانات توان انتقال بررسی کرد و هیچ مشکلی پیدا نکرد. تست OTDR مرسوم همچنین عیوب دائمی آشکاری مانند خمش واضح یا اتصال بد را نشان نداد.
رویکرد تشخیصی و چرایی موثر بودن آن
آنها از یک سیستم تست فیبر از راه دور و یک حالت نظارت بر فلاش استفاده کردند که نمونه برداری بسیار سریعتر از مانیتورینگ OTDR معمولی است. این سیستم پیوند را به صورت خط مبنا تعیین کرد، سپس به طور مداوم ردپای زنده را با خط مبنا مقایسه کرد.
جزئیات کلیدی: مانیتورینگ از یک طول موج باند U- در محدوده ۱۶۲۵ تا ۱۶۷۵ نانومتر استفاده میکرد تا بتواند ردپایی را روی فیبر روشن فعال بدون قطع طول موجهای ترافیک زنده به دست آورد.
یافته: از دست دادن گذرا، قابل تکرار، و مکان خاص-بود
هنگامی که یک فلپ رخ داد، نظارت یک زنگ هشدار ایجاد کرد و تلفات اضافی گذرا را در یک فایل ردیابی OTDR ثبت کرد. این مکان رویداد را در حدود 26 کیلومتری از مبدا لینک مشخص کرد.
با نقشههای مسیر و اسناد طراحی پیوند، تیم آن را به یک تک-ارتباط پانل نزدیک خط مترو محدود کرد. ارتعاش قطارهای عبوری به تدریج اتصال را تخریب کرده بود و با عبور قطارها قطعی کوتاهی ایجاد کرد.
علت اصلی در یک جمله
یک وصله{0}}اتصال پانل از نظر مکانیکی حساس شد و بهطور متناوب ناهمتراز شد و رویدادهای تضعیف کوتاه مدت- را ایجاد کرد که حاشیههای باقیمانده را مصرف کرد و باعث تکان خوردن شد.
چرا این یک درج-داستان ضرر است، نه فقط یک داستان "عیب".
این مورد تفاوتی را نشان میدهد که خوانندگان شما معمولاً از آن غافل میشوند: یک پیوند میتواند حالت عادی داشته باشد،{0}}بیشتر اوقات برای از دست دادن طراحی شده است، اما همچنان شکست میخورد زیرا رویدادهای زیان بیش از حد گذرا به طور موقت ضرر را در بالای خط مبنا اضافه میکنند. این دقیقاً همان چیزی است که حاشیه در دنیای واقعی سوزانده می شود.
همچنین با آنچه{0}}تحقیقات خرابی مرکز بر دادهها تأکید میکند مطابقت دارد: بالاترین-منطقه خطر اغلب ناحیه اتصال و وصله است، جایی که آلودگی درایو و آسیبدیدگی انتهایی-در آن جابجایی و دستکاری است، و مشکلات در حین کار ظاهر میشوند.
اقدام اصلاحی
وصله پنل شناسایی شده را تعمیر کنید یا مجدداً{0}}خاتمه دهید
شرایط مکانیکی آن پانل را تثبیت کنید تا ارتعاش نتواند به حرکت رابط تبدیل شود
پس از تعمیر، ردیابی OTDR را مجدداً-بنیاد کنید و تأیید کنید که هیچ رویداد گذرا دیگری مشاهده نشده است
راهکارهای پیشگیری و طراحی
مناطق{0}}بالا{0}}ارتعاش یا مشترک{1}} تسهیلات را به عنوان افزایش دهنده خطر در نظر بگیرید و در صورت امکان از قرار دادن نقاط وصله بحرانی در آنجا اجتناب کنید. VIAVI Solutions Inc.
در محیطهای با تغییرات{0}بالا، به میانگین از دست دادن رابط تکیه نکنید. رفتار میدانی ناشی از تغییرپذیری، آلودگی، و{2}}اثرات جفت گیری تصادفی است، به ویژه با اتصال چند فیبر.
یک قانون عملیاتی اضافه کنید: بال زدن یک هشدار حاشیه است. اگر فقط "در مسیر اضافی شکست بخورید و آن را نادیده بگیرید"، مسیر اضافی خود را به نقطه بعدی شکست تبدیل می کنید.
سوالات متداول
Q: 1) چرا یک پیوند می تواند IL های مختلف را در دو جهت نشان دهد؟
پاسخ: زیرا این دو جهت در دنیای واقعی کاملاً متقارن نیستند. وجه های انتهایی کانکتورهای مختلف، آستین های آداپتور، سیم های وصله یا عدم تقارن اتصال می توانند جهت-وابسته ای ایجاد کنند. شرایط راهاندازی و تنظیم مرجع نیز میتواند یک جهت را بیشتر از جهت دیگر سوگیری کند. اگر دلتا قابل تکرار است، آن را به عنوان یک سیگنال کیفیت رابط در نظر بگیرید، نه "نویز اندازه گیری".
Q:2) چرا OLTS می تواند عبور کند در حالی که ردیابی OTDR اسپک های زیادی را نشان می دهد؟
ج: چون چیزهای مختلف را می سنجند. OLTS پایانی است-برای-پایان دادن به اندازهگیری توان که با از دست دادن کل پاسخ میدهد. OTDR بازتاب ها و مکان های رویداد را نشان می دهد. میخها اغلب اتصال دهندههای بازتابنده هستند، نه لزوماً رویدادهای{4}}زیاد. شما می توانید ردی با پیک های بازتاب زیادی داشته باشید و همچنان IL کل قابل قبولی داشته باشید.
Q:3) چرا پیوندهای چند حالته اغلب هنگام تعویض آزمایشگر نتایج را تغییر می دهند؟
پاسخ: از دست دادن چند حالته به شرایط پرتاب حساس است. منابع مختلف، طنابها، توزیع مودال یا روشهای مرجع میتوانند IL اندازهگیری شده را حتی در یک پیوند فیزیکی تغییر دهند. طناب های آزمایشی ثابت، مرجع ثابت و شرایط پرتاب کنترل شده چیزی است که نتایج را قابل تکرار می کند.
Q: 4) چه زمانی به جای OLTS سطح 1 به OTDR سطح 2 نیاز دارید؟
پاسخ: از Tier 2 زمانی استفاده کنید که باید مکان وقوع ضرر را تعیین کنید، نه اینکه چقدر ضرر دارید. محرک های معمولی عبارتند از: OLTS از کار می افتد، پیوند متناوب است، شما به قابلیت ردیابی کار نیاز دارید، مشکوک به خمیدگی یا اتصال بد هستید، یا باید رویدادها را برای نگهداری طولانی مدت مستند کنید.
Q:5) ما تمیز کردیم و دوباره-آزمایش کردیم، چرا ضرر هنوز زیاد است؟
A: زیرا آلودگی تنها یک حالت شکست است. تلفات زیاد میتواند به دلیل آسیبدیدگی وجه انتهایی، آستینهای همترازی فرسوده یا آلوده در آداپتورها، هندسه ضعیف کانکتور، وصله سیم بد، پایان ضعیف، نقطه تنش خمشی یا پورت دستگاه غیرفعال با تلفات زیاد درج باقی بماند. اگر تمیز کردن عدد را جابجا نکرد، با تست های تعویض جداسازی کنید و سپس با OTDR مکان یابی کنید.
Q:6) چرا آزمایش لینک های کوتاه سخت تر و قضاوت نادرست آسان تر است؟
پاسخ: پیوندهای کوتاه خطاهای راه اندازی را تقویت می کنند. سیم های مرجع، گنجاندن کانکتور، انتخاب های فیبر راه اندازی و دریافت، و مناطق مرده OTDR می توانند بر اندازه گیری غالب باشند. شما به راحتی می توانید به جای پیوند، "تنظیمات آزمایشی را اندازه گیری کنید". پیوندهای کوتاه مستلزم ارجاع منظم و تفسیر دقیق هستند.
Q:7) آیا می توانید کانکتورهای UPC و APC را مخلوط کنید؟
پاسخ: آنها را مخلوط نکنید. آنها هندسه های انتهایی-صورت متفاوت هستند. اختلاط معمولاً جفت شدن ضعیف، از دست دادن زیاد درج و انعکاس زیاد ایجاد میکند و میتواند از نظر فیزیکی به سطوح انتهایی کانکتور آسیب برساند. با آن به عنوان یک قانون سخت در سیاست وصله برخورد کنید.
Q: 8) چه زمانی باید سیم پچ را در مقابل آداپتور در مقابل{1}}ترمینات جایگزین کنید؟
پاسخ: هنگامی که مشکل پس از دست زدن به آن ظاهر شد، ابتدا پچ کورد را تعویض کنید، یا تعویض سیم نتیجه را تغییر داد.
هنگامی که چندین سیم خوب شناخته شده{0}}در یک پورت از دست رفته اند، یا آستین فرسوده یا آلوده شده است، آداپتور را تعویض کنید.
هنگامی که صفحه انتهایی آسیب دیده باشد، هندسه از مشخصات فنی خارج شده باشد، یا تلفات در تعویض و تمیز کردن زیاد باقی بماند، دوباره-خاتمه می یابد.
Q: 9) راه عملی برای تصمیم گیری در مورد "ساختاری" بودن مشکل در مقابل "نقطه بد" چیست؟
A: اگر یک رویداد منفرد غالب شود و ضرر پس از تمیز کردن/تعویض در آن نقطه به طور چشمگیری تغییر کند، مشکل نقطه است. اگر در همه جا به حد مجاز نزدیک هستید و تغییرات کوچک همچنان باعث خرابی می شود، ساختاری است: جفت های زیاد، معماری تقسیم بیش از حد تهاجمی، یا طراحی کم بودجه-.
Q:10) آیا برای پذیرش باید به شماره های OTDR IL اعتماد کنم؟
A: از OTDR در درجه اول برای تجزیه و تحلیل مکان و رویداد استفاده کنید. از OLTS برای پایان-تا-پایان دادن ضرر پذیرش استفاده کنید. OTDR میتواند تلفات رویداد را تخمین بزند، اما دقت آن به شدت به تنظیم و تفسیر بستگی دارد، بهویژه در نزدیکی انتها و پیوندهای کوتاه.
Q: 11) چرا پیوندها "خوب کار می کنند" و سپس بدون هشدار تدریجی ناگهان از کار می افتند؟
پاسخ: اپتیکهای{0}}سرعت بالا اغلب با یک صخره حاشیه کار میکنند. همانطور که حاشیه کاهش می یابد، نرخ خطا به جای کاهش هموار می تواند به سرعت افزایش یابد. به همین دلیل است که نظارت بر روند و آزمایش پست{3}}تغییر-حتی زمانی که پیوند ثابت به نظر میرسد اهمیت دارد.
Q: 12) تفاوت بین ضرر درج و ضرر بازگشت؟
پاسخ: تلفات درج میزان قدرت سیگنالی است که از طریق یک پیوند فیبر یا جزء از دست میرود که در دسی بل اندازهگیری میشود. پایین تر بهتر است
تلفات برگشتی میزان بازتاب نور به سمت منبع به دلیل عدم تطابق یا رابط های ضعیف است که در دسی بل اندازه گیری می شود. بالاتر بهتر است