انتخاب کابل MPO مناسب به پنج تصمیم بستگی دارد: قالب کابل، روش قطبیت، معماری فیبر، جنسیت رابط و حالت فیبر. در عمل، اکثر مهندسان و تیم های تدارکاتی در حال مقایسه هستندکابل های تنه, کابلهای خروجی، وپچ کوردها، سپس تأیید می کند که آیا پیوند به قطبیت نوع A، B یا C نیاز دارد و اینکه آیا معماری فیبر پایه-8 یا پایه-12 است.
اشتباه گرفتن هر یک از اینها میتواند منجر به کابلی شود که از نظر فیزیکی جفت میشود، اما ترافیک را عبور نمیدهد - یا کابلی که اصلاً نمیتواند جفت شود. این راهنما هر تصمیم را به ترتیب با سناریوهای استقرار بررسی می کند، بنابراین می توانید قبل از سفارش، کابل MPO مناسب را محدود کنید.
کابل MPO چیست؟
MPO مخفف Multi{0}}Fiber Push-On است. یک کانکتور MPO چندین فیبر - معمولاً 8، 12، 16 یا 24 - را به یک رابط فشرده خاتمه میدهد، به همین دلیل است که به کانکتور استاندارد با تراکم- بالا تبدیل شده است.شبکه های فیبر نوری. فرمت رابط در سطح بین المللی توسط IEC 61754-7 و در آمریکای شمالی توسط تعریف شده استTIA-604-5 (FOCIS 5).
کابل MPO به سادگی "کابلی با فیبرهای زیاد" نیست. بخشی از یک سیستم ساختار یافته است. نوع کابل، قطبیت، جنسیت و حالت فیبر باید با بقیه کانال - از پچ پنل یا کاست تا درگاه فرستنده گیرنده مطابقت داشته باشد. اکثر خطاهای انتخاب زمانی اتفاق میافتد که خریداران بهجای اینکه بهعنوان مجموعهای از تصمیمات مرتبط با این ابعاد برخورد کنند، بهطور مستقل برخورد میکنند.
تفاوت بین کانکتورهای MPO و MTP چیست؟
MPO فرمت اتصال عمومی است. MTP یک علامت تجاری ثبت شده استایالات متحده Conecبرای یک اتصال دهنده سبک-MPO-با عملکرد بالا. طبق US Conec، کانکتور MTP شامل پیشرفتهای مهندسی شده - مانند محفظه قابل جابجایی، فرول شناور برای عملکرد بهتر تحت بار مکانیکی، و پینهای راهنمای تحمل محکمتر - است که عملکرد نوری و مکانیکی را در مقایسه با کانکتورهای استاندارد MPO بهبود میبخشد.
این رابطه ساده است: هر کانکتور MTP یک کانکتور سبک MPO-است، اما هر کانکتور MPO یک رابط MTP نیست. در مشخصات و RFP ها، ارزش دقت را دارد. اگر برنامه شما نیاز به تلفات درج کم در چند چرخه جفت گیری دارد - رایج در اپتیک موازی 400G و 800G با سرعت بالا - مشخص کردن MTP Elite یا یک اتصال MPO با عملکرد بهبود یافته قابل مقایسه میتواند تفاوت قابل اندازهگیری در بودجه پیوند ایجاد کند. برای مقایسه عمیق تر، ما را ببینیدراهنمای انتخاب مهندس MTP در مقابل MPO.
انواع اصلی کابل MPO چیست؟
کابلهای MPO بر اساس آنچه متصل میشوند و محل قرارگیری آنها در کانال به سه دسته اصلی تقسیم میشوند. برخی از استقرارها همچنین از مجموعههای ترکیبی یا تبدیلی استفاده میکنند که پیوند نیاز به پل زدن طرحهای اتصال مختلف دارد.
کابل های ترانک MPO
کابل های تنه گزینه اصلی هستند. آنها پانل ها، کاست ها یا مناطق کابل کشی ساخت یافته را با یک اتصال MPO در هر انتها به هم متصل می کنند و تعداد فیبر بالایی را از طریق یک مجموعه واحد حمل می کنند. در یک اتصال مرکب داده معمولی-برگ، کابلهای ترانک MPO بین نواحی توزیع اصلی و ردیفهای تجهیزات اجرا میشوند و در غیر این صورت دهها اتصال دوبلکس منفرد را در یک مسیر کابل مدیریتشده ادغام میکنند.
هنگامی که در حال ساخت کابل کشی ساختار یافته ستون فقرات بین زون ها، اتصال پچ پنل ها در ردیف ها یا طبقات مختلف، یا پشتیبانی از پیوندهای اپتیک موازی که در آن هر دو انتها یک رابط MPO دارند، از کابل های ترانک استفاده کنید. مرور کنیدگزینه های کابل صندوق عقب MPOبرای پیکربندی های رایج
کابلهای خروجی (فن{0}}خارجی) MPO
کابلهای بریکآوت از یک -کانکتور MPO چند فیبر در یک طرف به کانکتورهای دوبلکس مجزا - معمولاً انتقال مییابند.LC- در طرف دیگر. هنگامی که ستون فقرات شما از زیرساخت MPO استفاده می کند، اما تجهیزات نقطه پایانی شما پورت های دوطرفه را ارائه می دهند، ضروری هستند.
یک سناریوی معمولی-در دنیای واقعی: شما یک ترانک MPO دارید که بین فریمهای توزیع کار میکند، اما سوئیچهای بالای{1}راک شما از فرستندههای SFP+ یا SFP28 مبتنی بر LC-استفاده میکنند. یک کابل شکست در انتهای تجهیزات، رابط MPO را بدون نیاز به کاست یا پانل آداپتور جداگانه به اتصالات LC جداگانه تبدیل می کند. برای جزئیات بیشتر در مورد انتخاب تنظیمات شکست، ما را ببینیدراهنمای انتخاب کابل شکست MPO.
پچ کورد MPO
پچ کوردها اتصالات متقابل MPO-به-MPO کوتاهتر هستند که در قفسهها، کابینتها یا نواحی وصله استفاده میشوند. آنها پورت های تجهیزات را به پچ پنل ها وصل می کنند یا پانل های مجاور را در همان منطقه به هم متصل می کنند. علیرغم اینکه از نظر فیزیکی ساده تر از ترانک هستند، پچ کوردها همچنان باید با روش قطبی کانال و جنسیت رابط مطابقت داشته باشند. یک کابل تنه درست با قطبیت-همراه با یک سیم وصله نادرست، پیوندی غیرعملکردی ایجاد میکند.
مجموعه های ترکیبی و تبدیلی
مجموعه های هیبریدی طرح های اتصال مختلف را در یک پیوند پل می کنند. به عنوان مثال میتوان به کابلهای تبدیل MPO-به-MPO به-که از پایه-12 به پایه-8 تغییر میکند، یا مجموعههای چند-پایهای که یک تنه MPO تعداد-بیشتر-به چندین اتصال MPO کمتر{12}}تقسیم میکنند، اشاره کرد. اینها معمولاً در هنگام مهاجرت زیرساخت استفاده می شوند - برای مثال، زمانی که یک مرکز داده که بر پایه کابل کشی پایه 12 ساخته شده است نیاز به پشتیبانی از فرستنده گیرنده های نوری موازی پایه 8 جدید بدون کابل کشی مجدد ستون فقرات دارد.
انواع قطبیت MPO: نوع A در مقابل نوع B در مقابل نوع C
قطبیت تعیین می کند که آیا فیبرهای ارسالی (Tx) در یک انتهای پیوند به درستی با فیبرهای دریافتی (Rx) در انتهای دیگر همسو هستند یا خیر. اگر قطبیت اشتباه باشد، کانال از ترافیک عبور نخواهد کرد. رااستاندارد TIA-568 سه روش قطبیت را تعریف می کند- روش A، روش B، و روش C - هر کدام با استفاده از یک نوع کابل مربوطه.
نوع A (مستقیم-از طریق)
کابل نوع A موقعیت 1 را از یک طرف به موقعیت 1 در سمت دیگر هدایت می کند، با یک کلید-کانکتور بالا در یک طرف و کلید{3}}پایین در طرف دیگر. در برنامههای دوبلکس، چرخش Tx به-Rx باید در جای دیگری در کانال - معمولاً با استفاده از انواع مختلف سیم وصله در هر انتها (یک سیم وصله A به-B در یک طرف و یک سیم A{10}}به{11}}در طرف دیگر) انجام شود.
نوع A در سیستمهای ستون فقرات دوبلکس ساختاریافته که در آن طراحی کانال از قبل تلنگر مورد نیاز را محاسبه میکند، به خوبی کار میکند. این یک انتخاب رایج در تاسیسات موجود مرکز داده سازمانی است که قبل از فراگیر شدن اپتیک موازی ساخته شده اند.
نوع B (معکوس)
کابل نوع B از کانکتورهای کلید-بالا در هر دو انتها استفاده میکند، بنابراین موقعیت 1 به موقعیت 12 (با طرحبندی فیبر 12-) در انتهای انتهایی میرسد. این پیکربندی به چرخش Tx-به Rx در خود تنه دست مییابد، به این معنی که میتوان از همان نوع پچ کورد در هر دو انتهای کانال استفاده کرد. با توجه بهشبکه های فلوک، این سادهسازی به همین دلیل است که روش B اغلب برای استقرار اپتیک دورو و موازی توصیه میشود - خطر نصب نادرست نوع کابل پچ را در یک طرف کاهش میدهد.
برای پیوندهای اپتیک موازی مدرن (40G، 100G، 400G، و 800G)، نوع B به عنوان روش قطبیت پیشفرض شایسته توجه جدی است، مگر اینکه زیرساخت موجود شما از قبل در نوع A استاندارد شده باشد.
نوع C (جفت-برگردان)
کابل نوع C جفتهای فیبر مجاور را در داخل میچرخاند، بنابراین موقعیت 1 به موقعیت 2 میرسد و بالعکس. در حالی که این برای برنامه های دوبلکس کار می کند، از اپتیک موازی به خوبی پشتیبانی نمی کند. Fluke Networks خاطرنشان میکند که روش C برای برنامههای 40G و 100G به کابلهای متقاطع{4} پیچیده نیاز دارد و این مؤلفهها به طور گسترده در دسترس نیستند. مگر اینکه دلیل خاصی برای استفاده از نوع C داشته باشید، معمولاً در استقرارهای جدید بهتر است از آن اجتناب کنید.
Base-8 در مقابل Base-12: کدام معماری متناسب با شبکه شماست؟
معماری فیبر - پایه-8 یا پایه-12 - تعیین میکند که سیستم در اطراف چند فیبر سازماندهی شده است و مستقیماً بر سازگاری فرستنده گیرنده و استفاده از فیبر تأثیر میگذارد.
کاربردهای اپتیک موازی کنونی عمدتاً از 8 فیبر استفاده می کنند: 4 فیبر فرستنده و 4 فیبر گیرنده. این مورد برای 40GBASE-SR4، 100GBASE-SR4، 400GBASE-SR4، و 400GBASE-DR4 - که همگی از اتصال 8 فیبر MPO استفاده میکنند، اعمال میشود. با توجه بهراهنمای Fluke Networks در سال 2026 در مورد مهاجرت 800G و ترابیتاستاندارد آینده IEEE 802.3dj این را بیشتر گسترش می دهد و از 800G در 8 فیبر حالت تک حالت با استفاده از 200 گیگابیت بر ثانیه در هر خط سیگنالینگ پشتیبانی می کند.
پایه{1}}12 به طور گسترده در کابلکشی ستون فقرات و سیستمهای ساختاری دوبلکس مستقر است، جایی که کانکتورهای 12 فیبر MPO شش جفت دوبلکس را در یک رابط واحد ادغام میکنند. اگر زیرساخت شما حول پیوندهای دوبلکس 10G ساخته شده است و آن طراحی را حفظ می کنید، Base-12 همچنان عملی است. اما اگر پیوندهای اپتیک موازی جدیدی را برای400G QSFP-DDیا برنامه های کاربردی 800G، تراز پایه 8 از هدر رفتن فیبرها جلوگیری می کند و طراحی کانال را ساده می کند.
برای محیطهایی که هم دوبلکس قدیمی و هم اپتیک موازی جدید را اجرا میکنند، کاستهای تبدیل یا مجموعههای ترکیبی میتوانند پایه-12 ستون فقرات را به واسطهای تجهیزات پایه-8 پل بزنند - اگرچه هر نقطه تبدیل به تلفات درج اضافه میکند که باید دربودجه از دست دادن لینک.
اتصال دهنده های MPO مرد در مقابل زن: چرا جنسیت مهم است
کانکتورهای MPO در دو جنس هستند: مذکر (با پین های تراز) و ماده (بدون پین). پینهای یک رابط نر از همترازی فیبر-برای-در هنگام جفت شدن دو کانکتور، مطمئن میشوند. تجهیزات فعال - سوئیچها، فرستندهها، مبدلهای رسانه - معمولاً از رابطهای MPO مرد با پینهای تعبیهشده در ماژول گیرنده استفاده میکنند.
این بدان معناست که هر کابلی که مستقیماً به تجهیزات فعال وصل می شود، باید یک کانکتور مادگی در سمت تجهیزات داشته باشد تا از آسیب پین جلوگیری شود و از جفت شدن مناسب اطمینان حاصل شود. این یکی از سادهترین بررسیها در فرآیند انتخاب است، اما نادیده گرفتن آن منجر به یکی از رایجترین خطاهای تدارکاتی میشود: سفارش کابل صحیح قطبیت-درست، فیبر-شمار- صحیح که از نظر فیزیکی نمیتواند متصل شود زیرا جنسیت اشتباه است.
قبل از مقایسهنمرات فیبر چند حالتهیاOS1 در مقابل OS2 گزینههای یک حالت-، جنسیت مورد نیاز را در هر انتهای کابل تأیید کنید. آداپتورها در پچ پانل معمولاً زن-به-ماده جفت میشوند، بنابراین کابلهای تنه که از طریق آداپتورها وصل میشوند معمولاً در هر دو طرف نر (پین شده) هستند. پچ کوردهای متصل به تجهیزات معمولاً در سمت تجهیزات مادگی هستند.
نحوه انتخاب کابل MPO مناسب: گام به گام{0}}مسیر تصمیم گیری گام به گام
به جای ارزیابی یکباره همه متغیرها، از طریق دنباله زیر کار کنید. هر مرحله گزینه ها را قبل از رسیدن به مرحله بعدی محدود می کند.
مرحله 1: برنامه را شناسایی کنید
بپرسید که کابل در کجای شبکه قرار دارد. پیوندهای ستون فقرات بین قاب های توزیع معمولاً به کابل های ترانک نیاز دارند. اتصالات از زیرساخت MPO به تجهیزات دوبلکس (مانند سوئیچهای مبتنی بر LC) نیاز به کابلهای خروجی دارد. پیوندهای کوتاه در یک قفسه یا بین پانل های مجاور نیاز به پچ کورد دارند.
مرحله 2: مطابقت با معماری فیبر
تعیین کنید که آیا فرستنده و گیرنده و کابل کشی ساختار یافته شما حول پایه 8 یا پایه 12 سازماندهی شده اند. برای استقرار اپتیک موازی جدید در 100G، 400G یا 800G، پایه 8 نقطه شروع طبیعی است. برای یکپارچه سازی ستون فقرات قدیمی یا سیستم های دوبلکس، پایه-12 ممکن است استاندارد موجود باشد.
مرحله 3: روش قطبیت را انتخاب کنید
اگر در حال ساخت یک کانال اپتیک موازی جدید هستید، قطبیت نوع B نقطه شروع توصیه شده است زیرا اجازه می دهد یک نوع سیم پچ در هر دو انتها وجود داشته باشد. اگر یک سیستم دوبلکس ساختاریافته موجود را گسترش میدهید که قبلاً از نوع A استفاده میکند، ممکن است به جای ترکیب روشهای قطبیت در همان مرکز، با نوع A ادامه دهید.
مرحله 4: جنسیت رابط را تأیید کنید
هر نقطه جفت گیری را بررسی کنید. پورت های تجهیزات معمولاً نر هستند. کابل هایی که وارد تجهیزات می شوند باید مادگی باشند. کابلهای تنه که از طریق آداپتورهای پانل متصل میشوند معمولاً در هر دو طرف نر هستند. عدم تطابق در هر نقطه از ارتباط فیزیکی جلوگیری می کند.
مرحله 5: حالت فیبر و درجه عملکرد را انتخاب کنید
پس از تأیید فرمت، معماری، قطبیت و جنسیت، انتخاب کنیدفیبر تک حالت -یا چند حالتهبر اساس فاصله و الزامات برنامه برای پیوندهای سریع-که بودجه تلفات محدود است، کانکتورهای عملکرد پیشرفته{{2} (مانند درجه MTP Elite) میتوانند از دست رفتن هر-درج اتصال را کاهش دهند و فضای بیشتری را در چندین نقطه جفتگیری فراهم کنند.
سه سناریو استقرار
سناریوی 1: ستون فقرات-مرکز داده برگ
یک مرکز داده از معماری برگ- ستون فقرات با پیوندهای 400G SR4 بین ستون فقرات و سوئیچ برگ استفاده میکند. هر دو طرف فرستنده گیرنده QSFP{4}}DD با رابط های مرد MPO-8 ارائه می دهند. کابل سمت راست: یک کابل پایه 8 MPO، قطبیت نوع B، کانکتورهای مادگی در هر دو طرف. هیچ شکستی مورد نیاز نیست زیرا هر دو انتها MPO هستند.
سناریو 2: MPO Backbone به پورت های سوئیچ LC
ستون فقرات پردیس، تنه های MPO 12 فیبر را بین ساختمان ها اجرا می کند. در یک طرف، این تجهیزات از فرستنده گیرنده های 10G SFP+ با استفاده می کندپورت های LC دوبلکس. کابل سمت راست در انتهای تجهیزات: پایه-12کابل شکست MPO-به-LCبا قطبیت مطابق با تنه (معمولا نوع A یا نوع B بسته به کانال موجود)، و یک رابط MPO ماده در سمت تنه.
سناریوی 3: گیرنده مستقیم-به{2}}اتصال پنل
یک مهندس شبکه باید یک فرستنده گیرنده 100G QSFP28 SR4 (رابط مرد MPO-8) را مستقیماً به پورت پچ پنل متصل کند. کابل سمت راست: یک سیم پچ با پایه 8 MPO کوتاه، ماده در سمت فرستنده گیرنده و نر در سمت پنل، با قطبیت مطابق با بقیه کانال کابل کشی ساخت یافته.
اشتباهات رایج انتخاب کابل MPO
چندین خطا به طور مکرر در استقرار MPO ظاهر می شوند، و اگر دنباله تصمیم بالا را دنبال کنید، اکثر آنها قابل اجتناب هستند.
نادیده گرفتن قطبیت در حین خرید.انتخاب کابل تنها بر اساس تعداد فیبر، بدون تأیید اینکه آیا کانال از نوع A، B یا C استفاده می کند، اغلب منجر به کابلی می شود که جفت می شود اما ترافیک را عبور نمی دهد. از آنجایی که مجموعه های MPO از قبل خاتمه یافته اغلب به صورت سفارشی ساخته می شوند و قابل برگشت نیستند، این اشتباه می تواند باعث تاخیر در پروژه شود.
سفارش جنسیت کانکتور اشتباه.کابلی با پلاریته و تعداد فیبر صحیح اما جنسیت اشتباه نمی تواند به صورت فیزیکی متصل شود. همیشه قبل از سفارش، جنسیت را در هر نقطه پایانی بررسی کنید.
اعمال یک فرض پایه 12 برای پیوند پایه 8.روشهای نصب قدیمیتر بهطور پیشفرض به MPO 12 فیبر برای همه چیز تعلق داشت. در محیطهایی که اکنون از اپتیکهای موازی 400G یا 800G استفاده میکنند، فیبرهای بلااستفاده در هر کانکتور باقی میماند و ممکن است نیاز به ماژولهای تبدیلی داشته باشد که از دست دادن و پیچیدگی را اضافه میکنند.
استفاده از "MTP" و "MPO" به جای یکدیگر در مشخصات.اگر برنامه شما به رابطهای{0} عملکرد پیشرفته نیاز دارد، مشخص کردن "MPO" به طور کلی ممکن است منجر به دریافت یک محصول استاندارد-درجه شود. برعکس، مشخص کردن "MTP" زمانی که هر اتصال MPO مطابق با استانداردها کافی باشد، ممکن است گزینه های تامین کننده شما را غیرضروری محدود کند.
نصب، بازرسی و تست
هنگامی که کابل صحیح انتخاب و نصب شد، سه روش به اطمینان از عملکرد پیوند همانطور که طراحی شده است کمک می کند. این موارد به ویژه در 100G و بالاتر، که در آن جا اهمیت دارنداز دست دادن درجبودجه ها محدودتر هستند و هر کانکتور در کانال سهم بیشتری از حاشیه موجود را مصرف می کند.
قبل از جفت شدن، سطوح انتهایی رابط را بررسی کنید.آلودگی حتی یک فیبر در یک آرایه فیبر 12-میتواند آن کانال را تخریب یا مسدود کند. از یک MPO{3}}حوزه بازرسی خاص استفاده کنید - یک پروب استاندارد تک فیبر تمام فرول را پوشش نخواهد داد.
کانکتورها را با ابزارهای دارای رتبه MPO{0}} تمیز کنید.ابزارهای استاندارد تمیز کردن فیبر تک-سطح فرول گستردهتر یک رابط MPO را بررسی نمیکنند. دستگاه های تمیز کننده اختصاصی MPO برای پوشش تمام موقعیت های فیبر در یک پاس طراحی شده اند.
قطبیت را بررسی کنید و افت درج را قبل از پخش زنده اندازه بگیرید.ابزارهایی مانندFluke Networks CertiFiber Maxمی تواند تمام فیبرهای موجود در کانکتور MPO را اسکن کند، قطبیت را تأیید کند و تلفات را در سراسر پیوند اندازه گیری کند. دریافت خطای قطبیت یا قطع شدن اتصال-از{2}}پیش از تولید پیوند، بسیار ارزانتر از عیبیابی آن پس از استقرار است. برای یک نمای کلی تر از شیوه های استقرار فیبر، به ما مراجعه کنیدراهنمای نصب کابل فیبر نوری.
سوالات متداول
انواع اصلی کابل MPO چیست؟
انواع اصلی عبارتند از کابلهای ترانک (MPO-به-MPO برای پیوندهای ستون فقرات)، کابلهای بریکآوت یا فنآوت- (MPO{3}}به-LC یا مشابه برای انتقال به تجهیزات دوطرفه)، و سیمهای وصله (MPO کوتاه-به رک- در پانلهای بین{6}}M). مجموعههای ترکیبی و تبدیلی در سناریوهای مهاجرت یا محیطهای معماری ترکیبی استفاده میشوند.
تفاوت بین MPO و MTP چیست؟
MPO فرمت اتصال چند{0}}فیبری عمومی است که توسط استانداردهای صنعت تعریف شده است. MTP یک استعلامت تجاری ثبت شده US Conecبرای یک اتصال دهنده به سبک-عملکرد MPO- بهبودیافته با تحملها و ویژگیهای طراحی اضافی. هر کانکتور MTP یک کانکتور MPO است، اما هر کانکتور MPO یک MTP نیست.
کدام قطب بهتر است: نوع A یا نوع B؟
هیچ کدام برتری جهانی ندارند. نوع B اغلب برای استقرار اپتیک موازی جدید توصیه می شود، زیرا اجازه می دهد تا یک نوع سیم پچ در هر دو انتهای کانال وجود داشته باشد و خطاهای نصب را کاهش دهد. نوع A در سیستمهای دوبلکس ساختیافته موجود که طراحی کانال از قبل Tx-به{3}}Rx مورد نیاز را محاسبه میکند، عملی است.
آیا قطبیت نوع C MPO هنوز استفاده می شود؟
نوع C می تواند در برنامه های دوبلکس کار کند، اما به طور کلی برای اپتیک موازی توصیه نمی شود. این نیاز به وصلههای متقاطع- تخصصی دارد که به طور گسترده ذخیره نشدهاند، که به پیچیدگی و خطر خرید اضافه میکند.
چگونه بفهمم که به کانکتور MPO مرد یا زن نیاز دارم؟
رابط روی تجهیزات فعال را بررسی کنید. فرستندهها و پورتهای سوئیچ معمولاً از رابطهای MPO نر (پینشده) استفاده میکنند، بنابراین کابلی که به آنها وصل میشود باید مادگی (بدون پین) باشد. آداپتورها در پچ پانل معمولاً ماده-به-ماده جفت میشوند، بنابراین کابلهای تنه که از طریق آداپتورها متصل میشوند معمولاً در هر دو طرف نر هستند.
آیا کابل کشی base-12 MPO همچنان مرتبط است؟
بله. پایه-12 به طور گسترده در کابل کشی ساختار یافته ستون فقرات و دوبلکس{11}} مستقر است. با این حال، اکثر فرستندههای نوری موازی فعلی (40G، 100G، 400G) از 8 فیبر استفاده میکنند و استاندارد آینده IEEE 802.3dj از 800G بیش از 8 فیبر تک حالته پشتیبانی میکند. استقرارهای اپتیک موازی جدید به طور فزاینده ای به نفع پایه 8 برای استفاده بهتر از فیبر است.
چه پیکربندی MPO برای 400G نیاز دارم؟
اکثر برنامه های اپتیک موازی 400G - شامل 400GBASE-SR4 و 400GBASE-DR4 - از 8 فیبر (4 Tx + 4 Rx) با اتصال MPO-8 یا MPO-12 استفاده میکنند. قطبیت نوع B توصیه استاندارد است. برگه داده فرستنده گیرنده خاص خود را بررسی کنید تا نوع کانکتور مورد نیاز، تعداد فیبر، و پرداخت سطح انتهایی (UPC یا APC) را تأیید کنید.
آیا می توانم یک تنه پایه 12 را به تجهیزات پایه 8 وصل کنم؟
بله، اما برای پل زدن این دو معماری به یک کاست تبدیل یا مهار ترکیبی نیاز دارید. هر نقطه تبدیل اضافه می کنداز دست دادن درج، بنابراین این را در محاسبه بودجه پیوند خود لحاظ کنید. برای ساختهای جدید، انتخاب یک معماری پایه منطبق از ابتدا از این هزینه اجتناب میکند.
