قطبیت MPO: روش مناسب را برای 400G/800G انتخاب کنید

Aug 13, 2026

پیام بگذارید

قطبیت MPO تعیین می کند که آیا هر مسیر ارسال در یک انتهای کانال فیبر به مسیر دریافت صحیح در انتهای دیگر می رسد یا خیر. با پیوند LC دوبلکس، آن رابطه Tx-به-Rx نسبتاً آسان است. با یک کانکتور MPO که دارای موقعیت های 8، 12، 16، 24 یا بیشتر فیبر است، قطبیت به نگاشت کل کانال بستگی دارد تا به یک برچسب کابل.

روش‌های A، B، و C رویکردهایی برای حفظ قطبیت در کابل‌کشی مبتنی بر MPO- هستند. آنها نباید تنها از روی نرخ داده انتخاب شوند. یک فرستنده گیرنده 400G یا 800G ممکن است از MPO-12، MPO-16، MPO-12 دوگانه، دوبلکس LC یا رابط نوری دیگری استفاده کند، بنابراین طراحی صحیح با اپتیک دقیق و نقشه خط آن شروع می شود.

این راهنما نوع کابل را از روش قطبیت جدا می‌کند، نشان می‌دهد که چگونه یک کانال کامل باید ارزیابی شود، نقشه‌برداری Base-8 و Base-12 را توضیح می‌دهد و یک گردش کار عملی برای طراحی، تهیه، آزمایش و عیب‌یابی ارائه می‌دهد. اگر خود اصطلاح نامشخص باشد،راهنمای انتخاب MTP در مقابل MPOرابطه بین رابط استاندارد MPO و سیستم‌های رابط با مارک MTP{0}}را توضیح می‌دهد.

MPO Type A, B, and C fiber mapping comparison

قطبیت MPO چیست؟

قطبیت فیبر پایان--روابط بین فرستنده و گیرنده است. یک پیوند کاری به خطوط Tx فعال در یک سر نیاز دارد تا به خطوط Rx مورد انتظار تجهیزات در انتهای دور برسند. یک فیبر می‌تواند تداوم خوبی داشته باشد و افت نوری کم داشته باشد، اما همچنان در موقعیت اشتباه خاتمه پیدا کند و پیوند را پایین بگذارد.

برای سیستم‌های MPO، مشکل پیچیده‌تر است، زیرا چندین متغیر در تعامل هستند:

  • نقشه برداری موقعیت فیبر در داخل هر مجموعه کابل؛
  • جهت گیری کلید کانکتور؛
  • جهت آداپتور؛
  • رابط های نر/پین شده و مادگی/پین نشده.
  • هندسه صورت UPC یا APC-.
  • نوار کاست یا انتقال شکست.
  • نقشه خط Tx/Rx از رابط های نوری فعال.

هدف طراحی حتی زمانی که کانال نیست ساده است: هر خط انتقال فعال باید به موقعیت گیرنده مشخص شده توسط رابط تجهیزات برسد.

نوع کابل MPO و روش قطبیت متفاوت است

یک خطای رایج طراحی این است که کابل‌های نوع A، نوع B، و نوع C را طوری رفتار می‌کنیم که گویی با سیستم‌های قطبیت روش A، روش B و روش C یکسان هستند. اصطلاحات مرتبط هستند، اما سطوح مختلف پیوند را توصیف می کنند.

مدت آنچه را توصیف می کند 12-مثال موقعیت
کابل نوع A مستقیماً-از طریق نقشه برداری در داخل یک مجموعه MPO 1→1, 2→2, 3→3
کابل نوع B معکوس کردن کامل آرایه در داخل یک مجموعه MPO 1→12, 2→11, 3→10
کابل نوع C جفت های فیبر مجاور در داخل یک مجموعه MPO چرخانده شدند 1→2, 2→1, 3→4, 4→3
روش قطبیت نحوه کار ترانک ها، آداپتورها، پچ کوردها، کاست ها و رابط های تجهیزات با هم از Tx در یک انتها تا Rx در سمت دیگر ارزیابی شده است

بنابراین ترانک نوع B ثابت نمی کند که کانال نصب شده یک کانال روش B صحیح است. سیم‌های انتهایی، آداپتورها، کاست‌ها، جهت کانکتور و نقشه خط تجهیزات هنوز اهمیت دارند. هنگام انتخاب مجموعه های فیزیکی، تشخیص یک تنه از یک دسته یا مجموعه تبدیل نیز مفید است. راراهنمای انواع کابل MPOآن تفاوت های ساخت و ساز را پوشش می دهد.

کلید زدن، جنسیت، و چهره انتهایی: مربوط به قطبیت است اما یک چیز نیست

جهت گیری کلید

یک کانکتور MPO دارای یک کلید مکانیکی است که جهت گیری فرول را در طول جفت شدن ثابت می کند. بسته به آداپتور و طراحی کانال، دو رابط ممکن است کلید-بالا به کلید-پایین یا کلید{3}}بالا به کلید-بالا را با یکدیگر ترکیب کنند. از آنجایی که کلید کنترل می کند که کدام سمت آرایه فیبر به کدام سمت رابط جفت گیری می شود، کلید زدن بر نقشه موقعیت تأثیر می گذارد.

اتصالات MPO نر و ماده

جنسیت MPO به پین ​​های راهنما اشاره دارد، نه به قطبیت Tx/Rx. یک کانکتور نر MPO پین شده است. یک کانکتور MPO ماده برداشته شده است. دو کانکتور پین شده نمی توانند به درستی با هم جفت شوند، و دو کانکتور بدون پین، آرایش پین راهنمای لازم برای تراز مناسب فرول را فراهم نمی کنند. بنابراین مشخصات تجهیزات باید قبل از سفارش پچ کورد بررسی شود.

جنسیت رابط، نوع رابط و هندسه پولیش مشخصات جداگانه ای هستند. برای مقایسه گسترده تر LC، SC، FC، ST، MPO و رابط های مرتبط، بهراهنمای انواع کانکتور فیبر نوری.

UPC و APC

UPC و APC هندسه انتها-صورت را توصیف می‌کنند. فرول های APC MPO به صورت های زاویه دار نیاز دارند تا در جهت گیری فیزیکی صحیح جفت شوند. این موضوع در پیوندهای موازی با سرعت بالا اهمیت پیدا می‌کند، زیرا اگر آداپتور جهت APC ناسازگار را اعمال کند، یک طرح قطبی که از نظر الکتریکی منطقی است، ممکن است همچنان از نظر مکانیکی نامناسب باشد.

MPO keying, gender, polarity, and end-face differences

نقشه برداری فیبر MPO نوع A، B و C در یک نگاه

ویژگی نوع A نوع B نوع C
نقشه برداری مستقیم از طریق آرایه کامل معکوس شد جفت های مجاور چرخیدند
مثال 12 موقعیت 1→1, 2→2, 12→12 1→12, 2→11, 12→1 1→2, 2→1, 11→12, 12→11
نقش طراحی معمولی کابل کشی ساخت یافته و معماری های روش A معماری‌های اپتیک{0}موازی رایج معماری‌های دوبلکس مبتنی بر آرایه{0}
نگرانی عملیاتی سیم های انتهایی ممکن است متفاوت باشند آداپتور/کلیدینگ باید با هندسه فرول مطابقت داشته باشد مهاجرت به اپتیک موازی می تواند پیچیده تر باشد

این جدول فقط نگاشت کابل را توضیح می دهد. بخش های زیر یک سطح بالا می روند و کانال کامل را در نظر می گیرند.

روش قطبیت MPO A

روش A حول یک تنه مستقیم-از طریق نوع A ساخته شده است. در یک صندوق عقب 12 موقعیت، موقعیت 1 به موقعیت 1، موقعیت 2 به موقعیت 2 و غیره می رسد. از آنجایی که trunk آرایه را معکوس نمی کند، انتقال Tx/Rx باید در جای دیگری از پیوند معرفی شود.

روش رایج یک منطق کانال

یک پیاده سازی موازی MPO-به-MPO مشترک را می توان به صورت زیر نشان داد:

گیرنده A → پچ کورد نوع A → آداپتور نوع A → تنه نوع A → آداپتور نوع A → پچ کورد نوع B → فرستنده گیرنده B

سیم نوع B در یک سمت تجهیزات، معکوس مورد نیاز برای رسیدن موقعیت های انتقال به موقعیت های دریافت مربوطه را فراهم می کند. هنگام استفاده از نوارهای کاست یا انتقال دوطرفه، اجزای جانبی دقیق{1}}تجهیزات می‌توانند متفاوت باشند، بنابراین این توالی باید به‌عنوان یک نمونه معماری در نظر گرفته شود تا یک مشخصات خرید جهانی.

جایی که روش A مناسب است

روش A زمانی عملی است که یک مرکز موجود از قبل از ترانک‌های نوع A استفاده می‌کند، زمانی که کابل‌کشی ساختاریافته مبتنی بر کاست بخشی از کانال است، یا زمانی که سازمانی اسناد و موجودی یدکی خود را در مورد روش A استاندارد کرده است. هزینه عملیاتی اصلی آن عدم تقارن است: دو انتهای تجهیزات ممکن است از سیم‌های یکسان استفاده نکنند. این امر باعث می شود که برچسب گذاری پایان و کنترل تغییر در حین جابجایی ها، اضافه ها و تعویض ها مهم باشد.

روش قطبیت MPO B

نوع B آرایه کامل فیبر را معکوس می کند. در یک مونتاژ 12 حالته معمولی، موقعیت 1 به موقعیت 12 می رسد، موقعیت 2 به موقعیت 11، موقعیت 3 به موقعیت 10 می رسد، و الگو در سراسر فرول ادامه می یابد.

این معکوس به طور طبیعی با بسیاری از آرایش‌های خط اپتیک موازی-همسو می‌شود. یک کانال متداول روش B از یک تنه نوع B، آداپتورهای نوع B، و سیم‌های وصله نوع B در هر دو انتهای تجهیزات استفاده می‌کند، که اجازه می‌دهد یک نوع سیم-در هر دو طرف ذخیره شود.

روش معمول B منطق کانال

فرستنده گیرنده A → پچ کورد نوع B → آداپتور نوع B → تنه نوع B → آداپتور نوع B → پچ کورد نوع B → فرستنده گیرنده B

این تقارن یکی از دلایلی است که روش B به طور گسترده برای اپتیک موازی استفاده می شود، اما به این معنی نیست که روش B برای هر پیوند MPO صحیح است. ماژول نوری، نوع فرول، جهت آداپتور، و هندسه{1}}صورت انتهایی همچنان طرح نهایی را کنترل می‌کنند.

روش B اصلاح شده برای اتصال APC MPO

فرول های APC یک محدودیت مکانیکی اضافه می کنند: وجه های انتهایی زاویه دار باید در جهت صحیح قرار گیرند. Fluke Networks aروش اصلاح شده Bترتیبی که هنگام استفاده از آداپتورهای نوع A، نگاشت کابل نوع B را حفظ می کند تا اتصال کلید-بالا/کلید-پایین مورد نیاز برای اتصال APC را فراهم کند. یک پیکربندی معمولی کابل نوع B به اضافه آداپتورهای نوع A به اضافه کابل های پچ نوع B در هر دو انتها است.

به همین دلیل است که توضیحات خرید مانند "کابل MPO نوع B" ناقص است. مشخصات همچنین باید جنسیت رابط، کلید زدن، تعداد فیبر، UPC یا APC، جهت آداپتور و نقشه مورد نیاز-تا-را ذکر کند.

روش قطبیت MPO C

نوع C جفت های فیبر مجاور را تعویض می کند: 1 → 2، 2 → 1، 3 → 4، 4 → 3 و غیره. این می تواند برای کابل کشی دوبلکس مبتنی بر آرایه{9}}کارآمد باشد زیرا جفت تلنگر می تواند متقاطع Tx/Rx مورد نیاز را در صندوق عقب ایجاد کند.

روش C زمانی جذابیت کمتری پیدا می کند که همان کابل کشی باید از اپتیک موازی پشتیبانی کند. فرستنده‌های موازی معمولاً خطوط انتقال را در یک طرف آرایه گروه‌بندی می‌کنند و خطوط دریافتی را در طرف دیگر، بنابراین یک جفت متقاطع مجاور مستقیماً رابطه آرایه کامل- مورد نیاز را ایجاد نمی‌کند. اجزای انتقال اضافی ممکن است برای معکوس کردن جفت جفت مورد نیاز باشد، که تعداد بخش‌های معماری{4}} خاصی را که نصاب‌ها باید تشخیص دهند، افزایش می‌دهد.

برای یک کانال اپتیک{0}موازی جدید، استاندارد کردن روش A یا روش B معمولا آسان‌تر است. روش C در سیستم‌های دوبلکس مبتنی بر آرایه موجود باقی می‌ماند و زمانی که قبلاً بخشی از کارخانه نصب‌شده است باید به‌طور مداوم حفظ شود.

روش A در مقابل روش B در مقابل روش C

سوال طراحی روش الف روش B روش ج
کابل کشی ساختاری نوع A موجود تناسب قوی با طراحی مجدد امکان پذیر است معمولا غیر ضروری است
اپتیک موازی با طراحی تکمیلی انتهای سیم- زمانی که به درستی اجرا شود رایج و از نظر عملیاتی ساده است ممکن است اما به طور کلی پیچیده تر است
دوبلکس مبتنی بر آرایه- پشتیبانی می شود پشتیبانی می شود به خوبی برای جفت کراس اوور مناسب است
همان وصله-نوع سیم در هر دو انتهای تجهیزات نه همیشه اغلب بستگی به معماری داره
پیچیدگی مهاجرت بستگی به کاست ها و سیم های انتهایی دارد اغلب برای سیستم های موازی ساده است می تواند هنگام حرکت به اپتیک موازی افزایش یابد

هیچ ردیفی در این جدول نباید به عنوان جایگزین نقشه خطوط سازنده فرستنده گیرنده استفاده شود. قطبیت یک ویژگی کانال است، نه یک برچسب سرعت یا یک ویژگی کابل.

در مورد روش های جهانی U1 و U2 چطور؟

روش‌های A، B و C همچنان مهم هستند، زیرا به طور گسترده نصب شده‌اند و معمولاً در اسناد MPO به آنها اشاره می‌شود. با این حال، آنها کل چارچوب استانداردهای مدرن نیستند.

انجمن صنعت مخابرات منتشر کردANSI/TIA-568.3-Eبرای کابل فیبر نوری و قطعات. برای برنامه‌های کاربردی دوبلکس مبتنی بر آرایه، توضیح Fluke Networks از استاندارد، روش‌های جهانی جدیدتر U1 و U2 را نیز مشخص می‌کند. این رویکردها از ترانک های نوع B استفاده می کنند و برای کاهش معایب عملیاتی مرتبط با طرح های قطبیت دوبلکس قدیمی تر در نظر گرفته شده اند.

این مقاله بر روی A/B/C تمرکز دارد، زیرا آنها در سیستم‌های MPO نصب‌شده و بحث‌های اپتیک موازی{0}مرکز باقی می‌مانند. اگر یک طرح جدید از ترانک های MPO برای پشتیبانی از خدمات دوبلکس از طریق نوار کاست استفاده می کند، U1/U2 باید به جای اینکه فرض کنیم یکی از A/B/C باید به طور پیش فرض انتخاب شود، بازبینی شود.

قطبیت Base-8 در مقابل Base-12 MPO

Base-8 و Base-12 نحوه تخصیص موقعیت های فیبر را شرح می دهند. آنها جایگزین روش قطبیت نمی شوند.

پایه-12

یک پایه معمولی-12 MPO از 12 موقعیت فیبر در یک ردیف استفاده می‌کند. این در{4}}تراکم بالا و سیستم‌های دوبلکس مبتنی بر کاست رایج شد. هنگامی که یک برنامه موازی به چهار فیبر ارسال و چهار فیبر دریافت کننده نیاز دارد، یک رابط 12 موقعیت می تواند از موقعیت های 1-4 و 9-12 استفاده کند در حالی که چهار موقعیت مرکزی را غیرفعال می کند.

پایگاه-8

Base-8 از همان فاکتور فرم MPO عمومی استفاده می کند اما چهار فیبر مرکزی را حذف می کند. Fluke Networksهدایت قطبیت پایه 8به طور خاص اشاره می کند که چهار موقعیت میانی حذف شده است. Bas-8 صرفاً «هشت فیبر اول MPO-12» نیست.

Base-8 and Base-12 MPO fiber layout comparison

 

طرح بندی موقعیت های فیبر فعال موقعیت های میانی
پایه-12 دارای کاربرد موازی 8 فیبر به طور معمول 1-4 و 9-12 5-8 موجود اما استفاده نشده
پایگاه-8 هشت فیبر فعال در آرایش Base-8 چهار فیبر مرکزی وجود ندارد

تبدیل بین ظرفیت ستون فقرات Base-12 و رابط های تجهیزات Base-8 امکان پذیر است، اما مجموعه تبدیل باید نقشه خط مورد نظر را حفظ کند. اینراهنمای کابل شکست MPOزمینه اضافی برای تنظیمات شکست و تبدیل فراهم می کند.

نحوه انتخاب قطب صحیح MPO

از اپتیک فعال شروع کنید و به سمت بیرون کار کنید. دنباله زیر قابل اعتمادتر از شروع با "نوع A یا نوع B؟" است.

مرحله 1: رابط نوری دقیق را شناسایی کنید

شماره قطعه فرستنده گیرنده یا استاندارد نوری دقیق را ضبط کنید. نوع رابط، تعداد خطوط انتقال و دریافت، نوع فیبر، هندسه صفحه انتهایی-و اینکه آیا پورت برای اتصال موازی مستقیم یا شکست در نظر گرفته شده است را تعیین کنید.

مرحله 2: تعداد فیبر و فرمت رابط را تأیید کنید

MPO-12، MPO-16 و MPO-24 را قابل تعویض تلقی نکنید. فرمت فرول باید با معماری نوری و کابل کشی مطابقت داشته باشد. همچنین تأیید کنید که آیا برنامه Base-8، Base-12، dual-MPO یا پیکربندی دیگری است.

مرحله 3: کارخانه کابل کشی موجود را مستند کنید

برای یک مرکز داده نصب شده، نوع Trunk، وصله{0}}نوع سیم، نوار کاست، آداپتورها، جهت پانل، و هر مجموعه تبدیل را شناسایی کنید. یک پچ کورد جدید می‌تواند به‌صورت جداگانه درست باشد و اگر نقشه‌برداری آن با معماری در حال استفاده متفاوت باشد، همچنان کانالی را بشکند.

مرحله 4: کانال کامل را رسم کنید

از یک خط استفاده کنید که شامل هر انتقال باشد:

فرستنده و گیرنده ← پچ کورد ← آداپتور/پانل ← صندوق عقب ← آداپتور/پانل ← پچ کورد ← فرستنده و گیرنده

سپس موقعیت‌های Tx فعال را در اولین فرستنده و گیرنده علامت‌گذاری کنید و هر کدام را از طریق هر جزء دنبال کنید تا زمانی که به موقعیت Rx مورد نیاز برسد. اگر کاست یا شکستگی وجود دارد، آن انتقال‌های داخلی را نیز نشان دهید.

مرحله 5: جنسیت، کلید زدن و چهره پایانی را تأیید کنید

مشخصات خرید باید به صراحت رابط‌های پین‌شده یا بدون پین، جهت کلید، UPC یا APC، نوع فیبر، تعداد فیبر، نقشه‌برداری کابل و کانکتور را در هر انتها بیان کند. این فیلدها جزئیات نصب نیستند. آنها تعیین می کنند که آیا مجموعه ها می توانند جفت شوند و آیا نقشه کانال حاصل درست است یا خیر.

مرحله 6: تست پذیرش را قبل از سفارش تعریف کنید

مشخص کنید که آیا تأمین‌کننده یا نصب‌کننده باید نقشه‌برداری قطبیت، درج-نتایج تلفات، سوابق بازرسی نهایی- یا سایر مستندات آزمایشی را ارائه دهد. این امر به ویژه برای ترانک‌های ساخته شده--و مجموعه‌های برش‌آت، که در آن کشف خطای نقشه‌برداری پس از نصب می‌تواند گران باشد، مهم است.

قطبیت MPO برای 40G، 100G، 400G و 800G

نرخ داده فهرست اپتیک های ممکن را محدود می کند، اما یک طرح قطبی را تعریف نمی کند. رابط نوری انجام می دهد.

40G و 100G SR4

اپتیک موازی سنتی SR4 معمولاً از چهار فیبر انتقال و چهار فیبر دریافت کننده استفاده می کند. روش B یک معماری متداول است زیرا معکوس کردن کامل آرایه می تواند گروه انتقال یک طرف را به سمت گروه دریافت مقابل هدایت کند. هنگامی که آرایش سیم جانبی تجهیزات تکمیلی به درستی طراحی شده باشد، روش A همچنین می‌تواند از SR4 پشتیبانی کند.

400G: رابط های DR4، SR8 و Duplex

400G مثال واضحی از این است که چرا "کابل 400G MPO" یک مشخصات کامل نیست. رسمی سیسکوبرگه داده فرستنده گیرنده 400G QSFP{1}}DDواسط‌های نوری متفاوتی را در خانواده نرخ داده‌های یکسان فهرست می‌کند:

  • QDD-400G-DR4-S: چهار جفت فیبر تک حالته از طریق MPO-12، با پچ کوردهای APC MPO مورد نیاز سیسکو.
  • QDD{1}}400G-SR8-S: هشت جفت فیبر چند حالته از طریق MPO-16 APC.
  • QDD-400G-BD، QDD-400G-FR4-S، و QDD-400G-LR4-S: رابط های LC دوبلکس.

قبل از انتخاب کابل MPO، اپتیک QSFP{0}}DD و نقشه خط آن را تأیید کنید. اینQSFP{0}}بررسی کلی فنی DDفرم اضافی-و زمینه رابط فراهم می کند.

800G: دوگانه MPO-12، MPO-16 و Dual Duplex LC

800G همین مشکل را در تعداد خطوط بالاتر معرفی می کند. سیسکوبرگه اطلاعات فرستنده گیرنده OSFP 800Gچندین مثال ملموس می آورد:

  • OSFP-800G-VR8: هشت جفت چند حالته با MPO-12 APC دوگانه؛
  • OSFP-800G-VR8P: هشت جفت چند حالته با یک MPO-16 APC.
  • OSFP-800G-DR8: هشت جفت تک حالته با دوگانه MPO-12 APC.
  • OSFP-800G-DR8P: هشت جفت تک حالته با یک MPO-16 APC.
  • OSFP-2X400G-FR4: یک پیکربندی 800GE با استفاده از اتصالات تک حالته LC UPC دوطرفه.

بنابراین سوال مفید این نیست که "کدام قطبیت MPO برای 800G استفاده می شود؟" "این ماژول 800G از کدام رابط نوری استفاده می کند و کانال نصب شده باید چه نقشه ای را ارائه دهد؟"

400G and 800G optical interface selection workflow

نحوه تست قطبیت MPO

برچسب ها برای کنترل نصب مفید هستند، اما راه اندازی باید کانال واقعی را تأیید کند.

1. سطوح انتهایی را بازرسی و تمیز کنید

آلودگی و قطبیت مکانیسم‌های خرابی متفاوتی هستند، اما هر دو می‌توانند از عملکرد صحیح پیوند جلوگیری کنند. خلاصه Fluke Networks ازIEC 61300{2}}بازرسی انتهایی فیبر 3-35:2022توضیح می‌دهد که فرول‌های MPO باید از نظر آلودگی شل که می‌تواند به سطوح انتهایی فیبر منفرد مهاجرت کند و از دست دادن درج یا افت برگشتی را افزایش دهد، بازرسی شوند.

2. نقشه فیبر را تأیید کنید

در صورت وجود از یک تستر قطبیت چند فیبر یا نقشه برداری استفاده کنید. هدف تأیید هر موقعیت مرتبط است، نه صرفاً تداوم در یک خط. یک VFL می تواند به ردیابی فیبرهای منفرد در طول عیب یابی کمک کند، اما یک مسیر قابل مشاهده تنها نگاشت آرایه کامل را ثابت نمی کند.

3. تلفات نوری را به طور جداگانه اندازه گیری کنید

تست قطبیت پاسخ می دهد "آیا این خط به موقعیت صحیح می رسد؟" تست تلفات نوری پاسخ می‌دهد "آیا مسیر نیازمندی‌های تلف-قدرت را برآورده می‌کند؟" یک فیبر کم{1}}هنوز می‌تواند روی گیرنده اشتباه خاتمه یابد. برای جزئیات بیشتر در مورد این معیارهای نوری، نگاه کنید بهاز دست دادن درج در مقابل از دست دادن بازگشت.

4. پیکربندی نصب شده را ضبط کنید

نقشه کانال نهایی، نوع کابل، جنسیت رابط، جهت آداپتور و نتایج آزمایش را با رکورد پیوند نگه دارید. این مستندات به ویژه زمانی ارزشمند می شود که تغییرات یا ارتقاءهای بعدی نسل دوم کابل کشی را به همان مرکز داده معرفی کنند.

چگونه یک پیوند MPO را که بالا نمی آید عیب یابی کنیم

  1. هر دو فرستنده را بررسی کنید.تأیید کنید که اپتیک ها سازگار هستند و رابط، نوع فیبر، طرح طول موج و نقشه خط آنها را شناسایی کنید.
  2. هر دو رابط را بررسی و تمیز کنید.قبل از تفسیر نتایج از دست دادن یا تداوم، آلودگی را از بین ببرید.
  3. جنسیت رابط و جفت گیری فیزیکی را بررسی کنید.سازگاری پین شده/پین نشده را تأیید کنید و هرگز اتصال MPO را مجبور نکنید.
  4. هر نوع کابل را شناسایی کنید.ثبت کنید که آیا هر ترانک، جامپر یا مجموعه تبدیل از نوع A، B، C یا نقشه‌برداری تعریف‌شده دیگری است.
  5. نقشه فیبر کامل را ردیابی کنید.بررسی کنید که هر خط Tx فعال به خط Rx مورد نظر برسد.
  6. از دست دادن درج را اندازه گیری کنید.هنگامی که نقشه درست شد، هر مسیر فعال را با بودجه پیوند مقایسه کنید.
  7. نتیجه را با رکورد طراحی مقایسه کنید.اگر پیوند فقط پس از تعویض یک مؤلفه کار می کند، به جای گذاشتن یک استثنا غیر مستند، اسناد را به روز کنید.

این دنباله سه کلاس خطای مختلف را از هم جدا می‌کند: سخت‌افزار ناسازگار، مسیریابی نادرست و تلفات نوری بیش از حد.

سوالات متداول در مورد قطبیت MPO

تفاوت بین MPO نوع A و نوع B چیست؟

نوع A مستقیم است، در حالی که نوع B آرایه فیبر را معکوس می کند. در یک مثال 12 موقعیتی، نوع A موقعیت 1 را به موقعیت 1 ترسیم می کند. نوع B موقعیت 1 را به موقعیت 12 نشان می دهد. این تعاریف مجموعه های کابل را توصیف می کنند، نه روش قطبیت کامل نصب شده را.

آیا روش B همیشه برای اپتیک موازی مورد نیاز است؟

نه. روش B رایج است زیرا آرایه معکوس می تواند بسیاری از پیوندهای موازی را ساده کند و اغلب از نوع وصله{1}} یکسانی در هر دو انتهای تجهیزات پشتیبانی می کند. هنگامی که کانال کامل انتقال Tx/Rx مورد نیاز را به درستی معرفی کند، روش A همچنین می‌تواند از اپتیک موازی پشتیبانی کند.

آیا اجزای نوع A و نوع B می توانند در یک کانال ظاهر شوند؟

بله، زمانی که روش قطبیت عمداً آنها را ایجاب می کند. روش A معمولاً از یک تنه نوع A با یک بند ناف جانبی- نوع B در یک انتها استفاده می کند. مشکل اختلاط کنترل نشده است، نه وجود بیش از یک نوع کابل.

آیا Bas-8 همان هشت فیبر اول MPO-12 است؟

خیر. در آرایش مشترک Base-8 که از ردپای 12 موقعیت MPO مشتق شده است، چهار موقعیت مرکزی حذف می شوند. نباید به عنوان موقعیت های 1 تا 8 یک آرایه استاندارد 12 فیبر تجسم شود.

از کدام قطب MPO برای 400G استفاده کنم؟

ابتدا اپتیک را شناسایی کنید. یک رابط 400G DR4 ممکن است از MPO-12 استفاده کند، در حالی که یک رابط 400G SR8 ممکن است از MPO-16 APC استفاده کند و چندین اپتیک 400G از LC دوبلکس استفاده می کنند. تنها پس از مشخص شدن کانکتور و نقشه خط، معماری قطبیت را انتخاب کنید.

کدام کانکتور MPO برای 800G استفاده می شود؟

هیچ کانکتور واحدی برای همه اپتیک های 800G وجود ندارد. طرح‌های فعلی بسته به معماری فرستنده گیرنده، شامل دو MPO-12 APC، MPO-16 APC، و رابط‌های غیر MPO مانند دوبلکس LC هستند.

آیا قطبیت نادرست افت درج را افزایش می دهد؟

نه لزوما. قطبیت جایی که یک مسیر خاتمه می یابد را توصیف می کند. تلفات درج نشان می دهد که چه مقدار توان نوری در آن مسیر از دست می رود. یک مسیر می تواند تلفات کم را آزمایش کند و همچنان به گیرنده اشتباهی متصل باشد.

چگونه می توانم قطبیت کابل MPO بدون برچسب را تشخیص دهم؟

از یک فیبر{0}}نقشه‌دار یا تستر قطبیت MPO استفاده کنید و بررسی کنید که هر موقعیت فعال در رابط مقابل در کجا ظاهر می‌شود. یک VFL می‌تواند به ردیابی‌های فردی کمک کند، اما آرایه کامل باید قبل از پذیرفته شدن کابل در سرویس بررسی شود.

نتیجه گیری

وقتی طرح به متغیرهای مجزا تقسیم می شود، کنترل قطبیت MPO آسان تر است. نوع A، B، و C نقشه برداری فیبر در داخل مجموعه کابل را توصیف می کند. یک روش قطبی نحوه کار آن مجموعه ها، آداپتورها، کاست ها و رابط های تجهیزات را با هم توصیف می کند تا Tx به Rx برسد.

روش B در سیستم‌های اپتیک موازی متداول است، زیرا معکوس کردن کامل آرایه می‌تواند مسیریابی خط و استانداردسازی بند ناف-را ساده‌تر کند. روش A یک انتخاب معتبر در معماری کابل کشی ساخت یافته باقی می ماند، در حالی که روش C به طور طبیعی با برنامه های کاربردی دوبلکس مبتنی بر آرایه{4}} مرتبط است. U1 و U2 همچنین برای طراحی‌های دوبلکس مبتنی بر آرایه جدیدتر اهمیت دارند و باید هنگام برنامه‌ریزی کابل‌کشی ساخت‌یافته جدید بررسی شوند.

برای 400G و 800G، اپتیک قبل از کابل را انتخاب کنید. سپس مسیر کامل را تعریف کنید، هر پارامتر MPO را مشخص کنید، نقشه فیبر را تأیید کنید، تلفات نوری را اندازه گیری کنید و کانال نصب شده را مستند کنید. این فرآیند قابل اعتمادتر از تلاش برای استنتاج قطبیت از ظاهر رابط، برچسب های ژاکت یا نرخ داده پس از نصب لینک است.

ارسال درخواست