انواع کابل فیبر نوری فضای باز: نحوه انتخاب مسیر

انتخاب کابل فیبر نوری مناسب فضای باز به معنای انتخاب یک "بهترین" محصول نیست. این در مورد تطبیق طراحی کابل با مسیر نصب واقعی، خطرات زیست محیطی در طول آن مسیر، و ظرفیت بلندمدت-شبکه شما مورد نیاز است. اکثر مشکلات انتخاب در پروژه های فیبر کارخانه بیرونی (OSP) به همین ترتیب شروع می شود: شخصی به جای اینکه ابتدا با شرایط نصب کار کند، کابلی را بر اساس نام محصول یا عادت انتخاب می کند.

با توجه بهراهنمای کورنینگ در مورد طراحی کابل فیبر نوری خارجی{0}، فرآیند انتخاب باید با درک کاربرد خاص و قابلیت های مورد نظر شما قبل از انتخاب ساخت کابل آغاز شود. نقش‌های مختلف - صاحبان شبکه، طراحان، نصب‌کنندگان - ویژگی‌های مختلف عملکرد کابل را اولویت‌بندی می‌کنند، اما نقطه شروع همیشه یکسان است: قبل از اینکه کابل را مشخص کنید، مسیر و محیط را بشناسید.

یک ترتیب انتخاب عملی برای هر پروژه کابل فیبر در فضای باز به شکل زیر است:

1. مسیر نصب - مجرا، دفن مستقیم، هوایی، یا انتقال ساختمان-به-ساختمان را تعریف کنید.
2. خطرات محیطی - رطوبت، اشعه ماوراء بنفش، جوندگان، بارهای خرد شدن، دمای شدید، یا نزدیکی به زیرساخت های برق را ارزیابی کنید.
3. ساختار کابل - شل لوله، روبان، میکرو کابل، زره دار یا دی الکتریک را انتخاب کنید.
4. نوع فیبر و تعداد فیبر، از جمله ظرفیت اضافی برای رشد آینده را تأیید کنید.
5. ورود به ساختمان، خاتمه و مطابقت کد.

چه چیزی کابل فیبر نوری فضای باز را از کابل داخلی متفاوت می کند؟

هر کابل فیبر نوری از فیبرهای شیشه ای محافظت می کند، اما کابل های بیرونی و داخلی در برابر تهدیدات اساسی متفاوت محافظت می کنند. کابل فیبر فضای باز - که اغلب به آن کابل OSP (خارج از کارخانه) می‌گویند - برای دوام در برابر قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، نفوذ رطوبت، نوسانات گسترده دما، فشار خاک، آسیب جوندگان و استرس مکانیکی در هنگام نصب هوایی یا زیرزمینی طراحی شده است. در مقابل، کابل داخلی، عملکرد آتش را در اولویت قرار می دهد: گسترش شعله، تولید دود و انطباق با قوانین آتش سوزی ساختمان.

این تفاوت در ورود به ساختمان بیشترین اهمیت را دارد. کابل استاندارد فضای باز معمولاً برای فضاهای دارای رتبه بندی آتش-داخلی فهرست نشده است. در آمریکای شمالی،NEC ماده 770نحوه هدایت کابل های فیبر نوری در داخل ساختمان ها را کنترل می کند. طبق بخش 770.48، کابل کارخانه خارج از فهرست نشده که وارد ساختمان می‌شود، عموماً به 15 متر (50 فوت) از نقطه ورودی محدود می‌شود و باید به یک محفظه ختم شود. فراتر از این فاصله، کابل یا باید در مجرای فلزی سفت و سخت محصور شود (IMC یا RMC)، یا نصب باید از طریق یک اتصال یا وصله به یک کابل دارای رتبه بندی داخلی فهرست شده- منتقل شود.

برای اجراهایی که باید از بیرون به داخل بدون نقطه اتصال جداگانه بروند، کابل داخلی/خارجی - دارای رتبه بندی برای دوام در فضای باز و عملکرد شعله داخلی - می‌تواند این انتقال را حذف کند. استاندارد ICEA S{4}}104-696 به طور خاص برای رفع این نیاز به کابل بین-ساختمانی و درون ساختمانی ایجاد شده است، کابل‌هایی را پوشش می‌دهد که استحکام کششی درجه یک در فضای باز و مسدود کردن آب را در کنار درجه‌بندی آتش‌سوزی داخلی ارائه می‌دهند.

انواع کابل فیبر نوری فضای باز بر اساس روش نصب

داکت و کابل کانال زیرزمینی

هنگامی که مجرا از قبل در محل قرار دارد، کابل کانال ساده ترین انتخاب است. خود مجرا حفاظت مکانیکی اولیه را فراهم می کند - کابل را در برابر فشار خاک، رطوبت و ضربه فیزیکی محافظت می کند - بنابراین کابل به زره سنگین یا ژاکت تقویت شده نیاز ندارد. اکثر تاسیسات کانال در شبکه های بیرون از کارخانه استفاده می کنندشل شدن کابل لولهکه الیاف را در داخل لوله‌های بافر پر شده با مواد مسدودکننده آب- جدا می‌کند و برای روش‌های نصب کشش یا ضربه استاندارد طراحی شده است.

زمانی که یک سیستم مجرای یا کانالی از قبل وجود داشته باشد، زمانی که می‌خواهید کابل آسان‌تر جایگزین شود یا به‌روزرسانی‌های آتی انجام شود، یا زمانی که-خدمات‌پذیری طولانی‌مدت مهم است-، به عنوان مثال، مسیرهای ستون فقرات دانشگاه یا حلقه‌های فیبر شهری که در آن انتظار می‌رود، کابل کانال نقطه شروع مناسبی است. برای پروژه هایی که از میکرو داکت استفاده می کنند، دسته بندی کابل های مختلف (میکرو کابل) اعمال می شود که در زیر پوشش داده شده است.

کابل فیبر نوری دفن مستقیم

کابل دفن مستقیم بدون کانال - یا ترانشه شده یا شخم زده به داخل زمین می رود. اینجاست که انتخاب کابل فیبر در فضای باز سخت تر می شود، زیرا خود کابل باید هر چیزی را که محیط به آن پرتاب می کند کنترل کند: فشار خاک، مهاجرت رطوبت، چرخه های ذوب یخ-و در بسیاری از مناطق، خراشیدن جوندگان.

معمولاً برای دفن مستقیم به زره نیاز است. زره نواری فولادی راه راه، که بین یک ژاکت پلی اتیلن داخلی و خارجی اعمال می شود، هم مقاومت در برابر له شدن و هم یک مانع فیزیکی در برابر آسیب جوندگان ایجاد می کند. برایمشخصات کابل فضای باز Corningطرح‌های کابل زره‌دار برای دفن مستقیم شامل زره فولادی موج‌دار است که-از هر دو طرف پلاستیکی برای مقاومت در برابر خوردگی پوشش داده می‌شود و روی یک نوار آب قابل متورم-با یک درز همپوشانی اعمال می‌شود.

کابل دفن مستقیم زمانی که مجرای موجود وجود ندارد، زمانی که مسیر ترانشه یا شخم زده می شود و زمانی که مسیر کابل در معرض فشار خاک، رطوبت یا فعالیت جوندگان است، انتخاب مناسبی است. برای پروژه‌های دانشگاهی یا سازمانی که در آن ترانشه‌برداری بدون مجرا طرح است، نادیده گرفتن زره برای صرفه‌جویی در هزینه یک اشتباه رایج است - که اغلب منجر به خرابی زودهنگام کابل و جایگزینی گران قیمت می‌شود. برای مشاهده کامل بهترین شیوه های نصب، به ما مراجعه کنیدراهنمای نصب کابل فیبر نوری.

کابل فیبر نوری هوایی

کابل هوایی برای مسیرهای قطب-خط، مسیرهای پیام رسان-پشتیبانی شده، یا ساخت و ساز-به-راه های هوایی طراحی شده است. نگرانی های مهندسی اولیه تغییر از فشار دفن به کشش پایدار، بارگذاری باد و یخ، تخریب UV و طول دهانه است. طرح‌های کابل هوایی شامل کابل شلاق‌دار (به یک سیم پیام‌رسان جداگانه متصل)، شکل-8 کابل خود پشتیبانی- (با یک پیام‌رسان فولادی یکپارچه) و همه-کابل‌های خود نگهدارنده دی الکتریک (ADSS) می‌باشد.

انتخاب بین کابل هوایی فلزی و دی الکتریک فقط یک اولویت نیست - اغلب یک الزام ایمنی و کد است. کابل ADSS که فاقد اجزای فلزی است، به طور خاص برای نصب روی خطوط برق فشار قوی یا نزدیک آن طراحی شده است. رامشخصات کابل AFL ADSSتوجه می‌کند که پوشش‌های بیرونی{0}مقاوم برای محیط‌های انتقال ولتاژ بالا با مقادیر پتانسیل فضایی تا 25 کیلوولت در دسترس هستند. هنگام مسیریابی کابل در فضای تغذیه قطب های برق، ساختار دی الکتریک از خطرات القایی و زمینی که عناصر فلزی وارد می کنند جلوگیری می کند.

برای پروژه‌هایی که مستلزم استقرار قطب-خط هستند، ماسخت افزار کابل فیبر نوری ADSSبخش شامل گیره‌های تعلیق، گیره‌های کششی و اتصالات سربی{0} پایین مورد نیاز برای نصب کامل هوایی است. راهنمایی اضافی در مورد انتخاب مناسبسخت افزار کابل برای پروژه های کارخانه بیرونینیز موجود است.

کابل زیر آب و تخصصی

گذرگاه‌های رودخانه، دهانه‌های دریاچه‌ها و انتقال‌های مجرای غوطه‌ور نیازمند کابل ویژه‌ای هستند که برای غوطه‌وری مداوم در آب، بارهای خرد شدن بیشتر و افزایش استحکام کششی طراحی شده است. این یک کابل پیش‌فرض در فضای باز نیست - فقط زمانی انتخاب می‌شود که مسیر واقعاً شامل عبور از آب یا غوطه‌ور شدن طولانی‌مدت باشد. برای اکثر پروژه ها، کابل زیر آب بخش کوچکی از کل مسیر را تشکیل می دهد و در هر انتهای گذرگاه به کابل استاندارد فضای باز متصل می شود.

انواع کابل فیبر نوری فضای باز بر اساس ساخت و ساز

کابل لوله شل

لوله شل پرکاربردترین کابل فیبر فضای باز در سراسر جهان است. الیاف مجزا در داخل لوله‌های بافر بلوک-پر یا خشک- که در اطراف یک عضو مرکزی استحکام قرار گرفته‌اند، آزاد می‌شوند. این طرح الیاف را از تنش های مکانیکی و حرارتی خارجی جدا می کند و آن را برای کانال، دفن مستقیم و بسیاری از کاربردهای هوایی مناسب می کند.

کورنینگ کابل‌های لوله شل را به‌عنوان یک عضو استحکام مرکزی با لوله‌های بافر رشته‌ای حاوی فیبرهای نوری شل توصیف می‌کند - ساختاری که آشنایی نصاب و عملکرد بهینه اتصال را با تعداد فیبر تا ۴۳۲ فیبر فراهم می‌کند. به عنوان یک معیار کلی، اگر شبکه شما به کمتر از 144 فیبر نیاز دارد، لوله شل اغلب کاربردی ترین نقطه شروع است.

کابل روبان

کابل ریبون فیبرها را در آرایه‌های مسطح - معمولاً 12 فیبر در هر روبان - مرتب می‌کند و چندین نوار را برای رسیدن به تعداد فیبر بالا روی هم می‌چیند. مزیت اصلی چگالی و سرعت اتصال است: کابل نواری از اتصال همجوشی انبوه پشتیبانی می‌کند، جایی که به جای اتصال الیاف به صورت جداگانه، کل 12-روبان فیبر در یک عملیات به هم متصل می‌شود. برای مسیرهای ستون فقرات، شبکه های حامل و سازه های با ظرفیت بالا که تعداد فیبرها از 288 بیشتر می شود، کابل نواری می تواند زمان نصب و پنجره های بازسازی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

کورنینگ خاطرنشان می‌کند که کابل‌های ریبون تعداد فیبر بالاتر و چگالی فیبر بیشتری را نسبت به هر کابل فضای باز دیگری در مجموعه خود ارائه می‌دهند. شبکه هایی که به 288 فیبر و بالاتر نیاز دارند باید ساخت روبان را برای صرفه جویی در زمان صرفه جویی در اتصال به تنهایی ارزیابی کنند.

Micro Cable برای سیستم های Microduct

کابل میکرو یک طراحی لوله کوچک کوچک است که برای نصب در سیستم‌های ریز مجرای با استفاده از دمیدن یا جهش به کمک هوا- ساخته شده است. در مقایسه با کابل لوله شل استاندارد، کابل میکرو می‌تواند تا 50٪ قطر کمتری داشته باشد در حالی که هنوز تعداد فیبر بالایی را ارائه می‌دهد - برای مثال، کابل میکرو HD MiniXtend Corning تا 288 فیبر ارائه می‌کند و تا 20٪ کوچکتر از کابل‌های میکرو استاندارد است.

کابل میکرو زمانی که فضای کانال موجود در حال ازدحام باشد، زمانی که زیرساخت میکرو کانال بخشی از طراحی شبکه است، یا زمانی که توسعه آینده نیاز به افزودن ظرفیت بدون کشیدن کانال جدید داشته باشد، بیشترین معنا را دارد. در محیط های شهری متراکم، میکرو کابل نصب شده در میکروکانال می تواند یک جایگزین عملی برای پاره کردن-و-جایگزین ارتقاء کارخانه کابل موجود باشد.

کابل زرهی در مقابل کابل دی الکتریک: وقتی هر کدام اهمیت دارد

این یکی از مهم ترین تصمیمات در انتخاب کابل فیبر فضای باز است، و همچنین در جایی است که ساخت بیش از حد معمول است.

کابل زره پوشیک لایه نوار فولادی راه راه بین کت های داخلی و خارجی اضافه می کند. مقاومت در برابر خرد شدن، جلوگیری از جوندگان و حفاظت مکانیکی اضافی را فراهم می کند. ساخت و ساز زرهی به شدت توصیه می شود - و اغلب از نظر عملکردی مورد نیاز - برای دفن مستقیم بدون مجرا است. همچنین یک انتخاب معقول برای مسیرهای مجرای در مناطقی با فعالیت جوندگان شناخته شده است.

کابل دی الکتریککاملاً فلزی-رایگان است. این گزینه مورد نیاز برای مسیرهای هوایی در خطوط برق فشار قوی{2} یا نزدیک آن است، جایی که اجزای کابل فلزی می‌توانند خطرات القایی یا عوارض اتصال به زمین را ایجاد کنند. کابل ADSS، رایج ترین طراحی دی الکتریک هوایی، به طور خاص برای محیط های برق طراحی شده است. کابل دی الکتریک همچنین در کاربردهایی ترجیح داده می شود که-ساختار غیرفلزی نصب را ساده می کند - بدون اتصال، بدون اتصال به زمین، بدون نگرانی در مورد امواج ناشی از رعد و برق- که از طریق غلاف کابل منتشر می شود.

یک خطای رایج در طراحی بیش از حد، مشخص کردن کابل زرهی برای هر مسیر، بدون توجه به خطر واقعی است. زره هزینه، وزن و سفتی را اضافه می کند. در مجرای بدون قرار گرفتن در معرض جوندگان، کابل لوله استاندارد غیر زرهی شل معمولاً کافی است - و در حین نصب راحت تر قابل حمل است. تصمیم باید بر اساس مشخصات تهدید خاص هر بخش از مسیر باشد، نه بر اساس این فرضیه که زره برابر با کیفیت است.

تک حالت-یا چند حالته برای اجراهای فیبر در فضای باز؟

انتخاب نوع فیبر -حالت تک-یاچند حالته- تصمیمی جدا از ساخت کابل است، حتی اگر آنها اغلب با هم ترکیب شوند. این انتخاب به فاصله پیوند، سرعت داده مورد نیاز، تجهیزات در هر انتها و برنامه ریزی بلند مدت شبکه بستگی دارد.

فیبر تک حالته از فواصل طولانی‌تر و پهنای باند بالاتر در هر فیبر پشتیبانی می‌کند. برای پیوندهای ستون فقرات دانشگاه،-اتصالات بین ساختمانی بیش از چند صد متر، شبکه‌های حامل-و هر مسیری که در آن ارتقاء سرعت در آینده پیش‌بینی می‌شود، حالت تک-توصیه پیش‌فرض است. فیبر چند حالته زمانی مناسب است که پیوند بیرونی نسبتاً کوتاه باشد (معمولاً کمتر از 300 تا 550 متر، بسته به سرعت داده و درجه چند حالته)، هر دو طرف در حال حاضر از فرستنده گیرنده های چند حالته استفاده می کنند، و هزینه اپتیک عامل مهمی است.

نکته مهم این است که "بیرون" به طور خودکار به معنای "تک-حالت" نیست. بسیاری از ساختمان‌های دانشگاه-به-ساختن پیوندهای زیر 300 متر با موفقیت از فیبر چند حالته استفاده می‌کنند. حالت فیبر باید با بودجه پیوند و برنامه تجهیزات مطابقت داشته باشد، نه ژاکت کابل.

جدول مقایسه کابل فیبر فضای باز

اشتباهات رایج در انتخاب کابل فیبر در فضای باز

شروع با کانکتور به جای مسیر.کانکتورها و کابل‌های پچ مهم هستند، اما در پایان فرآیند انتخاب تعلق دارند. اگر ساختار کابل را اشتباه مشخص کنید - برای مثال، انتخاب کابل کانال برای مسیر دفن مستقیم - داشتن اتصال LC یا SC مناسب در انتها، نصب را نجات نمی‌دهد.

در نظر گرفتن کابل کانال و کابل دفن مستقیم به عنوان قابل تعویض.اینها دسته های مختلف مهندسی هستند. کابل کانال برای حفاظت مکانیکی به مجرای لوله متکی است. کابل دفن مستقیم باید مقاومت در برابر له شدن، جلوگیری از جوندگان و مانع رطوبت خود را داشته باشد. تعویض یکی با دیگری باعث ایجاد عدم تطابق بین قابلیت کابل و خطر زیست محیطی می شود.

مشخص کردن کابل زره پوش در همه جا.زره برای دفن مستقیم ضروری است و در مجرای مستعد{0}}جوندگان مفید است، اما هزینه، وزن و استحکام را به هر بخش مسیری که در آن نصب می‌شود اضافه می‌کند. در مجرای تمیز و بدون خطرات غیرعادی، کابل بدون زره یکسان عمل می کند و در حین نصب راحت تر قابل حمل است. زره را در جایی که مورد نیاز است مشخص کنید، نه به عنوان یک پیش‌فرض.

فراموش کردن انتقال داخلیکابل روی دیوار ساختمان متوقف نمی شود. اگر اجرا به اتاق تجهیزات داخل ساختمان ادامه یابد، به طرحی برای -ورودی ساختمان مطابق با کد - نیاز دارید، خواه این به معنای اتصال به داخل ساختمان-کابل درجه بندی شده، استفاده از کابل داخلی/خارجی، یا مسیریابی در کانال فلزی بر اساس الزامات NEC باشد.

تعداد فیبر کمتر از اندازهافزودن الیاف در نصب اولیه در مقایسه با کشیدن کابل دوم بعداً ارزان است. رویه صنعت به شدت از نصب حداکثر تعداد فیبر که مسیر می تواند پشتیبانی کند، حمایت می کند تا از ساخت و ساز پرهزینه آینده برای ظرفیت اضافی جلوگیری شود.

سوالات متداول: انتخاب کابل فیبر نوری فضای باز

آیا می توان از کابل فیبر نوری فضای باز در داخل خانه استفاده کرد؟

کابل استاندارد فضای باز (OSP) برای استفاده مداوم در داخل ساختمان دارای درجه آتش- نیست. طبق ماده 770 NEC، کابل خارجی فهرست نشده می تواند وارد ساختمان شود اما معمولاً به 15 متر (50 فوت) از نقطه ورودی محدود می شود. فراتر از آن، کابل یا باید در مجرای فلزی سفت و سخت محصور شود یا باید به یک کابل نام‌گذاری شده در داخل ساختمان{6}}برگردید. کابل داخلی/خارجی که هم قابلیت بقا در فضای باز و هم الزامات عملکرد شعله داخلی را برآورده می کند، می تواند در ادامه مسیر در داخل ساختمان، اتصال انتقال را از بین ببرد.

آیا همیشه برای دفن مستقیم به کابل زره پوش نیاز دارید؟

در عمل، بله - تقریباً برای همه برنامه‌های دفن مستقیم، کابل زره‌دار به شدت توصیه می‌شود. بدون مجرا، کابل تنها مانع بین الیاف و فشار خاک، رطوبت، حرکت ذوب یخ-و فعالیت جوندگان است. در حالی که کابل بدون زره از نظر فنی می‌تواند در شرایط بسیار کنترل‌شده (مانند داخل یک حفره محافظ یا کانال مجرای محصور شده بتنی) دفن شود، ترانشه‌های دفن مستقیم معمولی باید مطابق با دستورالعمل‌های نصب سازنده باشد.

چه زمانی باید کابل دی الکتریک را به جای کابل زره پوش انتخاب کنید؟

کابل دی الکتریک (همه-غیر فلزی) هر زمان که مسیر کابل روی زیرساخت برق{1} ولتاژ بالا یا نزدیک آن باشد، انتخاب مناسبی است، جایی که اجزای کابل فلزی می‌توانند خطرات القایی، اتصال به زمین یا ایمنی ایجاد کنند. کابل دی الکتریک ADSS استانداردی برای استقرار خط لوله{3}} است. کابل دی الکتریک همچنین زمانی ترجیح داده می شود که ساختار غیرفلزی نصب را ساده کند - و نیاز به اتصال و اتصال به زمین در هر نقطه اتصال را از بین می برد.

تفاوت بین لوله شل و کابل نواری برای استفاده در فضای باز چیست؟

کابل لوله شل فیبرهای مجزا را در داخل لوله‌های بافر قرار می‌دهد و ساختار استاندارد برای اکثر برنامه‌های کاربردی در فضای باز با تعداد فیبر متوسط ​​(تا حدود 144 تا 432 فیبر) است. کابل ریبون الیاف را در آرایه‌های مسطح مرتب می‌کند و از اتصال همجوشی انبوه پشتیبانی می‌کند، که باعث می‌شود در تعداد فیبر بالا به طور قابل توجهی سریع‌تر به هم متصل شود. برای مسیرهای ستون فقرات که نیاز به فیبرهای 288+ دارند، کابل نواری معمولاً هزینه نصب کلی کمتری را به دلیل کاهش کار اتصال ارائه می‌کند.

برای چه تعداد الیاف یدکی باید برنامه ریزی کنید؟

هیچ نسبت جهانی وجود ندارد، اما یک روش معمول نصب حداقل 20 تا 30 درصد فیبر بیشتر از نیاز فعلی است و اگر مسیر کابل اجازه می دهد، ترجیحاً بیشتر است. تفاوت هزینه بین یک کابل فیبر 48- و یک کابل فیبر 96 در مقایسه با هزینه کشیدن کابل دوم در صورت اتمام ظرفیت بسیار کم است. برای مسیرهای درازمدت یا ستون فقرات، ارائه حداکثر تعداد فیبر در مجرای یا مسیرهای پشتیبانی یک روش استاندارد است.

استانداردها و مراجع کلیدی برای کابل فیبر فضای باز

استانداردها و منابع فنی زیر در سراسر صنعت کابل فیبر در فضای باز ارجاع داده شده است و ارزش بررسی برای هر پروژه OSP جدی را دارد:

• ANSI/ICEA S-87-640- استاندارد اولیه آمریکای شمالی که فیبر نوری خارج از کابل ارتباطی کارخانه را پوشش می‌دهد، از جمله مواد، ساخت و ساز و الزامات عملکرد برای تاسیسات هوایی، دفن مستقیم و کانال.
• ANSI/TIA-568.3-E- استاندارد کابل‌کشی و اجزای فیبر نوری TIA، که الزامات کابل‌کشی محل را مشخص می‌کند و به ICEA S-87-640 برای انطباق با کابل کارخانه خارجی اشاره می‌کند.
• NEC ماده 770 (NFPA 70)- نصب کابل‌های فیبر نوری و مسیرهای مسابقه در ساختمان‌ها را پوشش می‌دهد، از جمله محدودیت‌های ورودی ساختمان، طبقه‌بندی کابل‌های درجه‌بندی آتش{1} (OFNP، OFNR، OFN)، و الزامات مسیرهای مسابقه.
• NESC (کد ملی ایمنی برق)- بر نصب کابل های هوایی بر روی تیرهای برق، از جمله الزامات ترخیص و شرایط بارگذاری برای ADSS و سایر انواع کابل های هوایی، نظارت می کند.
• Corning SRP 005-011- روش استاندارد توصیه شده برای نصب کانال کابل فیبر نوری، کشش کششی پوشش، شعاع خمش، و جابجایی منهول.

توصیه نهایی

کابل فیبر نوری فضای باز مناسب، کابلی است که با مسیر نصب مناسب است، از خطرات زیست محیطی جان سالم به در می برد و ظرفیت فیبر کافی را برای نیازهای فعلی و آینده ارائه می دهد. هیچ نوع کابلی برای هر پروژه - کار نمی کند و کل فرآیند انتخاب زمانی قابل اعتمادتر است که دنباله مسیر اول، محیط دوم، سوم ساخت، نوع فیبر چهارم، و پایان پایان را دنبال کنید.

اگر در حال شروع یک پروژه جدید کارخانه بیرونی یا ارزیابی گزینه‌های کابل برای ساخت آینده هستید، جمع‌آوری مشخصات پروژه کوتاه - که نوع مسیر، شرایط محیطی، حالت و تعداد فیبر و طرح پایان - را پوشش می‌دهد مؤثرترین قدم اول است. با در دست داشتن این مشخصات، تطبیق آن با کابل فیبر فضای باز مناسب به جای یک بازی حدس زدن، به یک تصمیم مهندسی ساختاریافته تبدیل می شود.