کابل تنه چیست؟ راهنمای کابل کشی مرکز داده MPO/MTP

در هر ساخت یا توسعه مرکز داده، تصمیمات کابل‌کشی همه چیز را شکل می‌دهند-مدیریت جریان هوا، کنترل تغییر، مقیاس‌پذیری و سرعتی که تیم شما می‌تواند مشکل را در ساعت 2 بامداد جدا کند.

کابل تنه یک مجموعه کابل از پیش-خط، چند فیبر یا چند{2}}هادی است که برای حمل چندین اتصال در یک مسیر سازمان یافته بین نقاط توزیع طراحی شده است. در محیط‌های فیبر، کابل‌های تنه معمولاً از کانکتورهای سبک MPO/MTP- برای بسته‌بندی 8، 12، 16 یا 24 فیبر در یک رابط استفاده می‌کنند و پیوندهای ستون فقرات با چگالی بالا بین کابینت‌ها، ردیف‌ها، مناطق وصله‌ای یا اتاق‌ها ایجاد می‌کنند. به‌جای کشیدن ده‌ها رشته جداگانه، تیم‌ها یک مجموعه{11}}کارخانه{12}}خاتمه یافته، آزمایش شده و آماده روشنایی نصب می‌کنند.

چرا کابل های Trunk در زیرساخت مرکز داده مهم هستند؟

مراکز داده محیط‌های فیزیکی ساختار یافته‌ای هستند که در آن فضا، خنک‌کننده، زمان کار و رشد همه به اتصال تمیز و قابل پیش‌بینی بستگی دارد. ستون فقرات ترانک شده تراکم مسیر را کاهش می‌دهد، مسیریابی را ساده می‌کند و باعث می‌شود افزودن‌ها، جابجایی‌ها و تغییرات آتی بسیار کمتر مختل شوند. به گفته کورنینگمستندات راه حل های کابل کشی مرکز داده، سیستم‌های ترانک از قبل پایان‌یافته به‌طور خاص برای کاهش پیچیدگی نصب، خطوط زمانی استقرار سریع، و ارائه یک مسیر انتقال ساختاریافته از 2-فیبر دوبلکس به معماری‌های نوری موازی طراحی شده‌اند.

این موضوع با افزایش تراکم پورت اهمیت بیشتری دارد. هنگامی که تیم ها با استفاده از اپتیک موازی به سمت 40G، 100G یا 400G حرکت می کنند، کابل کشی ستون فقرات می تواند به سرعت غیرقابل مدیریت شود اگر هر مسیر از مسیرهای شل جداگانه ساخته شود. یک-معماری ترانک به خوبی برنامه ریزی شده امروز مسیرهای فیزیکی تمیزتر و یک مسیر ارتقاء واقع بینانه برای ردیف سرعت بعدی را در اختیار شما قرار می دهد. در اکثر پروژه‌های مقاوم‌سازی، تیم‌هایی که بیشترین مشکل را دارند، آن‌هایی هستند که کابل‌کشی ستون فقرات را در طول ساخت اولیه به عنوان یک فکر بعدی در نظر گرفتند.

کابل ترانک در مقابل کابل برک آوت در مقابل کابل پچ

این سه نوع کابل نقش های متفاوتی در کابل کشی ساخت یافته دارند و اشتباه گرفتن آنها یکی از رایج ترین اشتباهات سفارش در پروژه های مرکز داده است. در اینجا نحوه مقایسه آنها آمده است:

اگر هدف شما کابل کشی ستون فقرات سازمان یافته بین قفسه ها، ردیف ها یا پانل ها است، الفکابل تنهمعمولاً مقوله مناسبی است. اگر به یک پورت MPO با سرعت بالا-برای خروج به چندین نقطه انتهایی LC یا SC جداگانه نیاز دارید، به دنبال یککابل شکست. و برای اتصالات نقطه پایانی کوتاه بین تجهیزات و پچ پنل ها، یک استاندارد استپچ کورد فیبرمناسب است برای مقایسه عمیق‌تر دسته‌های کابل MPO، به ما مراجعه کنیدراهنمای انواع کابل MPO.

کابل های فیبر در مقابل مس

هر کابل تنه فیبر نیست. مجموعه‌های تنه مسی-معمولاً دسته‌بندی‌شده Cat6 یا Cat6A با انتهای RJ45 از قبل خاتمه‌یافته-هنوز وجود دارند و می‌توانند برای اتصالات لایه کوتاه-دسترسی{8}}یا محیط‌های قدیمی منطقی باشند. با این حال، در اکثر ساختمان‌های مدرن مرکز داده با تراکم بالا، ترانک‌های فیبر انتخاب استاندارد هستند زیرا از تراکم پورت بیشتر، وزن کمتر و مقیاس‌بندی تمیزتر در 10G و بالاتر پشتیبانی می‌کنند.

در فیبر، تصمیم اصلی بین این استچند حالتهوتک حالته.

برای پیوندهای داخلی کوتاه-تراکم بالا در یک سالن داده، ترانک چند حالته (OM4 یا OM5) اغلب کافی و مقرون به صرفه است. اگر محیط شما نیاز به دویدن طولانی‌تر،{5}}اتصال در سطح دانشگاه دارد، یا می‌خواهید از ارتقاء رسانه‌ای که بعداً به سرعت‌های بالاتر می‌روید، اجتناب کنید،تک حالته (OS2)سزاوار نگاه دقیق تر است پاسخ صحیح به نیازهای دسترسی، اپتیکی که پلتفرم سوئیچینگ شما پشتیبانی می کند، بودجه و برنامه ارتقاء سه- تا{2}}پنج ساله شما بستگی دارد.

کابل های MPO/MTP Trunk چگونه کار می کنند؟

در فیبر ترانکینگ، مکرراً با اصطلاحات MPO و MTP مواجه خواهید شد. MPO (Multi-فیبر Push On) نوع رابطی است که توسط استانداردهای IEC 61754-7 و TIA-604-5 (FOCIS 5) تعریف شده است. MTP یک علامت تجاری ثبت شده استایالات متحده Conec، با اشاره به نسخه بهبودیافته عملکرد-شان از رابط MPO که برای تحمل‌های مکانیکی دقیق‌تر ساخته شده است. برای مقایسه دقیق، ما را ببینیدراهنمای انتخاب مهندس MTP در مقابل MPO.

کانکتورهای MPO چندین فیبر را در یک فرول حمل می کنند. رایج‌ترین پیکربندی‌های مرکز داده 8-فیبر، 12 فیبر و 24 فیبر هستند، اگرچه تعداد بیشتری وجود دارد. آنها کلید دار هستند و در نسخه های نر (با پین) و ماده (بدون پین) عرضه می شوند. جزئیات مهمی که برای اولین بار خریداران را به خود مشغول می‌کند: پورت‌های MPO تجهیزات نر هستند، بنابراین کابل‌های تنه که مستقیماً به تجهیزات متصل می‌شوند باید به کانکتورهای مادگی در انتهای آن ختم شوند.

فراتر از تعداد فیبر و جنسیت، طراحی کابل تنه همچنین به تصمیم گیری در مورد پیکربندی کلید و روش قطبیت نیاز دارد. این متغیرها تعیین می کنند که آیا خطوط انتقال و دریافت به درستی در هر پیوند در زنجیره تراز هستند یا خیر. استاندارد TIA{3}}568 سه روش قطبیت (A، B، و C) را برای سیستم‌های MPO تعریف می‌کند، و انتخاب اشتباه به این معنی است که پیوند کار نمی‌کند-حتی اگر هر مؤلفه جداگانه به خوبی آزمایش شود. در محیط‌های نوری موازی 40G و 100G، که در آن هر فیبر در MPO دارای یک خط مجزا است، خطاهای قطبی منبع مکرر نوبت‌های ناموفق هستند که ساعت‌ها زمان عیب‌یابی را تلف می‌کنند.

موارد استفاده کابل ترانک معمولی

اتصال ستون فقرات بین قفسه ها، ردیف ها یا مناطق توزیع.

این مورد استفاده اولیه است. تیم ها به جای اجرای ده ها رشته فیبر مجزا بین مناطق توزیع اصلی (MDA) و مناطق توزیع تجهیزات (EDA)، یک یا چند مجموعه تنه را برای ایجاد مسیری تمیزتر و ساختارمندتر نصب می کنند. گسترش به جای کشیدن مجدد کل مسیرها، به اضافه کردن ترانک به مسیرهای برنامه ریزی شده تبدیل می شود.

پیوندهای بالا و لایه های تجمع را تغییر دهید.

در معماری‌های برگ-پایه یا بالای--قفسه، فیبرهای MPO یکپارچه، ردیف‌های سوئیچینگ را بدون بهم ریختگی سینی‌های کابل و مسیرها به هم متصل می‌کنند. برخی از{4}}ماژول‌های نوری پرسرعت-مانند QSFP+ و QSFP28 انواع موازی{8}}به جای جفت‌های دوبلکس ساده، به اتصالات چند فیبر فیبر{{9} متکی هستند و کابل‌های تنه را به یک تناسب طبیعی تبدیل می‌کنند.

وصله پانل، نوار کاست، و{0}}ارتباط اتاق ملاقات با من.

در محیط‌های هم‌مکانی، اتاق‌های متقاطع و ملاقات{0}}اتاق‌های ارتباطی اصلی هستند. کابل کشی تنه ساختاریافته از انتقال تمیزتر بین کابینت ها پشتیبانی می کند.قاب های توزیعو اتصالات حامل. همچنین در اینجاست که ساختارهای-به{2}}کاست ارزشمند می‌شوند-کاست‌ها به فیبرهای تنه اجازه می‌دهند تا به درگاه‌های LC یا SC منفرد در سطح پانل نفوذ کنند.

نحوه انتخاب کابل تنه مناسب: یک رویکرد گام به گام-

انتخاب کابل تنه مناسب با معماری شروع می شود، نه کاتالوگ کابل. اگر تیم شما برای اولین بار است که ترانک های از قبل پایان یافته را- سفارش می دهد، انجام این مراحل قبل از تماس با تامین کننده از رایج ترین و پرهزینه ترین اشتباهات جلوگیری می کند.

مرحله 1: ردیف سرعت فعلی و ارتقای برنامه ریزی شده بعدی خود را تعریف کنید.

آیا فقط از پیوندهای 10G پشتیبانی می کنید یا انتظار دارید در چرخه ارتقاء بعدی به 40G، 100G یا 400G بروید؟ پاسخ تعداد فیبر، نوع رابط، و اینکه آیا به ترانک مبتنی بر-نوری یا دوبلکس- موازی نیاز دارید را تعیین می کند. سیستم‌های ترانک پیش{7}ترمینینگ کورنینگ به‌طور خاص به‌عنوان یک مسیر مهاجرت بین معماری‌های نوری دوطرفه و موازی- قرار می‌گیرند، که نشان می‌دهد چرا این مرحله اول است.

مرحله 2: بین حالت تک حالته و چند حالته انتخاب کنید.

این را بر اساس نیازمندی‌های دسترسی، اپتیک‌هایی که پلتفرم سوئیچینگ شما پشتیبانی می‌کند و هزینه کل مالکیت استوار کنید. پیوندهای داخلی کوتاه در یک سالن معمولاً به چند حالت (OM4) اشاره می کنند. اجراهای طولانی تر، اتصال به محوطه دانشگاه، یا تمایل به اجتناب از ارتقاء رسانه ها در آینده به حالت تک حالته (OS2) اشاره می کند.

مرحله 3: استراتژی اتصال خود را تأیید کنید.

آیا برای اتصال مستقیم تجهیزات به ترانک MPO-به-MPO نیاز دارید؟ MPO-به-معماری کاست برای شکستن به LC یا SC در پانل؟ یا ترکیبی؟ این مرحله ای است که تنه وکابل شکستنیازها اغلب با هم مخلوط می شوند.

مرحله 4: تعداد فیبر، جنسیت، کلید زدن و روش قطبیت را بررسی کنید.

اینجا جایی است که گران ترین اشتباهات سفارش رخ می دهد. روش قطبیت (A، B، یا C به ازای TIA{2}}568) را تأیید کنید که کاست‌ها و پانل‌های شما از کدام روش استفاده می‌کنند، بررسی کنید که جنسیت در هر نقطه اتصال مطابقت داشته باشد، و سازگاری کلیدها را دوباره بررسی کنید. یک عدم تطابق می تواند کل مجموعه صندوق عقب را در هنگام ورود غیرقابل استفاده کند.

مرحله 5: اندازه گیری و اعتبارسنجی طول مسیر.

مجموعه‌های از قبل خاتمه‌یافته زمان خاتمه میدان را حذف می‌کنند، اما همچنین به این معنی هستند که نمی‌توانید طول را بعد از آن تنظیم کنید. مسیرهای مسیر واقعی-از جمله بالابرهای عمودی، چرخش سینی کابل و حلقه‌های شل- را قبل از سفارش اندازه‌گیری کنید. کابلی که 2 متر بیش از حد کوتاه است باعث تاخیر فوری پروژه می شود. کابلی که 10 متر طول دارد، حجم غیر ضروری مسیرها و مدیریت کابل را اضافه می کند.

مرحله 6: برای آزمایش و مستندات پس از نصب{1}}برنامه ریزی کنید.

نتایج تست کارخانه تایید می کند که کابل در مشخصات سازنده باقی مانده است. آنها تأیید نمی کنند که پس از حمل، جابجایی، کشیدن و مسیریابی از طریق تأسیسات شما همچنان با مشخصات مطابقت دارد. زمان بودجه برایاز دست دادن درجو تست تداوم بر روی هر صندوق نصب شده، و ایجاد یک استاندارد برچسب‌گذاری و مدارک قطبیت قبل از ورود اولین کابل.

قبل از سفارش: یک چک لیست قبل از خرید{{0}

یک شکست برنامه‌ریزی رایج در تهیه کابل تنه، برخورد با آن مانند خرید لوازم جانبی ساده است. در عمل، مشخصات کابل تنه کاملاً با طراحی کابل کشی ساخت یافته شما همراه است. قبل از نهایی کردن سفارش کابل ترانک از این چک لیست استفاده کنید:

• ردیف سرعت فعلی و ارتقای برنامه ریزی شده بعدی تأیید شد
• نوع رسانه انتخاب شده (چند حالته OM3/OM4/OM5 یا تک حالته OS2)
• نوع رابط تأیید شد (MPO-12، MPO-24 یا موارد دیگر)
• جنسیت در هر دو انتها برای هر تنه تأیید شده است
• روش قطبیت مستند شده و با کاست/پانل مطابقت دارد
• پیکربندی کلید زدن تأیید شد
• طول مسیر بر روی مسیرهای واقعی، از جمله میزان شلی اندازه‌گیری می‌شود
• پست{0}}نصب طرح آزمایشی در محل (از دست دادن درج و از دست دادن بازگشتآستانه های تعریف شده)
• استانداردهای برچسب گذاری و مستندسازی ایجاد شد
• زمان تحویل تامین کننده در برابر برنامه پروژه تایید شد

اشتباهات رایج سفارش و استقرار

بهترین روش های نصب و آزمایش

یکی از مزیت‌های اصلی کابل‌های ترانک از قبل قطع‌شده، استقرار سریع‌تر-عدم اتصال میدان، عدم پرداخت-در سایت، و کیفیت اتصال سازگارتر است. به همین دلیل است که سیستم‌های از قبل خاتمه‌یافته در دهه گذشته به رویکرد غالب در ساخت مراکز داده سازمانی و فرامقیاس تبدیل شده‌اند.

با این حال، «تست شده در کارخانه» به معنای «رد اعتبار فیلد» نیست. با توجه بهراهنمای تست MPO/MTP شبکه Fluke, فیبر از قبل پایان یافته فقط در صورت آزمایش در کارخانه تضمین می شود. حمل و نقل، ذخیره سازی، تنش خمشی، و کشش کششی در حین نصب، همگی می توانند باعث آسیب فیبر یا افزایش تلفات درج شوند. تست پس از نصب-با مجموعه تست تلفات نوری کالیبره شده (OLTS) همچنان لازم است تا تأیید شود که هر فیبر با بودجه از دست دادن پیوند تعریف شده توسط طراحی شما مطابقت دارد.

نظم و انضباط مستندات به اندازه آزمون اهمیت دارد. هر تنه باید در دو انتها با یک شناسه منحصر به فرد برچسب گذاری شود، در یک پایگاه داده کابل کشی نقشه برداری شده و به یک رکورد قطبیت واضح گره خورده باشد. در محیط‌هایی با صدها یا هزاران اتصال MPO ترانک، تیم‌هایی که این مرحله را در طول استقرار اولیه نادیده می‌گیرند، معمولاً دو تا سه برابر زمان بیشتری را برای عیب‌یابی و مدیریت تغییر بعداً صرف می‌کنند. پیروی از ساختارمراحل نصب کابل فیبر نوریکمک می کند مطمئن شوید که هیچ چیز از دست نرفته است.

سوالات متداول در مورد کابل های تنه

تفاوت بین کابل تنه و کابل برک آوت چیست؟

کابل تنه یک مجموعه ستون فقرات است که چندین فیبر را بین نقاط توزیع با استفاده از اتصالات MPO-به-MPO یا MPO-به-به کاست حمل می‌کند. کابل شکسته یک کانکتور MPO چند فیبر- را می گیرد و آن را به چندین کانکتور مجزا (معمولاً LC یا SC) برای اتصالات دستگاه نقطه پایانی می برد. اگر به دوهای ستون فقرات سازمان یافته نیاز دارید، از یک تنه استفاده کنید. اگر می‌خواهید یک درگاه{8}}سرعت بالا را به چند درگاه سرعت-کمتر تقسیم کنید، از یک خروجی استفاده کنید.

آیا کابل های تنه همیشه فیبر نوری هستند؟

خیر. مجموعه‌های تنه مسی (دسته‌دار Cat6/Cat6A با انتهای RJ45 از قبل پایان‌یافته) وجود دارند و در برخی از برنامه‌های کاربردی لایه دسترسی-و قدیمی استفاده می‌شوند. با این حال، کابل‌های فیبر ترانک در محیط‌های مرکز داده مدرن بسیار رایج‌تر هستند، زیرا از چگالی بالاتر، دسترسی طولانی‌تر و مقیاس تمیزتر در 10G و بالاتر پشتیبانی می‌کنند.

تفاوت بین کانکتورهای MPO و MTP چیست؟

MPO (Multi{0}}Fiber Push On) استاندارد رابط تعریف شده توسط IEC 61754-7 است. MTP یک نوع MPO با مارک تجاری و بهبود یافته است که توسط US Conec ساخته شده است و برای تلرانس های مکانیکی سخت تر برای تلفات درج کمتر ساخته شده است. کانکتورهای MTP با کانکتورهای استاندارد MPO قابل اتصال هستند. برای مقایسه کامل، راهنمای انتخاب MTP در مقابل MPO ما را در بالا ببینید.

آیا کابل‌های ترانک از قبل قطع شده پس از نصب همچنان نیاز به آزمایش دارند؟

بله آزمایش کارخانه عملکرد را تحت شرایط کنترل شده تأیید می کند، اما حمل و نقل، جابجایی و نصب می تواند باعث آسیب فیبر یا آلودگی اتصال دهنده شود. بهترین روش صنعت-که توسط شبکه‌های Fluke و دستورالعمل‌های TIA پشتیبانی می‌شود{3}}این است که قبل از راه‌اندازی، آزمایش از دست دادن و تداوم درج بر روی هر ترانک نصب‌شده انجام شود.

چه زمانی باید یک حالت را به جای چند حالته برای کابل کشی ترانک انتخاب کنم؟

زمانی که پیوندهای شما از دسترسی چند حالته معمولی فراتر می روند (تقریباً 300 تا 400 متر برای OM4 در 100G)، زمانی که به اتصال{4}در دانشگاه یا بین ساختمان نیاز دارید، یا زمانی که برنامه ارتقاء بلندمدت شما به نفع اپتیک منسجم و فرستنده های تک حالته-با سرعت بالاتر است، انتخاب کنید. برای اجراهای کوتاه مدت درون ساختمانی که در آن هزینه عامل اصلی است، چند حالته (OM4 یا OM5) اغلب انتخاب اقتصادی‌تر باقی می‌ماند.

آیا کابل های تنه می توانند از ارتقاء سرعت آینده پشتیبانی کنند؟

در بسیاری از موارد، بله-به شرط تعداد فیبر، نوع اتصال و روش قطبیت با در نظر گرفتن ردیف سرعت بعدی انتخاب شده است. به عنوان مثال، تا زمانی که فیبر نصب شده با بودجه تلفات لینک با سرعت بالاتر مطابقت داشته باشد، یک ترانک 12{6}}فیبر OM4 MPO که برای اپتیک موازی 40G طراحی شده است، اغلب می‌تواند از انتقال به 100G تنها با تغییر فرستنده‌های گیرنده در هر انتها پشتیبانی کند. برنامه ریزی برای ارتقاء در مرحله طراحی بسیار کم هزینه تر از کابل کشی مجدد است.

ملاحظات نهایی

کابل تنه ستون فقرات سازمان‌یافته یک سیستم کابل‌کشی ساخت‌یافته است: مجموعه‌ای از قبل{0}خاتمه‌یافته که چندین اتصال فیبر را از طریق یک مرکز داده تمیزتر و قابل‌پیش‌بینی‌تر از اجرای مجزای آزاد حرکت می‌دهد. در محیط های فیبر مدرن، کابل های تنه معمولاً در اطراف ساخته می شونداتصال MPO/MTPزیرا از چگالی و معماری‌های نوری موازی{0} که طراحی‌های 40G، 100G و 400G نیاز دارند، پشتیبانی می‌کند.

انتخاب صحیح کابل تنه به تصمیمات معماری بستگی دارد که قبل از باز کردن کاتالوگ محصول توسط هر کسی اتخاذ می شود: ردیف های سرعت فعلی و برنامه ریزی شده، نوع رسانه،استراتژی اتصال، روش قطبیت، برنامه ریزی مسیر، و اعتبار سنجی پس از نصب-. آن قطعات را درست قبل از سفارش دریافت کنید، و کابل های ترانک به یکی از قابل اعتمادترین بلوک های ساختمانی در زیرساخت کابل کشی مرکز داده شما تبدیل می شوند. آنها را اشتباه بگیرید، و شما به دنبال سفارش مجدد، تاخیرهای پروژه، و جلسات عیب یابی هستید که هزینه آنها بسیار بیشتر از خود کابل است.