نحوه انتخاب کابل فیبر LC Duplex|DIMIFIBER

کانکتور LC دوبلکس یکی از پرکاربردترین انواع کانکتور فیبر نوری در شبکه های مدرن است. آن را در پچ پنل های فیبر، فرستنده گیرنده های SFP/SFP+، سوئیچ های سازمانی، شبکه های ذخیره سازی و سیستم های کابل کشی مرکز داده پیدا خواهید کرد. طراحی فشرده 1.25 میلی متری فرول آن اجازه می دهد تا تراکم پورت بالایی داشته باشد، به همین دلیل است که یک انتخاب استاندارد برای دو{4}}پیوند فیبر نوری باقی می ماند.

اما انتخاب یک کابل فیبر LC دوبلکس بیش از مطابقت با شکل رابط را شامل می شود. همچنین باید نوع فیبر، نوع پولیش، قطبیت، درجه بندی ژاکت، ساختار کابل، سازگاری فرستنده گیرنده و محیط نصب فیزیکی را در نظر بگیرید. این راهنما در مورد هر یک از این تصمیمات توضیح می دهد و نحوه اجتناب از رایج ترین اشتباهات را توضیح می دهد.

کانکتور LC دوبلکس چیست؟

یک کانکتور LC دوبلکس دو جفت دارداتصالات فیبر LCبه یک مجموعه واحد یک دسته فیبر ارسال می کند (Tx) و دسته دیگر دریافت می کنند (Rx)، که امکان ارتباط نوری کامل-دورو را فراهم می کند که در آن داده ها به طور همزمان در هر دو جهت حرکت می کنند.

خانواده کانکتور LC در زیر تعریف شده استIEC 61754-20، که رابط های سیمپلکس و دوبلکس، پریزهای فعال دستگاه، هندسه های صفحه انتهایی PC و APC و فرول اسمی 1.25 میلی متری مورد استفاده در برنامه های فیبر شیشه ای را پوشش می دهد. از نظر عملی، این بدان معناست که کانکتورهای LC دوبلکس جمع و جور هستند، به راحتی می‌چسبند، و برای تجهیزات{3}}پورت- با چگالی بالا مناسب هستند.

کابل فیبر LC دوبلکس چگونه کار می کند؟

یک کابل فیبر LC دوبلکس شامل دو فیبر نوری در داخل یک مجموعه کابل است که به عنوان یک جفت ارسال و دریافت مرتب شده اند. یک فیبر سیگنال را از دستگاه A به دستگاه B می‌برد، در حالی که دیگری سیگنال بازگشت را از دستگاه B به دستگاه A برمی‌گرداند. این جفت شدن چیزی است که قطبیت را حیاتی می‌کند: اگر مسیرهای Tx و Rx به درستی بین نقاط انتهایی رد نشوند، پیوند بالا نمی‌آید، حتی اگر هر دو کانکتور کاملاً قرار داشته باشند.

اجزای اصلی یک کانکتور LC دوبلکس

درک ساختار فیزیکی در هنگام نصب و عیب یابی کمک می کند. یک کانکتور LC دوبلکس شامل فرول هایی است که انتهای فیبر را نگه می دارد و به طور دقیق تراز می کند، بدنه کانکتوری که از مکانیک داخلی محافظت می کند، مکانیزم گیره ای که کانکتور را در آداپتور یا درگاه فرستنده گیرنده قفل می کند، یک گیره دوبلکس که دو کانکتور LC را جفت نگه می دارد، و یک بوت که از کابل{2}کانکتور محافظت می کند{2}.{1} فرول کوچک 1.25 میلی متری دلیل اصلی تسلط کانکتورهای LC بر محیط های وصله متراکم است-کانکتورهای کوچکتر به معنای پورت های بیشتر در هر واحد رک در مقایسه با فرمت های بزرگتر است.کانکتورهای SC.

Duplex LC در مقابل Simplex LC در مقابل SC در مقابل MPO/MTP: به کدام یک نیاز دارید؟

فرمت های مختلف کانکتور مشکلات مختلف کابل کشی را حل می کند. انتخاب اشتباه منجر به اتلاف وقت و پیوندهای ناسازگار می شود.

سیمپلکس ال سیاز یک فیبر و یک کانکتور LC در هر انتها استفاده می کند. برای پیوندهای یک طرفه، ماژول‌های BiDi (دو طرفه) که در طول موج‌های مختلف روی یک فیبر ارسال و دریافت می‌کنند، و اتصالات نظارت تخصصی استفاده می‌شود. اگر فرستنده و گیرنده شما یک ماژول SFP دو فیبر استاندارد است، سیمپلکس LC کار نخواهد کرد.

ال سی دوبلکساز دو فیبر جفت شده برای Tx و Rx استفاده می کند. این رابط استاندارد برای SFP، SFP+، SFP28 و بسیاری از ماژول های فرستنده گیرنده SFP56 است. LC دوبلکس را برای هر پیوند معمولی دو-نقطه فیبر-به-در مرکز داده، شبکه محلی سازمانی یا ستون فقرات دانشگاه انتخاب کنید.

SC دوبلکسهمچنین دارای دو فیبر است اما از بدنه اتصال دهنده فشار{0}بزرگتر استفاده می کند. SC در شبکه های سازمانی قدیمی، محیط های مخابراتی و استقرار FTTH رایج است. اگر با تجهیزات قدیمی یا پایانه‌های خط نوری{3} درجه مخابراتی کار می‌کنید، ممکن است همچنان نیاز داشته باشیدکابل های SC APC.

MPO/MTPکانکتورها 8، 12، 16 یا 24+ فیبر را در یک فرول حمل می‌کنند. آنها برای کابل کشی اپتیک موازی و{5}}فیبر-تعداد بالا طراحی شده اند. بسیاری از ماژول‌های دسترسی کوتاه 40G، 100G، 400G و 800G مشخص می‌کنندرابط های MPO/MTPبه جای LC دوبلکس. همیشه قبل از اینکه فرض کنید LC دوطرفه در سرعت های بالاتر کار می کند، برگه اطلاعات فرستنده گیرنده را بررسی کنید. برای مقایسه دقیق انواع کانکتور MPO، به قسمت مراجعه کنیدراهنمای انتخاب MTP در مقابل MPO.

کدام نوع کابل فیبر LC دوبلکس را باید انتخاب کنید؟

همه کابل های LC دوبلکس یکسان نیستند. انتخاب مناسب به تراکم رک، الزامات عملکرد نوری، محیط فیزیکی و تعداد دفعات استفاده از کابل ها بستگی دارد.

کابل پچ استاندارد دوبلکس LC

یک ال سی دوبلکس استانداردکابل پچاز یک ساختار زیپ‌کورد با دو رشته فیبر مجزا که توسط یک ژاکت تخت به هم وصل شده‌اند استفاده می‌کند. این رایج‌ترین نوع است و برای جابجایی-به-وصله{3}}پیوندهای پانل، سرور{4}}به-تغییر اتصالات، و وصله‌های عمومی LAN سازمانی به خوبی کار می‌کند. تشخیص بصری دو رشته آسان است، که تأیید قطبیت را در حین نصب ساده می کند.

زمانی که رک شما فضای کافی دارد و می خواهید کابل را به راحتی شناسایی کنید، LC استاندارد دوبلکس را انتخاب کنید. هنگامی که تراکم رک بسیار زیاد است و حجم کابل جریان هوا را محدود می کند از آن اجتناب کنید.

کابل LC Uniboot

کابل LC uniboot هر دو فیبر را داخل یک ژاکت گرد می برد و قطر کابل را در مقایسه با زیپ کورد به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. در بالای{1}}راک‌های متراکم که در آن ده‌ها پورت SFP در کنار هم قرار گرفته‌اند و کابل‌ها محکم پشت سوئیچ قرار می‌گیرند، کابل‌های uniboot حجم را کاهش می‌دهند، جریان هوا را بهبود می‌بخشند و ردیابی تک تک اتصالات را آسان‌تر می‌کنند.

زمانی که تراکم رک و مدیریت جریان هوا نگرانی های بزرگتری نسبت به جداسازی رشته های بصری دارند، uniboot LC را انتخاب کنید. برخی از طرح‌های uniboot همچنین از ابزار{1}}برگشت قطبی رایگان پشتیبانی می‌کنند، که می‌تواند در زمان تصحیح جهت Tx/Rx در میدان صرفه‌جویی کند.

کابل LC زره دار

کابل زره‌دار دوبلکس LC یک لایه حفاظت مکانیکی-معمولاً یک غلاف فلزی موجدار-در اطراف فیبر اضافه می‌کند. این کار در برابر خرد شدن، خم شدن تصادفی، آسیب جوندگان و حمل خشن محافظت می کند.

LC زره پوش را برای محیط‌های صنعتی، کابل‌های داخلی در معرض دید، اتصالات موقتی که ممکن است مرتباً روی آن‌ها قرار گرفته یا جابجا شوند، و هر مکانی که پچ‌کوردهای استاندارد با خطر فیزیکی مواجه هستند، انتخاب کنید.

کابل LC بسیار کم تلفات

کابل‌های LC دوبلکس فوق‌العاده کم با تلرانس‌های سخت‌تر برای کاهش تولید می‌شوند.از دست دادن درجدر هر نقطه اتصال یک اتصال معمولی LC UPC ممکن است 0.2 تا 0.3 دسی بل تلفات ایجاد کند. یک اتصال دهنده بسیار کم تلفات ممکن است آن را به 0.1 دسی بل یا کمتر کاهش دهد.

زمانی که بودجه پیوند شما کم است، LC بسیار کم را انتخاب کنید-به عنوان مثال، زمانی که کانال شامل سه یا چند جفت اتصال است، زمانی که نزدیک به حداکثر فاصله پشتیبانی شده فرستنده گیرنده در حال اجرا هستید، یا زمانی که به حاشیه اضافی برای ارتقاء سرعت آینده نیاز دارید. اگر مطمئن نیستید که بودجه اتلاف شما کم است یا خیر، افت مورد انتظار اتصال، افت اتصال و تضعیف فیبر را برای کانال کامل جمع کنید و آن را با حداقل حساسیت دریافت فرستنده گیرنده مقایسه کنید. درک تفاوت بیناز دست دادن درج و از دست دادن بازگشتدر اینجا ضروری است.

چگونه کابل Duplex LC مناسب را برای شبکه خود انتخاب کنید

یک انتخاب کابل خوب باید هم با تجهیزات نوری و هم با محیط نصب فیزیکی مطابقت داشته باشد. از طریق این تصمیمات به ترتیب کار کنید.

مرحله 1: حالت Single Mode یا Multimode Fiber را انتخاب کنید

فیبر تک حالته و چند حالته قابل تعویض نیستند. فرستنده و گیرنده تعیین می کند که به کدام نوع فیبر نیاز دارید.

حالت تک OS2(جلیقه زرد) از دسترسی طولانی تری پشتیبانی می کند و برای پیوندهای ستون فقرات دانشگاه، مخابرات و بسیاری از{0}}اتصالات مرکز داده با سرعت بالا استاندارد است. زمانی که فاصله پیوند از میزان دسترسی معمولی چند حالته بیشتر است یا زمانی که اپتیک شما عملکرد تک حالته را مشخص می کند، OS2 را انتخاب کنید. برای جزئیات بیشتر در مورد استانداردهای یک حالت-بهراهنمای مقایسه OS1 در مقابل OS2.

چند حالته OM3 و OM4(ژاکت آبی) برای پیوندهای کوتاه-دسترسی به 10G، 25G، 40G، و 100G در ساختمان مرکز داده رایج است. OM4 پهنای باند مودال بالاتری را نسبت به OM3 ارائه می‌کند که به معنی فاصله‌های پشتیبانی شده کمی طولانی‌تر با سرعت داده یکسان است. بررسی کنیدمحدودیت های فاصله OM1–OM5قبل از متعهد شدن به طراحی چند حالته

چند حالته OM5(جلیقه سبز آهکی) برای کاربردهای طول موج کوتاه-تقسیم چندگانه (SWDM) طراحی شده است. در سناریوهای خاص استفاده می شود و جایگزینی کلی برای OM3 یا OM4 نیست.

راراهنمای کد رنگ انجمن فیبر نوری (FOA).مرجع استاندارد صنعت-برای شناسایی رنگ ژاکت را فراهم می کند.

مرحله 2: UPC یا APC Polish را انتخاب کنید

کانکتورهای LC در دو نوع پولیش انتهایی وجود دارند و نباید آنها را با هم مخلوط کرد.

LC UPC(اتصال آبی) از یک سطح تماس فیزیکی صاف و کمی خمیده استفاده می کند. این انتخاب استاندارد برای اترنت، مرکز داده و پیوندهای شبکه سازمانی است.

LC APC(اتصال سبز) از یک صفحه انتهایی با زاویه 8- استفاده می کند که نور منعکس شده را به سمت هسته فیبر هدایت می کند و در نتیجه بازتاب بسیار پایینی در پشت ایجاد می شود. LC APC در برخی از مخابرات، FTTx، پوشش ویدئویی RF و سایر سیستم های حساس به بازتاب مورد نیاز است.

هرگز کانکتور UPC را با کانکتور APC جفت نکنید. هندسه های انتهایی از نظر فیزیکی ناسازگار هستند-سطح زاویه دار APC نمی تواند تماس مناسبی با سطح صاف UPC برقرار کند. اجبار کردن آنها به یکدیگر باعث ایجاد شکاف هوا در رابط فیبر می شود که منجر به از دست دادن زیاد درج، انعکاس بیش از حد پشتی و آسیب دائمی احتمالی به هر دو سطح انتهایی فرول می شود. برای نگاهی عمیق تر به انواع کانکتورها و گزینه های پولیش، به بخش مراجعه کنیدراهنمای انواع کانکتور فیبر نوری.

مرحله 3: رتبه بندی ژاکت را انتخاب کنید

درجه بندی ژاکت کابل بر اساس کدهای آتش سوزی ساختمان است و بسته به محل نصب متفاوت است. گزینه‌های متداول عبارتند از PVC برای استفاده عمومی در داخل ساختمان در جایی که کد محلی مجاز است، OFNR (رایزر-رده‌بندی شده) برای فضاهای بالابر عمودی بین طبقات، OFNP (پلنوم-رتبه‌بندی شده) برای فضاهای کنترل هوا-که در آن‌ها مقررات آتش و دود سخت‌ترین هستند، و LSZH (پایین-، سیستم‌های transroit{5} مانند محیط کم-} smoke) فضاهای دریایی یا محصور که در آن دود سمی نگران کننده است.

همیشه الزامات ژاکت را بر اساس کد ساختمان محلی خود و مسیر نصب خاص بررسی کنید. به عنوان مثال، استفاده از کابل PVC{1}}در یک فضای عمومی ممکن است مقررات ایمنی آتش نشانی را نقض کند.

مرحله 4: قطر کابل و خم کردن{1}}فیبر غیر حساس را انتخاب کنید

قطر کابل پچ LC دوبلکس معمولی شامل 1.6 میلی متر، 2.0 میلی متر و 3.0 میلی متر است. از کابل نازک‌تر (1.6 میلی‌متر یا 2.0 میلی‌متر) برای قفسه‌هایی با تراکم بالا استفاده کنید که در آن فضا بسیار زیاد است. هنگامی که جابجایی آسان تر و حفاظت مکانیکی قوی تر از چگالی مهم تر است، از کابل ضخیم تر (3.0 میلی متر) استفاده کنید.

فیبرهای حساس به خم-(مانند ITU-T G.657 برای حالت تک) اکیداً توصیه می‌شود که در آن مسیریابی کابل محکم،-سینی‌های کابل با شعاع کوچک، یا مسیرهای کابل متراکم ممکن است باعث ایجاد تنش خمشی شود که تضعیف فیبر استاندارد را افزایش می‌دهد.

مرحله 5: بررسی سازگاری فرستنده گیرنده

قبل از سفارش کابل، موارد زیر را در برگه اطلاعات فرستنده گیرنده تأیید کنید: نوع اتصال (LC، SC، یا MPO/MTP)، نوع فیبر (OS2، OM3، OM4، یا OM5)، نوع پولیش (UPC یا APC)، طول موج پشتیبانی شده و حداکثر دسترسی، نرخ داده مورد نیاز، و اینکه آیا ماژول دوبلکس یا سیمپلکس/BiDi کار می کند. یک کابل LC دوبلکس ممکن است از نظر فیزیکی با یک فرستنده LC مطابقت داشته باشد، اما اگر نوع فیبر، دسترسی یا قطبیت اشتباه باشد، پیوند از کار می افتد. برای راهنمایی در مورد انتخاب بین ماژول‌های SFP تک حالته-و چند حالته، بهمقایسه SFP تک حالته-در مقابل SFP چند حالته.

مرجع انتخاب سریع

قطبیت LC دوبلکس: چرا جهت گیری Tx/Rx مهم است

خطاهای قطبی یکی از دلایل رایج شکست پیوندهای فیبر دوبلکس است. در یک اتصال دوبلکس با سیم درست، درگاه انتقال دستگاه A باید به درگاه دریافت دستگاه B وصل شود و بالعکس. اگر Tx از هر دو طرف به Tx متصل شود، هیچ یک از دستگاه‌ها سیگنالی دریافت نمی‌کند و لینک خاموش می‌ماند.

در میدان، خطای قطبی معمولاً به این صورت است: هر دو فرستنده و گیرنده توان Tx معمولی را نشان می‌دهند، اما یک یا هر دو طرف قدرت Rx صفر یا بسیار کم را گزارش می‌کنند. پورت سوئیچ ممکن است بین حالت های بالا و پایین چرخش کند یا ممکن است به طور کامل پایین بماند. هر دو ماژول به صورت جداگانه تست می شوند، اما ارتباط بین آنها برقرار نمی شود.

عیب یابی مسائل قطبیت

اگر به مشکل قطبیت مشکوک هستید، این مراحل را طی کنید: ابتدا، تأیید کنید که هر دو فرستنده گیرنده با یکدیگر و با نوع فیبر سازگار هستند. دوم، بررسی کنید که هر دو طرف از یک نوع پولیش استفاده کنند (UPC به UPC یا APC به APC). سوم، سطوح انتهایی کانکتور LC را از نظر آلودگی بررسی کنید. چهارم، جفت دوبلکس را در یک طرف بچرخانید- فیبرهای Tx و Rx را در آداپتور عوض کنید. پنجم، اگر مشکل ادامه داشت، با منبع نور و قدرت سنج نوری تست کنید. ششم، وضعیت پورت سوئیچ و سطوح توان دریافت نوری گزارش شده را بررسی کنید.

برخی از کابل‌های LC uniboot دارای مکانیزمی برای معکوس کردن قطبیت رایگان هستند که در محفظه کانکتور تعبیه شده است. این می تواند راحت باشد، اما همیشه قبل از تلاش برای معکوس کردن، دستورالعمل های سازنده کابل را دنبال کنید تا به کانکتور آسیب نرسانید.

بهترین روش های نصب و نگهداری

لینک های Duplex LC زمانی قابل اعتماد هستند که به درستی نصب شوند. با این حال، اشتباهات کوچک در حین نصب یا نگهداری می تواند خطاهای متناوب ایجاد کند که بعداً تشخیص آنها دشوار است.

قبل از اتصال، هر کانکتور را بررسی کنید

آلودگی روی صفحه انتهایی کانکتور یکی از دلایل اصلی مشکلات پیوند فیبر است. با توجه بهشبکه های فلوکقبل از جفت شدن، هر صفحه انتهایی کانکتور باید بررسی شود-و در صورت لزوم تمیز شود-قبل از جفت‌گیری، از جمله کابل‌های بسته شده جدید کارخانه-. گرد و غبار، روغن ناشی از جابجایی و زباله های میکروسکوپی همگی می توانند کیفیت سیگنال را کاهش دهند یا باعث خرابی متناوب لینک شوند.

از ابزارهای مناسب تمیز کردن فیبر استفاده کنید

کانکتورهای LC را با-پاک‌کن‌های قلمی با یک کلیک که برای فرول 1.25 میلی‌متری طراحی شده‌اند،{2}}دستمال مرطوب‌های بدون پرز با حلال تمیزکننده درجه فیبر{3}}، یا میکروسکوپ‌های بازرسی و پروب‌های ویدیویی برای تأیید تمیزی، تمیز کنید. هرگز با انگشتان برهنه به انتهای فرول دست نزنید. از اتکا به هوای کنسرو شده به عنوان روش اصلی تمیز کردن خودداری کنید-هوای فشرده می‌تواند به جای حذف ذرات، ذرات را در سطح انتهایی حرکت دهد.

به شعاع خم شدن و کشش کشش احترام بگذارید

کابل فیبر ممکن است به دلیل خمش، کشیدن، له شدن یا پیچش بیش از حد دچار تضعیف دائمی شود. همیشه حداقل شعاع خمش و حداکثر کشش مشخص شده توسط سازنده کابل را دنبال کنید. در قفسه‌های متراکم، از مدیریت مناسب کابل-مدیریت کابل افقی و عمودی، قلاب-و{4}}به‌جای اتصال کابل، و فضای ذخیره‌سازی مناسب استفاده کنید. مدیریت خوب کابل مستقیماً بر قابلیت اطمینان پیوند، جریان هوا، سرعت عیب‌یابی و نگهداری طولانی مدت- تأثیر می‌گذارد. برای نگاهی گسترده تر به مسیریابی و نصب کابل، به بخش مراجعه کنیدراهنمای نصب کابل فیبر نوری.

تست از دست دادن درج در پیوندهای بحرانی

برای پیوندهایی که عملکرد آنها بسیار مهم است-مانند اتصالات پرسرعت-یا کانال‌هایی با انتقال چند کانکتور-از منبع نور کالیبره‌شده و توان‌سنج نوری برای تأیید فقدان درج در برابر بودجه پیوند استفاده کنید. برای اجراهای طولانی‌تر، آزمایش OTDR (زمان نوری-بازتاب‌سنج دامنه) می‌تواند خطاها، رویدادهای تلفات زیاد و شکستگی فیبر در طول مسیر را شناسایی کند.

کانکتورهای ال سی دوبلکس کجا استفاده می شود؟

اتصال دهنده های LC دوبلکس در طیف وسیعی از محیط های شبکه ظاهر می شوند. درمراکز داده، آنها سرورها را به-و-سوئیچ های بالای رک و سوئیچ ها را به وصله پانل در سیستم های کابل کشی ساخت یافته متصل می کنند. درشبکه های محلی سازمانیآنها به عنوان اتصالات ستون فقرات بین توزیع و سوئیچ های اصلی عمل می کنند، که اغلب فیبرهای تک حالته OS2 را در سرتاسر ساختمان ها یا بین ساختمان های دانشگاه اجرا می کنند. درامکانات مخابراتیآنها فرستنده های نوری را در اتاق های تجهیزات و دفاتر مرکزی متصل می کنند. درشبکه های فضای ذخیره سازی، آنها پیوندهای نوری بین آرایه های ذخیره سازی، سوئیچ های SAN و آداپتورهای باس میزبان را فراهم می کنند.

آنها به ویژه زمانی ارزشمند هستند که فضا محدود باشد و بسیاری از اتصالات فیبر باید در همان قفسه یا پانل قرار گیرند. سازگاری آن‌ها با ماژول‌های SFP، SFP+، SFP28 و SFP56-که از پرکاربردترین عوامل شکل گیرنده هستند{5}}تضمین می‌کند که LC دوطرفه برای آینده قابل پیش‌بینی یک انتخاب اتصال استاندارد باقی خواهد ماند. برای فرو رفتن عمیق تر درمشخصات کانکتور LC از جمله عملکرد افت و بازتاب، راهنمای اختصاصی کانکتور LC را ببینید.

اشتباهات رایج و پیامدهای آنها

مخلوط کردن کانکتورهای UPC و APC

جفت شدن کانکتور UPC آبی با کانکتور APC سبز باعث ایجاد شکاف هوا در رابط فیبر می شود. نتیجه افت زیاد درج (اغلب چند دسی بل)، انعکاس بیش از حد پشت و خراش دائمی احتمالی هر دو سطح انتهایی فرول است. همیشه نوع پولیش را در هر نقطه اتصال مطابقت دهید.

انتخاب چند حالته برای یک پیوند طولانی-

فیبر چند حالته مقرون به صرفه است-برای پیوندهای کوتاه-، اما محدودیت‌های فاصله سختی دارد که با افزایش نرخ داده کاهش می‌یابد. استفاده از OM3 یا OM4 فراتر از فاصله نامی آن برای یک فرستنده گیرنده معین منجر به بی ثباتی لینک یا خرابی کامل می شود. ابتدا مشخصات اپتیک را بررسی کنید-اگر فاصله از قابلیت چند حالته بیشتر است، استفاده کنیدفیبر تک حالت-.

نادیده گرفتن قطبیت

یک کابل LC دوبلکس می‌تواند کاملاً نصب شده به نظر برسد، اما اگر Tx و Rx معکوس شوند، باز هم خراب می‌شود. پیوند قدرت انتقال معمولی را نشان می دهد اما توان دریافتی صفر را در یک یا هر دو طرف نشان می دهد. همیشه قطبیت را در هنگام نصب اولیه بررسی کنید.

با فرض اینکه همه پیوندهای{0}سرعت بالا از Duplex LC استفاده می کنند

در حالی که برخی از ماژول‌های 100G و 400G از LC دوبلکس استفاده می‌کنند (مانند 100G CWDM4 یا 400G DR4+)، بسیاری از ماژول‌های کوتاه-دسترسی-سرعت بالا نیاز دارند.کابل های MPO/MTPبرای اپتیک موازی هرگز بر اساس فرضیات کابل سفارش ندهید-همیشه صفحه داده ماژول فرستنده گیرنده را برای رابط مشخص شده بررسی کنید.

رد شدن از تمیز کردن و بازرسی

گرد و غبار و روغن روی صفحه انتهایی کانکتور می‌تواند تلفات درج را 1 دسی بل یا بیشتر افزایش دهد و باعث خطاهای متناوب شود که ردیابی آن دشوار است. تمیز کردن چند ثانیه طول می کشد. عیب یابی کانکتور کثیف ممکن است ساعت ها طول بکشد. قبل از هر اتصال بازرسی کنید.

قبل از خرید: چک لیست کابل Duplex LC

قبل از ثبت سفارش، موارد زیر را به ترتیب تایید کنید:

• رابط فرستنده گیرنده:بررسی کنید که ماژول LC ​​دوبلکس را مشخص کند (نه SC، MPO، یا simplex/BiDi).
• حالت فیبر:OS2، OM3، OM4، یا OM5 را با نیاز فرستنده گیرنده مطابقت دهید.
• نوع لهستانی:UPC یا APC را با آداپتورهای فرستنده و گیرنده و پچ پنل مطابقت دهید.
• فاصله پیوند:تأیید کنید که درجه فیبر از دسترسی مورد نیاز با نرخ داده عملیاتی پشتیبانی می کند.
• امتیاز ژاکت:PVC، رایزر، پلنوم یا LSZH را با مسیر نصب و کد ساختمان محلی مطابقت دهید.
• ساختار کابل:بر اساس تراکم، محیط، و بودجه تلفات استاندارد zipcord، uniboot، armored یا بسیار کم تلفات را انتخاب کنید.
• قطبیت:مطابقت جهت Tx/Rx را در هر دو انتها، به ویژه در کابل کشی ساختاریافته با پچ پانل، تأیید کنید.
• طول کابل:مسیر واقعی از جمله شلی، افت عمودی و مسیریابی مدیریت کابل را اندازه‌گیری کنید-تخمین نکنید.

سوالات متداول

تفاوت بین LC سیمپلکس و ال سی دوبلکس چیست؟

یک کابل LC سیمپلکس دارای یک فیبر و یک کانکتور LC در هر انتها است. یک کابل LC دوبلکس دارای دو فیبر است که برای انتقال و دریافت جفت شده اند. Duplex LC انتخاب استاندارد برای دو-پیوند فیبر نوری با استفاده از فرستنده و گیرنده نوع SFP- است. Simplex LC برای ماژول های BiDi یا اتصالات نظارت یک طرفه استفاده می شود.

LC دوبلکس تک حالته یا چند حالته؟

"Duplex LC" به ترتیب اتصال دهنده اشاره دارد، نه نوع فیبر. می‌توانید کابل‌های LC دوبلکس تک حالته-OS2 یا کابل‌های LC چند حالته دوبلکس OM3/OM4/OM5 را دریافت کنید. نوع فیبر توسط فرستنده و گیرنده و الزامات پیوند تعیین می شود.

آیا می توانم LC UPC را به LC APC وصل کنم؟

خیر. UPC و APC هندسه انتهایی متفاوتی دارند-UPC مسطح است (با یک منحنی جزئی) و APC با زاویه 8 درجه است. اتصال آنها به یکدیگر یک شکاف هوایی ایجاد می کند که باعث تلفات زیاد، انعکاس بیش از حد و خطر آسیب دائمی فرول می شود.

چرا لینک فیبر LC دوبلکس من کار نمی کند؟

شایع‌ترین دلایل عبارتند از: قطبیت معکوس (Tx به جای Rx به Tx متصل است)، سطوح انتهایی کانکتور کثیف، نوع فیبر نامتناسب (کابل تک حالته با فرستنده گیرنده چند حالته یا برعکس)، فرستنده‌های گیرنده ناسازگار، سیم پیچ آسیب دیده، خم شدن بیش از حد کابل، یا عدم تطابق UPC/APC. با بررسی سطوح توان Rx در هر دو طرف شروع کنید-اگر توان Tx نرمال است اما Rx صفر است، قطبیت یا آلودگی علت احتمالی آن است.

آیا uniboot LC بهتر از دوبلکس LC استاندارد است؟

Uniboot LC برای محیط‌هایی با تراکم بالا که در آن حجم کابل و جریان هوا اهمیت دارد، بهتر است. شناسایی، مدیریت و ردیابی LC استاندارد دوبلکس در مواردی که چگالی محدودیتی ندارد، به‌طورکلی{2}}وصله‌بندی آسان‌تر است. انتخاب بستگی به تراکم رک و اولویت های مدیریت کابل شما دارد.

آیا LC دوبلکس می تواند 100G یا 400G را پشتیبانی کند؟

برخی از ماژول‌های فرستنده گیرنده 100G و 400G از ماژول‌های دوبلکس LC-برای مثال، 100G CWDM4 و برخی از ماژول‌های 400G DR4+ استفاده می‌کنند. با این حال، بسیاری از ماژول‌های{8}}سرعت کوتاه{9}}از اتصالات MPO/MTP برای اپتیک موازی استفاده می‌کنند. همیشه قبل از سفارش کابل، برگه داده ماژول را بررسی کنید تا نوع رابط را تأیید کنید.

نتیجه گیری

یک رابط LC دوبلکس یک رابط فشرده، قابل اعتماد و به طور گسترده برای شبکه های فیبر نوری مدرن است. شکل کوچک، طراحی دو فیبر و سازگاری گسترده با فرستنده گیرنده، آن را به یک انتخاب عملی در مراکز داده، شبکه‌های سازمانی، ستون فقرات دانشگاه، و سیستم‌های کابل‌کشی ساختاریافته تبدیل کرده است.

برای انتخاب کابل مناسب، روی ترتیب تصمیم گیری کار کنید: رابط فرستنده گیرنده را تأیید کنید، حالت فیبر و نوع صیقل درست را انتخاب کنید، رتبه ژاکت را برای مسیر نصب خود تأیید کنید، و ساختار کابلی را انتخاب کنید که با تراکم و نیازهای محیطی شما مطابقت دارد. برای قفسه‌های با چگالی بالا، uniboot LC را در نظر بگیرید. برای بودجه های کم ضرر، LC بسیار کم ضرر را در نظر بگیرید. برای محیط‌های سخت‌گیرانه، LC زره‌دار را در نظر بگیرید.

اگر برای انتخاب کابل فیبر LC دوبلکس مناسب برای یک پروژه خاص به کمک نیاز دارید،با تیم مهندسی ما تماس بگیریدبرای راهنمایی فنی