فیبر OS1 در مقابل OS2 Single Mode: تفاوت های کلیدی و نحوه انتخاب|DIMIFIBER

وقتی کابل فیبر تک حالته OS1 و OS2 را مقایسه می کنیم، تفاوت اصلی به عملکرد تضعیف و محیط برنامه مورد نظر می رسد. OS1 یک دسته کابل فیبر است که اساساً برای پیوندهای کوتاه‌تر یک حالته داخلی طراحی شده است، در حالی که OS2 برای تلفات نوری کمتر، فواصل طولانی‌تر و پشتیبانی از طول موج وسیع‌تر طراحی شده است - که آن را برای اکثر نصب‌های جدید ترجیح می‌دهد.

هر دو OS1 و OS2 دسته های فیبر تک حالت با ساختار هسته/روکش 9/125 میکرومتر هستند، همانطور که در استانداردهایی مانند شرح داده شده است.ISO/IEC 11801. ممکن است از بیرون یکسان به نظر برسند، اما ویژگی‌های عملکرد، ساخت کابل و محیط‌های کاربردی آن‌ها به اندازه‌ای متفاوت است که بر قابلیت اطمینان پیوند، انعطاف‌پذیری ارتقاء- و هزینه طولانی مدت تأثیر بگذارد.

این راهنما تفاوت‌های عملی بین کابل فیبر OS1 و OS2 - از جمله ساخت، تضعیف، قابلیت فاصله، پشتیبانی از طول موج، سازگاری، هزینه و سناریوهای واقعی-انتخاب جهان - را بررسی می‌کند تا بتوانید با اطمینان برای پروژه بعدی خود تصمیم بگیرید.

پاسخ سریع: OS1 در مقابل OS2 Fiber

اگر به یک تصمیم سریع نیاز دارید:

OS1 را انتخاب کنیدبه طور خلاصه، لینک‌های تک حالت داخلی که در آن مشخصات پروژه قبلاً به OS1 اجازه می‌دهد و فاصله کل پیوند کاملاً در حد بودجه نوری شما است.

OS2 را انتخاب کنیدبرای مسیرهای بیرونی، کابل کشی ستون فقرات دانشگاه،-انتقال از راه دور،برنامه های کاربردی WDM، اتصالات مرکز داده و اکثر پروژه های کابل کشی تک حالته جدید.

اگر مطمئن نیستید، OS2 به طور کلی پیش فرض قابل اعتمادتر است. تضعیف کمتر آن به شما حاشیه بیشتری در بودجه پیوند می دهد، که هر زمان که با چندین کانکتور، اتصالات، پچ پنل یا ارتقاء سرعت در آینده سروکار دارید، اهمیت دارد.

فیبر OS1 چیست؟

OS1 یک استفیبر تک حالتهدسته کابل معمولاً با برنامه‌های داخلی{0} و مسافت کوتاه مرتبط است. در عمل، کابل‌های OS1 معمولاً از ساختار محکم{3}}بافری استفاده می‌کنند، جایی که فیبر توسط یک لایه بافر محافظ نزدیک{4}}مناسب احاطه شده است. این امر کار، خاتمه و مسیریابی آنها را در داخل ساختمان‌ها آسان‌تر می‌کند - به همین دلیل است که OS1 به طور گسترده برای کابل‌کشی ساخت‌یافته داخلی، اتاق‌های تجهیزات، و پیوندهای کوتاه سازمانی استفاده شده است.

با توجه به راهنمایی های سازمان هایی مانندانجمن فیبر نوری (FOA)OS1 به طور کلی با حداکثر تضعیف فیبر کابلی در حدود 1.0 دسی بل در کیلومتر در طول موج های معمولی تک حالته 1310 نانومتر و 1550 نانومتر ارجاع داده می شود. این رقم تلفات بالاتر به این معنی است که OS1 در مقایسه با OS2 برای پیوندهای مسافت طولانی کمتر مناسب است، اما همچنان می‌تواند برای دوره‌های کوتاه که بودجه انرژی نوری حاشیه کافی دارد، به خوبی کار کند.

برنامه‌های معمول OS1 شامل کابل‌کشی ساختمان داخلی، پیوندهای کوتاه پردیس یا سازمانی، سیستم‌های تک حالته قدیمی، و وصله‌های مخابراتی داخلی یا مرکز داده در جایی که فاصله مورد نیاز محدود است، می‌شود.

فیبر OS2 چیست؟

OS2 یک دسته کابل فیبری تک حالته با تضعیف پایین‌تر-برای برنامه‌های-فاصله‌های طولانی‌تر و عملکرد بالاتر است. کابل های OS2 معمولاً باساخت لوله شلکه فیبرهایی را در داخل لوله های محافظ قرار می دهد که آنها را از تنش های مکانیکی، رطوبت و تغییرات دما جدا می کند. این باعث می‌شود OS2 برای محیط‌های بیرونی، کانالی، هوایی و محیط‌های ستون فقرات دانشگاه مناسب باشد.

همانطور که دراستاندارد ITU{0}}T G.652. توجه به این نکته مهم است که OS2 و G.652.D اصطلاحات قابل تعویض نیستند. با این حال، در عمل، بیشتر کابل‌های OS2 از فیبر مطابق G.652.D{9}}استفاده می‌کنند.

حداکثر میرایی معمولی برای فیبر کابلی OS2 حدود 0.4 دسی بل در کیلومتر است که به طور قابل توجهی کمتر از OS1 است. این تلفات کمتر به طراحان شبکه فضای بیشتری در بودجه پیوند می دهد، که وقتی پیوند شامل چندین کانکتور فیبر نوری، اتصالات، پچ پانل یا اجزای غیرفعال باشد، حیاتی می شود.

برنامه های رایج OS2 شامل کابل کشی فیبر در فضای باز، شبکه های ستون فقرات دانشگاه، مترو و شبکه های دسترسی،استقرار FTTH و FTTx،-پیوندهای سازمانی راه دور، اتصالات مرکز داده و سیستم های CWDM/DWDM.

جدول مقایسه فیبر OS1 در مقابل OS2

تفاوت های اصلی بین کابل فیبر OS1 و OS2

ساختار کابل: بافر محکم در مقابل لوله شل

یکی از کاربردی ترین تفاوت های OS1 و OS2 ساخت کابل آنهاست. OS1 معمولاً به عنوان یک کابل بافر محکم- ساخته می‌شود که در آن بافر محافظ مستقیماً در اطراف فیبر اعمال می‌شود. این امر خاتمه و مسیریابی را در داخل ساختمان ها آسان تر می کند، که یکی از دلایلی است که OS1 انتخاب سنتی برای کابل کشی ساختار داخلی بوده است.

OS2 معمولاً با ساختار شل لوله مرتبط است، جایی که الیاف در داخل لوله‌های محافظ پر از ژل یا مواد مسدودکننده آب خشک- قرار می‌گیرند. این طرح فیبر را از نیروهای مکانیکی خارجی، تغییرات دما، و نفوذ رطوبت - جدا می‌کند و OS2 را برای نصب در فضای باز و زیرزمینی مناسب‌تر می‌کند.

گفته می شود، OS2 منحصراً یک کابل فضای باز نیست. کابل‌های داخلی/خارجی-دارای رتبه‌بندی OS2 وجود دارند و می‌توانند در داخل ساختمان‌ها استفاده شوند تا زمانی که پوشش کابل و درجه آتش نشانی الزامات کد ساختمان محلی را برآورده کند. در پروژه‌هایی که مسیر کابل از فضای باز به داخل تغییر می‌کند، یک کابل داخلی/خارجی-دارای رتبه‌بندی OS2 می‌تواند طراحی را با از بین بردن نیاز به نقطه اتصال در ورودی ساختمان ساده کند.

تضعیف و فاصله پیوند

تضعیف - کاهش تدریجی قدرت سیگنال نوری با عبور نور از فیبر - مهمترین تفاوت عملکرد بین OS1 و OS2 است. تضعیف کمتر به این معنی است که سیگنال نوری می تواند قبل از سقوط به زیر آستانه حساسیت گیرنده، به دورتر برسد.

فیبر کابلی OS1 معمولاً تا 1.0 dB/km تضعیف می دهد، در حالی که OS2 در حدود 0.4 dB/km مشخص شده است. این ارقام در راهنمای صنعت از سوی سازمان‌هایی مانند FIA (انجمن صنعت فیبر) ارجاع شده‌اند و با الزامات عملکرد کابل‌کشی در ISO/IEC 11801 و استانداردهای مرتبط مطابقت دارند.

با این حال، حداکثر فاصله قابل دستیابی هرگز تنها با تضعیف فیبر تعیین نمی شود. کلاز دست دادن درجیک پیوند به اثر تجمعی تضعیف فیبر، تلفات اتصال دهنده، تلفات اتصال، تلفات پچ پانل، تلفات خمشی و هر جزء غیرفعال در مسیر بستگی دارد. بودجه توان نوری جفت فرستنده گیرنده در هر انتها حد را تعیین می کند. به همین دلیل است که محاسبه بودجه پیوند مناسب برای هر پیوند تک حالتی با مسافت متوسط- یا طولانی- ضروری است.

یادداشت مهندسی:در پروژه‌های واقعی، رایج‌ترین خطاهای طراحی زمانی اتفاق می‌افتد که خریداران فیبر را تنها بر اساس دسته‌بندی انتخاب می‌کنند و کیفیت اتصال، تعداد اتصال یا مشخصات فرستنده گیرنده را نادیده می‌گیرند. یک پیوند کوتاه OS1 با کانکتورهای ضعیف می تواند بدتر از یک پیوند OS2 طولانی تر با اتصالات فیوژن تمیز و با کیفیت عمل کند.پچ کوردها.

پشتیبانی از طول موج و عملکرد پیک آب

سیستم های تک حالت استاندارد در 1310 نانومتر و 1550 نانومتر کار می کنند. هر دو OS1 و OS2 از این طول موج ها پشتیبانی می کنند. این تفاوت در محدوده طول موج گسترده، به ویژه در حدود 1383 نانومتر مهم می شود.

الیاف تک حالته قدیمی تر یک "اوج آب" - یک افزایش جذب نزدیک به 1383 نانومتر ناشی از یون های هیدروکسیل باقیمانده (OH-) در شیشه فیبر را نشان می دهند. این پیک تضعیف را در آن منطقه طول موج افزایش می دهد و طیف نوری قابل استفاده را محدود می کند.

فیبر OS2، به ویژه هنگامی که با فیبر سازگار با G.652.D- ساخته شده باشد، به صورت فیبر کم-آب- تولید می‌شود. این اسپایک جذب 1383 نانومتری را حذف می‌کند و باند E- را برای انتقال باز می‌کند. مزیت عملی این است که OS2 از سیستم‌های CWDM (درشت موج تقسیم طول موج) پشتیبانی می‌کند که از کانال‌ها در محدوده کامل 1270 تا 1610 نانومتر استفاده می‌کنند، بدون شکافی که فیبرهای قدیمی ایجاد می‌کنند.

اگر شبکه شما ممکن است در آینده از CWDM، DWDM یا هر شکلی از مالتی پلکس کردن طول موج استفاده کند، OS2 تنها انتخاب عملی است.

برنامه های داخلی در مقابل فضای باز

OS1 عمدتاً برای پیوندهای داخلی - اتاق های تجهیزات، کف-به-بالابرهای کف، و مسیرهای افقی کوتاه استفاده می شود. OS2 به طور گسترده برای مسیرهای بیرونی، ستون فقرات دانشگاه، تاسیسات کانال، کابل های هوایی و هر پیوندی که در آن فاصله یا قرار گرفتن در معرض محیطی عاملی است استفاده می شود.

برای مسیرهای مختلط داخلی/خارج، صرفاً بر اساس تعیین OS1 یا OS2 انتخاب نکنید. ژاکت کابل و ساخت و ساز نیز باید برای محیط زیست مناسب باشد. عوامل کلیدی عبارتند از درجه شعله (LSZH، OFNR، OFNP)، مسدود کردن آب، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، زره پوش، محافظت در برابر جوندگان، و محدودیت های کششی. کابل با برچسب OS2 به طور خودکار برای دفن مستقیم یا استفاده هوایی مناسب نیست - ژاکت و ساختار باید با محیط نصب مطابقت داشته باشد.

هزینه و ارزش بلندمدت{0}

هزینه کابل OS1 معمولاً کمتر از OS2 به ازای هر متر است، مخصوصاً برای دویدن کوتاه در داخل ساختمان. اما هزینه کابل تنها بخشی از کل هزینه نصب شده یک پیوند فیبر است. معادله هزینه زمانی تغییر می کند که کیفیت اتصال، تعداد اتصال، انتخاب فرستنده گیرنده، کار نصب و هزینه بالقوه تعویض کابل را در صورت تغییر الزامات در نظر بگیرید.

OS2 در سناریوهایی که پیوند ممکن است گسترش یابد، نرخ داده ممکن است افزایش یابد، WDM ممکن است معرفی شود یا مسیر کابل پس از نصب مشکل باشد، ارزش طولانی مدت بهتری ارائه می دهد. برای ستون فقرات دانشگاه، ساخت{3}}به{4} پیوندها، و هر زیرساختی که انتظار می رود 10 تا 15 سال یا بیشتر دوام بیاورد، هزینه افزایشی OS2 نسبت به OS1 معمولاً نسبت به انعطاف پذیری که ارائه می دهد ناچیز است.

OS1/OS2 در مقابل OM1-OM5: حالت تک و فیبر چند حالته را اشتباه نگیرید

یک منبع رایج سردرگمی، رابطه بین نامگذاری سیستم عامل (OS1، OS2) و نامگذاری OM (OM1، OM2، OM3، OM4، OM5) است. اینها اساساً دسته های فیبر متفاوت هستند:

OS1 و OS2دسته کابل های فیبر تک حالته هستند. فیبر تک حالته دارای یک هسته کوچک (معمولاً 9 میکرومتر) است که یک حالت نوری واحد را حمل می‌کند و امکان انتقال از راه دور با پراکندگی کم را فراهم می‌کند.

OM1 تا OM5هستنددسته بندی کابل های فیبر چند حالته. فیبر چند حالته دارای یک هسته بزرگتر (50 میکرومتر یا 62.5 میکرومتر) است و چندین حالت نور را حمل می کند. برای فواصل کوتاه‌تر، معمولاً در یک ساختمان یا مرکز داده، طراحی شده است و از منابع نور LED یا VCSEL ارزان‌تر استفاده می‌کند.

شما نمی توانید یکی را جایگزین دیگری کنید. فیبرهای تک حالته و چند حالته به فرستنده های مختلف نیاز دارند - aSFP تک حالتهبا فیبر چند حالته کار نخواهد کرد و بالعکس. اگر بین OS1/OS2 و OM3/OM4/OM5 انتخاب می‌کنید، تصمیم به فاصله مورد نیاز، نرخ داده، بودجه فرستنده گیرنده و زیرساخت موجود - نه فقط به قیمت کابل بستگی دارد.

آیا فیبر OS1 و OS2 را می توان در یک پیوند با هم ترکیب کرد؟

از نظر فیزیکی، بله - OS1 و OS2 را می توان متصل کرد زیرا هر دو فیبر حالت تک با ابعاد هسته/روکش یکسان هستند. می توانید آنها را با استفاده از آداپتورها و کانکتورهای فیبر نوری تک حالته استاندارد به هم متصل یا متصل کنید.

با این حال، پیوند همیشه باید بر اساس بدترین-بخشی طراحی شود. اگر بخشی از پیوند از OS1 استفاده می کند (با تضعیف بالاتر)، بودجه کل پیوند شما باید برای آن ضرر بیشتر نسبت به بخش OS1 باشد. این امر فاصله کلی و حاشیه موجود را کاهش می دهد.

اختلاط عموماً برای پیوندهای داخلی کوتاه که در آن بودجه نوری فضای سر زیادی دارد، قابل قبول است. برای پیوندهای ستون فقرات، فضای باز، ماموریت-بحرانی، یا{2}}با سرعت بالا، استفاده از کابل کشی ثابت OS2 در سراسر اکیداً توصیه می شود. اگر کابل OS2 جدید را به بخش OS1 موجود وصل می‌کنید، پیوند کامل را با یک OLTS (مجموعه تست افت نوری) آزمایش کنید تا مطمئن شوید که کلاز دست دادن درج و از دست دادن بازگشتمطابق با مشخصات فرستنده گیرنده

آیا فیبر OS1 یا OS2 از 10G، 40G یا 100G پشتیبانی می کند؟

این سوال اغلب مطرح می شود، اما بر اساس یک سوء تفاهم است. نه OS1 و نه OS2 به خودی خود از یک نرخ داده خاص "پشتیبانی نمی کند" یا "پشتیبانی نمی کند". سرعت پشتیبانی شده به طول فیبر کامل کانال نوری - بستگی دارد،فرستنده گیرندهبودجه توان، از دست دادن اتصال، از دست دادن اتصال، طول موج، و پراکندگی رنگی.

در شرایط عملی، OS1 می‌تواند برای لینک‌های تک حالت کوتاه با سرعت 10G یا حتی بالاتر کار کند، اگر مجموع از دست دادن پیوند در حد بودجه برق فرستنده گیرنده باشد. اما برای پیوندهای بلندتر از چند صد متر، یا پیوندهایی با چندین نقطه اتصال، OS2 انتخاب مطمئن‌تری است زیرا تضعیف کمتر آن حاشیه بیشتری را به همراه دارد.

برای سیستم‌های مبتنی بر 40G، 100G، 400G یا WDM، OS2 تقریباً همیشه انتخاب طراحی است - نه به این دلیل که OS2 از سرعت‌های بالاتر از نظر فنی «پشتیبانی می‌کند»، بلکه به این دلیل که این سیستم‌ها معمولاً به دسترسی طولانی‌تر، بودجه‌های تلفات محدودتر یا مالتی پلکس کردن طول موجی نیاز دارند که OS1 نمی‌تواند به طور قابل اعتمادی آن را انجام دهد.

نکته خرید:به جای پرسیدن «آیا OS1 می‌تواند از 100G پشتیبانی کند؟»، سؤال را این‌طور قاب‌بندی کنید: «آیا این پیوند فیبر کامل - شامل همه رابط‌ها، اتصالات و پانل‌های وصله - می‌تواند بودجه نوری مورد نیاز برای جفت فرستنده گیرنده 100G انتخاب شده را در فاصله برنامه‌ریزی‌شده ارائه دهد؟» این سوال به یک پاسخ قابل اعتماد منجر می شود.

نحوه انتخاب بین فیبر OS1 و OS2

وقتی OS1 یک انتخاب معقول است

OS1 هنوز می‌تواند در موقعیت‌های خاص مناسب باشد: پیوند کاملاً در داخل خانه است، مسافت کل شامل پچ‌کوردها کوتاه است (معمولاً کمتر از 2 کیلومتر)، زیرساخت موجود در حال حاضر از OS1 استفاده می‌کند، بودجه اپتیکال دارای حاشیه راحت است، و شما هیچ برنامه‌ای برای WDM یا ارتقاء سرعت قابل توجه ندارید. در این موارد، OS1 می تواند در هزینه ها بدون به خطر انداختن عملکرد صرفه جویی کند.

وقتی OS2 انتخاب بهتری است

وقتی هر یک از موارد زیر اعمال می شود، OS2 گزینه بهتری است: پیوند شامل مسیرهای کابل در فضای باز یا داخلی/خارج است، مسافت کلی از چند صد متر فراتر می رود، شما به کمترین تضعیف ممکن نیاز دارید، در حال ساختن ستون فقرات دانشگاه یا ساختمان-به-لینک ساختمان هستید، ارتقاء سرعت آینده به 40G/100G CDM یا ممکن است مسیر CDM، CDM یا CDM بیشتر از آن قابل استفاده باشد یا ممکن است استفاده شود. پس از نصب سخت و پرهزینه است.

سناریوهای انتخاب

سناریو 1 - اصلاح اتاق تجهیزات داخلی:برای اتصال سوئیچ ها به پنل فیبر در همان اتاق به کابل های تک حالته نیاز دارید. مسافت کل زیر 10 متر است. پچ کوردهای OS1 یا OS2 هر دو کار خواهند کرد. OS2 برای انعطاف‌پذیری آینده تا حدودی بهتر است، اما اگر هزینه مهم باشد، OS1 در اینجا خوب است.

سناریو 2 - پیوند ساختمان-به-ساختن پردیس:دو ساختمان 500 متر از هم فاصله دارند. کابل از مجرای زیرزمینی عبور می کند. اکنون قصد دارید 10G را اجرا کنید و ممکن است بعداً به 40G یا 100G ارتقا دهید. سیستم عامل OS2 با-کابل لوله شل مناسب در فضای باز انتخاب واضحی است. تضعیف کمتر حاشیه ای را برای ارتقاهای آینده فراهم می کند و ساختار لوله شل از فیبر در محیط بیرون محافظت می کند.

سناریو 3 - ارتقاء ستون فقرات OS1 موجود به 10G:ساختمان شما دارای ستون فقرات OS1 موجود است که 1G را اجرا می کند. می خواهید به 10G ارتقا دهید. قبل از خرید کابل جدید، فقدان درج پیوند موجود را با OLTS آزمایش کنید. اگر مجموع تلفات در حد بودجه برق فرستنده گیرنده 10G باشد، کابل OS1 موجود ممکن است کار کند. اگر نه، یا اگر قصد ارتقای بیشتر دارید، با OS2 جایگزین کنید.

سناریو 4 - شبکه توزیع FTTH:شما در حال استقرار فیبر در محل های مسکونی با استفاده از یکاسپلیتر PLCمعماری OS2 انتخاب استانداردی است زیرا پیوندهای FTTH شامل کابل فضای باز، مسافت های طولانی تر و از دست دادن درج اسپلیتر است که همگی بودجه نوری را مصرف می کنند. OS1 حاشیه کافی را ارائه نمی دهد.

فهرست چک قبل از{0}خرید

قبل از سفارش کابل فیبر OS1 یا OS2، موارد زیر را تأیید کنید: فاصله کل پیوند شامل تمام کابل‌های پچ، محیط نصب (داخلی، بیرونی، زیرزمینی، هوایی یا مختلط)، نرخ داده مورد نیاز در حال حاضر و در آینده قابل پیش‌بینی، مدل فرستنده گیرنده و بودجه توان نوری آن،نوع رابطمورد نیاز در هر انتها (LC، SC، FC، ST، MPO/MTP، با پولیش UPC یا APC)، تعداد کل اتصالات و اتصالات مورد انتظار، درجه ژاکت کابل و آتش مورد نیاز توسط کدهای محلی، و اینکه آیا WDM ممکن است در آینده استفاده شود یا خیر.

اگر هر پاسخی به مسافت طولانی‌تر، سرعت‌های بالاتر، نقاط اتصال بیشتر یا نوردهی در فضای باز اشاره دارد، OS2 انتخاب پیش‌فرض است.

اشتباهات رایج هنگام انتخاب OS1 یا OS2

انتخاب توسط کابل قیمت به تنهایی

هزینه کابل کسری کوچک از هزینه کل پیوند است. هزینه کار، اتصالات، اتصالات، آزمایش و فرستنده و گیرنده اغلب بسیار بیشتر از خود کابل است. در صورت تغییر الزامات، صرفه جویی چند دلاری در هر متر در کابل OS1 می تواند منجر به کشش مجدد پرهزینه شود. در عمل، اکثر تصمیمات خرید ضعیف به این دلیل اتفاق نمی‌افتد که کسی OS1 را به OS2 انتخاب کرده است، بلکه به این دلیل است که رتبه ژاکت، کیفیت اتصال یا بودجه از دست دادن فرستنده گیرنده را نادیده گرفته است.

نادیده گرفتن بودجه پیوند کامل

نوع فیبر تنها یک متغیر در عملکرد پیوند است. هر کانکتور، آداپتور، اتصال، و خم شدن، تلفات را اضافه می کند. یک پیوند کوتاه با تعداد زیادی پچ پنل و کانکتورهای ضعیف می تواند حتی با فیبر OS2 از بودجه تلفات آن فراتر رود. همیشه قبل از اینکه فرض کنید دسته فیبر به تنهایی عملکرد را تعیین می کند، کل از دست دادن لینک را محاسبه کنید.

با فرض اینکه OS2 به طور خودکار در فضای باز آماده است-

OS2 مقوله عملکرد نوری فیبر را توصیف می کند، نه مناسب بودن محیط زیست کابل. برای استفاده در فضای باز، بررسی کنید که کابل دارای مسدود کننده آب مناسب، ژاکت مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش{2}}، استحکام کششی کافی و در صورت نیاز زره پوش باشد. یک کابل داخلی بافر محکم-OS2 برای دفن مستقیم مناسب نیست، حتی اگر عملکرد فیبر آن به عنوان OS2 رتبه بندی شده باشد.

مخلوط کردن فیبر قدیمی و جدید بدون آزمایش

اتصال کابل OS2 جدید به یک بخش OS1 موجود ممکن است کارساز باشد، اما پیوند کامل باید از انتها-تا{3}}آزمایش شود. این امر به‌ویژه برای سیستم‌های-مسافت طولانی، سرعت بالا یا WDM که هر کسری از دسی‌بل اهمیت دارد، مهم است. از OLTS یا OTDR برای اندازه‌گیری افت ورودی استفاده کنید و تأیید کنید که پیوند با الزامات فرستنده گیرنده مطابقت دارد.

فراموش کردن الزامات کد ساختمانی محلی

هنگامی که یک کابل وارد ساختمان می شود، ژاکت باید با قوانین آتش نشانی و ایمنی محلی مطابقت داشته باشد. در ایالات متحده، این معمولاً به معنای رتبه‌بندی OFNR (بالا) یا OFNP (پلنوم) است. در اروپا و بسیاری از مناطق دیگر، ممکن است رتبه بندی LSZH (هالوژن کم دود صفر) یا CPR (مقررات محصولات ساختمانی) مورد نیاز باشد. کابل PE{3}}در فضای باز برای دویدن طولانی مدت در داخل ساختمان بدون نقطه انتقال یا ژاکت مجدد مناسب نیست.

سؤالات متداول: OS1 در مقابل OS2 Single Mode Fiber

آیا فیبر OS2 بهتر از OS1 است؟

از نظر میرایی و قابلیت مسافت طولانی، OS2 از OS1 بهتر عمل می کند. با این حال، "بهتر" به برنامه بستگی دارد. برای یک پچ کوتاه داخلی که در آن هزینه اولویت است و بودجه نوری راحت است، OS1 می تواند کاملاً مناسب باشد. برای هر چیزی که شامل مسافت طولانی تر، مسیریابی در فضای باز یا ارتقاءهای آینده باشد، OS2 انتخاب قوی تری است.

آیا OS1 و OS2 هر دو فیبر تک حالته هستند؟

بله. هر دو OS1 و OS2 از دسته کابل های فیبر تک حالته با ساختار 9/125 میکرومتر هستند. تفاوت ها در عملکرد تضعیف فیبر کابلی، ساختار معمولی، و محیط برنامه مورد نظر - نه در نوع فیبر اساسی است.

آیا OS2 همان فیبر G.652D است؟

نه دقیقا. OS2 یک دسته عملکرد فیبر کابلی است که در استانداردهایی مانند ISO/IEC 11801 تعریف شده است. G.652.D یک مشخصات فیبر ITU{4}} است که ویژگی های نوری خود فیبر را توصیف می کند. در عمل، اکثر کابل‌های OS2 از فیبر سازگار با G.652.D-استفاده می‌کنند، اما این دو عبارت جنبه‌های مختلف - عملکرد کابل در مقابل مشخصات فیبر را توصیف می‌کنند.

آیا می توان از فیبر OS2 در داخل خانه استفاده کرد؟

بله، مشروط بر اینکه ژاکت کابل و درجه آتش برای نصب در داخل خانه مناسب باشد. کابل‌های OS2 دارای رتبه‌بندی داخلی/خارجی{1}}با ژاکت‌های LSZH، OFNR یا OFNP موجود هستند که الزامات کد ساختمان را برآورده می‌کنند. همیشه قبل از نصب در داخل ساختمان، درجه شعله کابل را مطابق با مقررات محلی بررسی کنید.

آیا می توان OS1 و OS2 را به یکدیگر متصل کرد؟

در بسیاری از موارد، بله. هر دو از ابعاد هسته / روکش یکسان استفاده می کنند، بنابراین اتصال فیزیکی ساده است. با این حال، پیوند مختلط باید بر اساس تضعیف کل ارزیابی شود، با بخش OS1 که تلفات بیشتری را در هر کیلومتر دارد. برای پیوندهای مسافت طولانی یا با سرعت بالا، استفاده از OS2 ثابت در سراسر ترجیح داده می شود.

تفاوت فیبر OS2 و OM3/OM4 چیست؟

OS2 یک فیبر تک حالته (هسته 9 میکرومتر) است که برای انتقال{2} از مسافت طولانی طراحی شده است. OM3 و OM4 دسته‌های فیبر چند حالته (50 میکرومتر هسته) هستند که برای فواصل کوتاه‌تر در ساختمان‌ها یا مراکز داده طراحی شده‌اند. آنها به فرستنده های مختلف نیاز دارند و قابل تعویض نیستند. انتخاب بستگی به فاصله، سرعت داده و نیازهای زیرساخت دارد.

کابل فیبر OS1 یا OS2 چه رنگی است؟

کابل‌های فیبر حالت تک، از جمله OS1 و OS2، معمولاً از یک ژاکت بیرونی زرد به عنوان یک قرارداد صنعتی استفاده می‌کنند. با این حال، رنگ کابل می تواند بسته به سازنده، منطقه و کاربرد متفاوت باشد. کابل های داخلی/خارجی یا زره پوش ممکن است از رنگ مشکی یا رنگ های دیگر استفاده کنند. همیشه نوع فیبر را از روی علامت گذاری کابل یا برگه اطلاعات به جای تکیه بر رنگ ژاکت بررسی کنید.

آیا فیبر OS2 برای انتقال 100G مناسب است؟

OS2 معمولاً برای پیوندهای تک حالته 100G استفاده می شود و به طور کلی دسته فیبر توصیه شده برای چنین برنامه هایی است. با این حال، پشتیبانی واقعی 100G به فرستنده گیرنده خاص، فاصله پیوند، اتلاف اتصال و اتصال کلی، و بودجه انرژی نوری - بستگی دارد نه تنها به دسته فیبر. همیشه برگه داده فرستنده گیرنده را بررسی کنید و یک محاسبه بودجه پیوند انجام دهید.

چه نوع اتصالاتی برای فیبر OS2 موجود است؟

کابل‌ها و پچ‌کوردهای فیبر OS2 با همه انواع کانکتور تک حالته استاندارد از جمله در دسترس هستندLC، SC، FC، ST، و MPO/MTP. انواع پولیش عبارتند از UPC (Ultra Physical Contact) وAPC (تماس فیزیکی زاویه دار). انتخاب کانکتور به رابط تجهیزات و الزامات برنامه بستگی دارد.

آیا باید OS1 یا OS2 را برای نصب جدید انتخاب کنم؟

برای اکثر پروژه های فیبر تک حالته جدید، OS2 انتخاب پیشنهادی است. تضعیف کمتر، پوشش طول موج بهتر و انعطاف پذیری بیشتر برای ارتقاهای آینده را فراهم می کند. تفاوت هزینه نسبت به OS1 معمولاً نسبت به هزینه کل پروژه کم است و مزایای عملکرد باعث کاهش ریسک در طول عمر نصب می شود.

نتیجه گیری

تفاوت بین فیبر OS1 و OS2 به عملکرد تضعیف، ساخت کابل، محیط نصب، و انعطاف‌پذیری ارتقاء بلندمدت بازمی‌گردد. OS1 یک گزینه مناسب برای پیوندهای کوتاه حالت واحد داخلی در محیط‌های حساس به هزینه یا قدیمی باقی می‌ماند. OS2 انتخاب قوی‌تری برای مسیرهای خارج از منزل، ستون فقرات دانشگاه، مسافت‌های طولانی‌تر، سیستم‌های WDM، و هر نصب جدیدی است که حاشیه عملکرد و آمادگی آینده اهمیت دارد.

هنگام انتخاب بین آنها، فراتر از برچسب دسته فیبر نگاه کنید. پیوند کامل را ارزیابی کنید: فاصله کل، بودجه نوری فرستنده گیرنده، تعداد اتصالات و اتصالات، درجه بندی پوشش کابل و آتش، محیط نصب، و نیازهای پیش بینی شده آینده. محاسبه بودجه لینک مناسب، همراه با ساخت کابل مناسب برای محیط نصب، همیشه به نتایج قابل اعتمادتری نسبت به انتخاب بر اساس طبقه بندی فیبر یا قیمت به تنهایی منجر می شود.

اگر کابل فیبر تک حالته OS2 را برای یک پروژه جدید تعیین می کنید - آیاپچ کابل ها, خوکچه ها، یا کابل تنه - قبل از سفارش، نوع رابط، نوع پولیش، رتبه بندی ژاکت، تعداد فیبر و مدارک آزمایشی مورد نیاز را تأیید کنید. دریافت درست این جزئیات در مرحله مشخصات، از دوباره کاری جلوگیری می کند و اطمینان حاصل می کند که پیوند نصب شده مطابق طراحی عمل می کند.