قاب توزیع نوری (ODF): نحوه انتخاب درست

قاب توزیع نوری (ODF) یک دستگاه مدیریت فیبر غیرفعال است که برای خاتمه، اتصال، اتصال، سازماندهی و محافظت از فیبرهای نوری در یک محفظه ساختاریافته استفاده می شود. در دفاتر مرکزی مخابرات، شبکه‌های دسترسی FTTx، مراکز داده و اتاق‌های ستون فقرات سازمانی، ODF به عنوان رابط مرکزی بین کابل‌های فیبر ورودی و توزیع‌های خروجی یا اتصالات پچ عمل می‌کند.

اگر زیرساخت فیبر را ارزیابی می کنید، یک ODF بیشتر از یک نقطه پایان است. مسیریابی کابل، اتصال فیبر، وصله اتصالات و حفاظت فیزیکی را در یک قاب مدیریت شده واحد - ادغام می‌کند که مستقیماً بر میزان کارآمدی تکنسین‌ها در انجام حرکات، اضافه‌ها، تغییرات و جداسازی خطا در طول عمر شبکه تأثیر می‌گذارد.

Optical distribution frame in a telecom rack@dimifiber

ODF در فیبر نوری به چه معناست؟

ODF مخفف کلمات توزیع نوری است. این اصطلاح در صنایع مخابراتی و مراکز داده برای توصیف قاب یا محفظه ای استفاده می شود که مکان کنترل شده ای را برای پایان دادن به فیبر، اتصال، اتصال متقابل- و مدیریت کابل فراهم می کند. در برخی از مناطق و کاتالوگ های فروشنده، ممکن است اصطلاح FODF (قاب توزیع فیبر نوری) را نیز مشاهده کنید که به همان دسته از تجهیزات اشاره دارد.

ODF چه کاری انجام می دهد؟ توابع کلیدی توضیح داده شده است

پایان دادن به فیبر و اتصال

عملکرد اصلی یک ODF این است که کابل های فیبر ورودی را به نقطه پایانی برساند که در آن فیبرهای جداگانه یا به پیگتیل ها متصل شوند یا مستقیماً با آنها خاتمه پیدا کنند.کانکتورهای فیبر نوری. در داخل محفظه ODF، سینی های اتصال اتصالات فیوژن یا مکانیکی را نگه می دارند و از آن محافظت می کنند، در حالی که پانل های آداپتور رابط وصله را فراهم می کنند. این ترتیب همه نقاط اتصال حساس را به جای توزیع در جعبه های اتصال بداهه در یک مکان قابل دسترسی و محافظت شده نگه می دارد.

مسیریابی و سازماندهی کابل

در محیط‌هایی با ده‌ها یا صدها رشته فیبر، مسیریابی سازمان‌یافته اختیاری نیست - یک نیاز تعمیر و نگهداری است. یک ODF از راهنماهای کابل داخلی، کانال‌های کنترل‌شده-شعاع-و سیستم‌های سینی برای جدا کردن کابل‌های ورودی ورودی از اتصالات وصله خروجی استفاده می‌کند. با توجه به اصول کابل کشی ساخت یافته تعریف شده درسری استاندارد ANSI/TIA-568، سخت افزار اتصال باید از پایان تراکم بالا- پشتیبانی کند و در عین حال سهولت مدیریت کابل و سیم وصله را حفظ کند. یک ODF خوب-طراحی شده از این اصل پیروی می‌کند و مسیرهای مسیریابی را قابل ردیابی و از نظر فیزیکی جدا نگه می‌دارد.

حفاظت فیزیکی از اتصالات فیبر

اتصالات و اتصالات فیبر به گرد و غبار، استرس فیزیکی و خم شدن بیش از حد حساس هستند. یک محفظه ODF از این اجزا در برابر آلودگی و تماس تصادفی محافظت می کند. بیشتر طرح‌های ODF شامل درب‌ها یا پانل‌های قفل‌شونده، محفظه‌های سینی اتصال اختصاصی و لوله‌های ورودی کابل است که از رسیدن فشار خارجی به ناحیه انتهایی جلوگیری می‌کند. در محیط های شبکه ای که چندین تکنسین به یک رک دسترسی دارند، این سطح از حفاظت خطر آسیب غیرعمدی را در طول عملیات معمول کاهش می دهد.

متقابل-اتصال و وصله

فراتر از خاتمه، یک ODF یک رابط وصله ساختار یافته را فراهم می کند که در آن اپراتورهای شبکه می توانند مسیرهای فیبر را با استفاده از کابل های وصله-وصل کنند. این امر به ویژه در دفاتر مرکزی و مراکز داده که مسیریابی ترافیک به طور مکرر تغییر می کند بسیار مهم است. تکنسین‌ها به‌جای اتصال مجدد فیبرها برای هر تغییر مدار، می‌توانند به سادگی سیم‌های وصله را بر روی پانل آداپتور ODF - جابه‌جا کنند، فرآیندی که به‌جای چند ساعت، چند دقیقه طول می‌کشد.

انواع متداول قاب توزیع نوری

Wall, rack, and floor mount ODF types@dimifiber

پایه دیواری ODF

ODF های پایه دیواری محفظه های فشرده ای هستند که برای نصب مستقیم دیوار طراحی شده اند. آنها معمولاً برای تعداد فیبرهای کمتر از 48 هسته مناسب هستند و در اتاق‌های کوچک مخابراتی، زیرزمین‌های ساختمان‌های آپارتمانی، دفاتر شعبه یا نقاط توزیع FTTx که فضای رک در دسترس یا غیر ضروری است، به خوبی کار می‌کنند. پیکربندی های رایج شاملجعبه های فیبر نوریبا پانل‌های آداپتور SC، LC یا FC و سینی‌های اتصال یکپارچه.

زمان انتخاب: سایت دارای تعداد فیبر محدود (معمولاً کمتر از 48 هسته)، بدون قفسه تجهیزات استاندارد و رشد کم مورد انتظار است.

Rack Mount ODF

Rack mount ODFs به گونه ای طراحی شده اند که با قفسه های تجهیزات استاندارد 19 اینچی مطابقت داشته باشند و پرکاربردترین نوع در مراکز داده و محیط های سازمانی هستند. آنها در ارتفاعات 1U، 2U، 3U و 4U موجود هستند و تعداد پورت ها را از 24 تا 144 یا بیشتر بسته به نوع آداپتور پشتیبانی می کنند. به عنوان مثال، ODF مانت رک 1U معمولاً می تواند 24 پورت سیمپلکس SC یا 48 پورت دوبلکس LC را در خود جای دهد. طراحی مدولار اکثر ODF های رک با افزودن سینی ها یا کاست ها بدون تعویض کل واحد، افزایش ظرفیت را می دهد.

زمان انتخاب: سایت از زیرساخت رک استاندارد استفاده می کند، تعداد فیبرها از 24 تا چند صد هسته متغیر است و انتظار می رود شبکه در طول زمان رشد کند یا تغییر کند.

پایه ODF کف

ODF‌های پایه‌دار کف، قاب‌های کابینت{0} مستقلی هستند که برای مدیریت فیبر با تراکم بالا- طراحی شده‌اند. آنها در دفاتر مرکزی مخابرات و تاسیسات حامل بزرگ که تعداد فیبر ممکن است به چند صد تا چند هزار هسته برسد رایج هستند. این قاب‌ها معمولاً دارای دسترسی جلو و عقب، چندین نقطه ورودی کابل (بالا و پایین) و مناطق اختصاصی برای اتصال، ذخیره‌سازی و وصله هستند. برای مثال FlexCore ODF Panduit با استفاده از بلوک‌های ساختمانی مدولار تا 3168 فیبر در هر فریم را پشتیبانی می‌کند.

زمان انتخاب: سایت توزیع فیبر در مقیاس بزرگ را انجام می‌دهد (دفتر مرکزی، مرکز اصلی، هتل حامل)، به مدیریت تراکم بالا- نیاز دارد، و به قابلیت توسعه طولانی‌مدت- در یک فضای اختصاصی نیاز دارد.

ODF در مقابل پچ پنل فیبر: تفاوت چیست؟

این یکی از رایج ترین سوالات مقایسه در برنامه ریزی زیرساخت فیبر است. در حالی که اصطلاحات گاهی اوقات در کاتالوگ های فروشنده - به ویژه برای واحدهای رک-کوچکتر نصب شده - همپوشانی دارند، تفاوت های عملکردی معنی داری وجود دارد.

A پچ پنل فیبر(که جعبه توزیع فیبر یا جعبه پایان نیز نامیده می شود) در درجه اول یک نقطه پایان و وصله است. فیبرهای از قبل پایان یافته یا فیبرهای پایان یافته را دریافت می کند و آنها را روی یک پانل آداپتور برای وصله نمایش می دهد. بیشتر پچ پنل ها بر دسترسی به کانکتور و مدیریت اولیه کابل تمرکز می کنند.

در مقابل، یک ODF به عنوان یک سیستم توزیع فیبر کاملتر طراحی شده است. معمولاً سینی‌های اتصال، مسیریابی کابل‌های ساختاریافته، پایان{1}}تراکم بالاتر و حفاظت فیزیکی قوی‌تر را در یک قاب یکپارچه می‌کند. در استقرارهای بزرگتر - دفاتر مرکزی، سر-FTTx، کریر-مراکز داده درجه- ODF نه تنها وصله، بلکه اتصال فیبر، پایان کابل تنه، و اتصال متقابل{{7} سازمان یافته در بسیاری از مدارها را کنترل می‌کند.

ODF and fiber patch panel comparison@dimifiber

ویژگی	ODF	پچ پنل فیبر
عملکرد اولیه	توزیع متمرکز فیبر، اتصال و اتصال متقابل-	پایان دادن به فیبر و دسترسی به پچ
مقیاس معمولی	چگالی متوسط تا بسیار بالا (48 تا هزاران هسته)	کوچک تا متوسط (12 تا 96 هسته)
پشتیبانی از اتصال	سینی های اتصال یکپارچه استاندارد هستند	برخی از مدل‌ها شامل سینی‌های اتصال هستند. خیلی ها این کار را نمی کنند
مسیریابی و حفاظت کابل	کانال های مسیریابی ساختاریافته، کنترل شعاع خم-، محفظه های قابل قفل شدن	مدیریت کابل پایه؛ حفاظت بسته به مدل متفاوت است
مدولار بودن	به طور معمول مدولار؛ با افزودن سینی، کاست، یا فریم{0} فرعی قابل گسترش است	معمولاً پیکربندی ثابت در هر واحد
بهترین تناسب	دفاتر مرکزی، سر{0}}FTTx، مراکز داده، هاب حامل، محیط‌های رشد{{1}بالا	اتاق‌های کوچک مخابراتی، کمدهای سیم‌کشی اداری،-سایت‌های لبه کم تراکم

Iاگر سایت فقط نیاز به وصله دارد و تعداد فیبر کمتر از 48 هسته است و نیازی به اتصال نیست، معمولاً یک پچ پنل کافی است. اگر سایت شامل خاتمه کابل تنه، اتصال فیبر، مدیریت اتصال متقابل-، یا رشد بیش از 48 هسته باشد، یک ODF ساختار و حفاظتی را ارائه می‌کند که یک پچ پنل پایه آن را ندارد.

چگونه ODF مناسب را برای شبکه فیبر خود انتخاب کنید

1. تعداد فیبر فعلی و آینده را ارزیابی کنید

با تعداد هسته های فیبری که باید امروز پایان دهید، شروع کنید، سپس رشد را طی 3 تا 5 سال آینده تخمین بزنید. در استقرار FTTx، تعداد فیبرها با افزایش نرخ‌های{3}} مشترکین افزایش می‌یابد. در مراکز داده، تراکم سرور و گسترش فیبر درایو تقاضای متقابل-. یک اشتباه رایج برنامه ریزی، انتخاب یک ODF است که فقط با نیاز فعلی - مطابقت داشته باشد که منجر به جایگزینی پرهزینه قاب یا افزودن ناخوشایند-روی راه حل ها در هنگام رشد شبکه می شود. یک پلت فرم با حداقل 30 تا 50 درصد ظرفیت اضافی یا پلتفرمی که از توسعه مدولار پشتیبانی می کند، انتخاب کنید.

2. نوع نصب را با سایت مطابقت دهید

سه نوع نصب (دیواری، قفسه ای، زمینی) در محیط های مختلف خدمت می کنند. تصمیم معمولاً به فضای موجود، تعداد فیبر و اینکه آیا زیرساخت رک استاندارد از قبل وجود دارد یا خیر، بستگی دارد. در یک شعبه با 24 فیبر و بدون قفسه، پایه ODF دیواری مناسب است. در یک اتاق سرور سازمانی با فیبرهای 96 تا 288 و رک‌های 19 اینچی موجود، نصب رک انتخاب استاندارد است. در یک دفتر مرکزی که هزاران فیبر را مدیریت می‌کند، قاب‌های نصب روی زمین، تراکم و دسترسی مورد نیاز را فراهم می‌کنند.

3. سازگاری رابط و آداپتور را بررسی کنید

تایید کنید کدامانواع کانکتورشبکه شما از - LC، SC، FC، ST، یا MPO/MTP - استفاده می‌کند و اینکه آیا پانل‌های آداپتور ODF از آن قالب‌ها پشتیبانی می‌کنند یا خیر. برخی از ODF ها از صفحات آداپتور با فرمت اتصال ثابت استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر از صفحات قابل تعویض استفاده می کنند که چندین خانواده اتصال دهنده را می پذیرند. اگر شبکه شما امروز از LC duplex استفاده می کند اما ممکن است استفاده کنداتصالات MPO/MTPبرای پیوندهای با تراکم{0} بالاتر در آینده، بررسی کنید که پلت فرم ODF می‌تواند هر دو را بدون تعویض قاب در خود جای دهد.

4. فضای دسترسی، مسیریابی و نگهداری را ارزیابی کنید

اگر تکنسین‌ها نتوانند به راحتی به اتصالات جلو و عقب برسند، یک ODF که در کاتالوگ محصول کارآمد به نظر می‌رسد، ممکن است در عملیات روزانه خسته‌کننده شود. قبل از انتخاب یک مدل، دسترسی به پنل جلو و عقب، فاصله مسیر کابل، فضای کار در اطراف قاب، برچسب‌گذاری و شناسایی پورت، و اینکه یک تکنسین به راحتی می‌تواند بدون ایجاد مزاحمت در فیبرهای مجاور، یک پچ کورد را اضافه یا حذف کند، ارزیابی کنید. در محیط‌های با تراکم بالا، حتی تفاوت‌های کوچک در لغزش سینی-یا شعاع چرخش درب می‌تواند به طور قابل‌توجهی بر زمان نگهداری تأثیر بگذارد.

5. حفاظت فیزیکی را در اولویت قرار دهید

آلودگی گرد و غبار در سطوح انتهایی کانکتور یکی از شایع ترین علل افزایش تلفات درج در شبکه های فیبر است. راانجمن فیبر نوری (FOA)بر تمیز کردن و محافظت مناسب کانکتور به عنوان اساسی برای حفظ عملکرد پیوند تأکید دارد. یک ODF با محفظه های مهر و موم شده یا واشر، درپوش های گرد و غبار روی پورت های استفاده نشده و طرح های ورودی کابل که از ورود ذرات جلوگیری می کند، انتخاب کنید. برای محیط‌هایی با دسترسی چند تکنسین یا وصله‌های مکرر، محفظه‌های قفل‌شونده لایه دیگری از حفاظت اضافه می‌کنند.

6. Modularity و Expansion Path را در نظر بگیرید

یک طراحی ODF مدولار به شما امکان می‌دهد تا بدون تعویض خود قاب، سینی‌های اتصال، پانل‌های آداپتور، یا ماژول‌های مدیریت کابل را با افزایش تعداد فیبر اضافه کنید -. این امر به ویژه در مراکز داده و سایت‌های انتهایی{2}FTTx که رشد شبکه انتظار می‌رود اما جدول زمانی نامشخص است، ارزشمند است. به دنبال پلتفرم‌های ODF باشید که از گسترش سطح سینی-سطح یا کاست- پشتیبانی می‌کنند و با افزایش ظرفیت نظم مسیریابی را حفظ می‌کنند.

کجا از ODF ها استفاده می شود؟ سناریوهای کاربردی رایج

دفاتر مرکزی مخابرات و FTTx Head-پایان

دفاتر مرکزی محیط کلاسیک استقرار ODF هستند. در اینجا، کابل‌های تنه از مسیرهای بیرونی کارخانه خاتمه می‌یابند، به هم متصل می‌شوند- و به فیبرهای شبکه دسترسی یا توزیع متصل می‌شوند. درFTTx (فیبر-به-شبکه-x).، ODF در سر{0}}یا مبادله محلی به عنوان مرکز توزیع در آنجا عمل می کنداسپلیترهای فیبر نوریو فیبرهای مشترک سازماندهی شده اند. تعداد فیبرها در این محیط ها به طور معمول به صدها یا هزاران هسته می رسد و مدیریت ساختار یافته ODF را ضروری می کند.

مراکز داده

در محیط‌های مرکز داده، ODF‌ها فیبر متقاطع{0}روی سوئیچ‌های هسته، شبکه‌های ذخیره‌سازی و پانل‌های اتصال را متمرکز می‌کنند. با افزایش تراکم سرور و ترافیک شرقی{2}}غربی، تقاضا برای وصله فیبر با چگالی بالا بر این اساس افزایش می‌یابد. یک ODF به خوبی سازمان‌دهی‌شده، حرکات، اضافه‌ها و تغییرات - را ساده می‌کند که در یک محیط مرکز داده ممکن است روزانه اتفاق بیفتد.

ستون فقرات پردیس سازمانی

هر سایت سازمانی نیازی به ODF نصب شده روی زمین-نصب شده است، اما اتاق‌های ستون فقرات دانشگاه و چارچوب‌های توزیع ساختمان اغلب از ODF‌های نصب‌شده در قفسه- بهره می‌برند. هنگامی که یک شبکه دانشگاهی چندین ساختمان را با پیوندهای ستون فقرات فیبر متصل می کند، ODF در هر نقطه توزیع، پایان ساخت یافته، مدیریت اتصال و وصله را فراهم می کند. این امر به ویژه زمانی ارزشمند است که سازمان انتظار دارد در طول زمان ساختمان‌ها را اضافه کند، سرعت پیوندها را ارتقا دهد یا از فیبر چند حالته به تک حالته منتقل شود.

اشتباهات رایج هنگام انتخاب یا استقرار یک ODF

اندازه فقط برای تقاضای فعلی.انتخاب یک ODF که دقیقاً با تعداد فیبر امروزی مطابقت داشته باشد، جایی برای رشد باقی نمی گذارد. هنگامی که توسعه می رسد، گزینه ها اغلب به افزودن فریم دوم (مصرف فضای اضافی قفسه) یا جایگزینی کامل واحد محدود می شوند. برنامه ریزی برای 30 تا 50 درصد ظرفیت اضافی از همان ابتدا رویکردی مقرون به صرفه تر است.

نادیده گرفتن دسترسی تعمیر و نگهداری در پیکربندی‌های{0}}تراکم بالا.یک پورت ODF 144-در یک قاب 4U به نظر می‌رسد فضایی کارآمد است-، اما اگر عمق سینی-خیلی کم باشد یا دسترسی به عقب توسط تجهیزات مجاور مسدود شود، وصله‌های معمول کند و مستعد خطا می‌شوند. همیشه بررسی کنید که ODF به راحتی در عمق قفسه موجود و فضای خالی اطراف قرار می گیرد.

مشرف به کدگذاری رنگ رابط و برچسب زدن.در محیط هایی با فیبرهای تک حالته و چند حالته یا انواع اتصال دهنده های متعدد، سازگار استکدگذاری رنگ آداپتوربرای جلوگیری از{0}خطاهای اتصال متقابل مهم است. استاندارد ANSI/TIA{3}}568 شناسایی رنگ را برای انواع مختلف فیبر مشخص می‌کند - آبی برای تک حالته، aqua برای چند حالته OM3/OM4 و غیره. یک نصب ODF باید از این قراردادها پیروی کند و از روز اول برچسب گذاری پورت واضح را حفظ کند.

نادیده گرفتن شعاع خم در مسیرهای مسیریابی.عملکرد فیبر زمانی که کابل ها فراتر از حداقل شعاع خمش خم می شوند، کاهش می یابد. در داخل یک ODF، این معمولاً به معنای حفظ حداقل شعاع 30 میلی‌متری برای پچ‌کوردها (بر اساس اکثر مشخصات سازنده) و اطمینان از اینکه راهنماهای کابل چرخش‌های تیز را در نقاط ورودی یا بین سینی‌ها انجام نمی‌دهند.

Main components inside an optical distribution frame@iber

اجزای ODF: داخل یک قاب توزیع نوری چیست؟

یک ODF معمولی شامل اجزای زیر است که با هم کار می کنند:

محفظه یا قاب:محفظه بیرونی، معمولاً از فولاد نورد سرد- با پوشش پودری الکترواستاتیک برای مقاومت در برابر خوردگی ساخته شده است. در پیکربندی‌های-دیواری، قفسه‌ای-پایه‌ای یا زمینی- موجود است.
پانل های آداپتور (صفحه جلو):پانل های قابل جابجایی یا ثابت که آداپتورهای فیبر نوری (LC، SC، FC، ST، یا MPO) را نگه می دارند. اینها رابط وصله‌ای را فراهم می‌کنند که در آن تکنسین‌ها سیم‌های پچ را متصل و جدا می‌کنند.
سینی های اتصال:سینی های داخلی که اتصالات همجوشی یا مکانیکی را نگه می دارند و از آن محافظت می کنند. ظرفیت های رایج 12، 24 یا 48 اتصال در هر سینی است.
ورود کابل و رفع فشار:غدد یا گرومت ها در بالا یا پایین محفظه که کابل های ورودی را محکم می کند و از رسیدن نیروهای کششی خارجی به ناحیه انتهای فیبر جلوگیری می کند.
پیگتیل های فیبر:طول‌های کوتاه فیبر از قبل{0} انتهایی که به فیبرهای کابل ورودی متصل شده و به پانل آداپتور هدایت می‌شوند. Pigtails اتصال بین الیاف تنه متصل شده و رابط اتصال قابل وصله را پل می کند.
راهنمای مدیریت کابل:کانال های داخلی، حلقه ها یا فرورفتگی هایی که الیاف را در مسیرهای کنترل شده با شعاع خمش مناسب هدایت می کنند.

سوالات متداول در مورد قاب های توزیع نوری

ODF مخفف چیست؟

ODF مخفف کلمات توزیع نوری است. این یک دستگاه مدیریت فیبر است که برای خاتمه، اتصال، اتصال و محافظت از فیبرهای نوری در یک محفظه ساختار یافته استفاده می شود.

آیا ODF همان پچ پنل فیبر است؟

نه دقیقا. در حالی که اصطلاحات در برخی از کاتالوگ‌های محصولات همپوشانی دارند، ODF عموماً به یک سیستم توزیع فیبر کامل‌تر با اتصال یکپارچه، مسیریابی ساختاریافته و مدیریت تراکم{{1} بالاتر اشاره دارد. پچ پنل فیبر معمولاً نقطه پایان و وصله ساده‌تری است. برای تفکیک جزئیات به جدول مقایسه بالا مراجعه کنید.

ODF چه نوع اتصالاتی را می تواند پشتیبانی کند؟

اکثر ODF ها از اتصالات فیبر استاندارد از جمله LC، SC، FC و ST از طریق پانل های آداپتور قابل تعویض پشتیبانی می کنند. ODFهای{1}}با چگالی بالاتر نیز ممکن است از اتصالات آرایه MPO/MTP پشتیبانی کنند. سازگاری کانکتور خاص به طراحی صفحه آداپتور مدل ODF بستگی دارد.

یک ODF می تواند چند فیبر را تحمل کند؟

ظرفیت ODF بسته به نوع بسیار متفاوت است. یک پایه دیواری کوچک- ODF ممکن است 12 تا 48 فیبر را تحمل کند. ODF rack 1U معمولاً از 24 تا 48 پورت (یا تا 96 با آداپتورهای LC دوبلکس) پشتیبانی می‌کند. ODFهای کف بزرگ{11}}در دفاتر مرکزی می‌توانند چندین صد تا بیش از ۳۰۰۰ اتصال فیبر را مدیریت کنند.

چه زمانی باید از ODF به جای بسته شدن با اتصال ساده استفاده کنم؟

زمانی که به یک رابط قابل وصله نیاز دارید، از ODF استفاده کنید - به این معنی که می‌خواهید با استفاده از کابل‌های وصله، مسیرهای فیبر را متقاطع-و تغییر مسیر دهید. الفبسته شدن اسپلایسبرای نقاط اتصال دائمی یا نیمه دائمی در مسیر کابل (معمولاً در فضای باز یا در خزانه های زیرزمینی) که نیازی به وصله نیست، طراحی شده است.

چه استانداردهای صنعتی برای نصب ODF اعمال می شود؟

نصب ODF در محیط های اماکن تجاری به طور کلی توسطاستاندارد کابل کشی و اجزای فیبر نوری ANSI/TIA-568.3، که الزامات اتصال فیبر، سخت افزار اتصال و کابل کشی ساخت یافته را مشخص می کند. معادل بین المللی ISO/IEC 11801 برای کابل کشی عمومی است. این استانداردها الزامات عملکردی را برای سخت افزار اتصال مورد استفاده در ODF ها، از جمله از دست دادن اتصال، از دست دادن بازگشت، و دوام تعریف می کنند.

آیا برای یک شبکه اداری کوچک به ODF نیاز دارم؟

نه لزوما. اگر سایت فقط چند اتصال فیبر داشته باشد و نیازی به اتصال نداشته باشد، معمولاً یک پچ پنل ساده فیبر یا جعبه پایان کافی است. زمانی که تعداد فیبرها فراتر از نیازهای اولیه وصله، زمانی که اتصال مورد نیاز است، یا زمانی که مدیریت اتصال متقابل ساختار یافته برای عملیات در حال انجام مهم است، ODF ارزشمند می شود.

تفاوت بین ODF و ODP چیست؟

یک ODP (نقطه توزیع نوری) معمولاً محفظه‌ای کوچک‌تر و اغلب در فضای باز است-که در نقاط توزیع میانی در شبکه‌های دسترسی FTTx استفاده می‌شود، مانند جعبه‌های نصب شده بر روی قطب یا دیوار- که فیبرها را به قطره‌های مشترک تقسیم یا توزیع می‌کنند. یک ODF عموماً یک قاب رتبه‌بندی شده داخلی-بزرگتر است که در مکان‌های مرکزی یا انتهایی-برای پایان کابل تنه و اتصال متقابل-استفاده می‌شود.